17

Gisteren, 8 september, vertegenwoordigde ik Groen! in een debat georganiseerd door Steunpunt Welzijn. We debatteerden met vertegenwoordigers van 8 politieke partijen over gelijke kansen in Aalst.

Op de voorbije gemeenteraad fulmineerde het VB nog dat ze niet waren gevraagd voor het Noord-Zuid-debat van 22 augustus. Hoewel uitgenodigd op dit debat, vond het VB het blijkbaar niet de moeite om iemand af te vaardigen naar dit debat. Jammer, want ik had wel eens willen horen hoe ze in Aalst de woningnood, de werkloosheid en en het energievraagstuk zouden oplossen. Het toont voor de zoveelste keer aan dat ze van sociale problemen gewoon niet wakker liggen. Ook in de gemeenteraad stellen ze daar nauwelijks vragen over, laat staat dat ze al één constructief voorstel hebben gedaan.

Ook nu weer klonk de goed-nieuws-show van de meerderheidspartijen bijzonder vals. Het begint me te alsmaar meer te ergeren. Ook nu weer was er te horen hoe goed ze wel bezig zijn en wat ze allemaal hebben gedaan. Ik stel enkel vast dat de werkloosheid hoog blijft, de huurprijzen de pan uit swingen, het aantal leefloners stijgt en de schoolkosten de gezinsbudgetten blijven bezwaren.

De sp.a stelde dat ze van wonen en energie-armoede een prioriteit maakt. Eindelijk, klinkt het dan bij mij, want tot nu toe is het enkel bij lippendienst gebleven. Veel groene voorstellen die ik de voorbije jaren heb ingediend, duiken nu in hun verkiezingsprogramma op: energieaudits, beter informatie in de woonwinkel, meer sociale woningen. Ontzettend jammer natuurlijk dat ze al die tijd geen enkel voorstel hebben overgenomen en uitgevoerd. Dat zou veel Aalstenaars geholpen hebben.

Zo heb ik onder meer voorgesteld dat stad en OCMW zouden samenwerken om voor de OCMW-cliënten samenaankoop van elektriciteit te organiseren. Net zoals veel buren samen hun mazouttank laten vullen tegen een lager tarief, kunnen ook stad, OCMW of sociale huisvestingsmaatschappij voor hun cliënten een veel voordeliger tarief onderhandelen voor gas en stroom, door de aankoop van energie voor mensen met een laag inkomen te bundelen.
Ik kreeg op dit voorstel van de meerderheidspartijen het antwoord "te moeilijk, daar doen we niet aan mee" op. Nu kreeg ik zelfs naar mijn hoofd gegooid dat ze zo'n antwoorden nooit gegeven hebben. Geen nood, ik zal ze hun eigen antwoorden netjes bezorgen.

Aan hoge olieprijzen kan een stadsbestuur inderdaad niets doen, maar aan hoge energiefacturen wel. Ook moet de stad helpen om de energiekost te doen dalen, zeker bij gezinnen met lage inkomens. Die moeten vaak in slecht geïsoleerde huis wonen. Een krachtige maatregel is een ambitieus isolatieprogramma. Stad, OCMW of netbeheerder schieten dan de kost van de (dure) investering voor, en die wordt pas terugbetaald naarmate er echt op de verwarmingsfactuur wordt bespaard. Dit voorstel van "derdepartijfinanciering" heb ik al in mei vorig jaar ingediend.
Ook op dit voorstel kreeg ik een negatief antwoord van de bestuursmeerderheid. En ook nu weer hadden de meerderheidspartijen in het debat plotsklaps een andere mening.

Inzake wonen leggen zowel sp.a als VLD duidelijk de klemtoon op eigenaarschap. Iedereen huiseigenaar is uiteraard een libelare utopie. Er zullen immers altijd mensen die geen lening kunnen afbetalen, ook geen goedkope, die geen rijke ouders hebben, die net zijn gescheiden, of die net op eigen benen staan en eerst willen huren. Een dak boven het hoofd is een grondrecht en géén luxe. Daarom moeten er dringend méér sociale woningen bijkomen. Na 18 jaar paars beleid zijn er vandaag slechts 1.248 of een schamele 3,81%. De verantwoordelijkheid ligt hiervoor bij het stadsbestuur en OCMW.
Ook nu weer hoorden we de belofte dat ze "meer sociale woningen" wilden bouwen. Zucht. Verkiezingen zijn geen beloftencarrousel.

Of nog, al sinds januari wacht ik op het antwoord op mijn vraag over het sociaal verhuurkantoor. Net als Dany Denayer van N-VA vind ik dat stad en OCMW te weing het sociaal verhuurkantoor inzetten in de strijd tegen de woningnood. Het sociaal verhuurkantoor kan immers leegstaande woningen in de stad opkopen, opkalefateren en dan goedkoop verhuren.
Ik wil met mijn vraag te weten komen hoeveel mensen op die manier aan een goedkope woning zijn geholpen. "Het moeten er blijkbaar geweldig veel zijn, want waarschijnlijk zijn ze die huizen nog steeds aan het tellen", stelde ik. Ik heb namelijk nog steeds niet die informatie gekregen. "17", klonk het opeens heel fier bij bevoegd schepen De Smedt, die in dit debat plotsklaps wél de info kon geven.

Na 18 jaar paars beleid zijn dus welgeteld 17 gezinnen geholpen door het sociaal verhuurkantoor. Da's minder dan één gezin per jaar. "Om aan de woningnood te voldoen, zijn er in Aalst 900 bijkomende woningen nodig" zei schepen De Smedt nochtans in Het Laatste Nieuws van 9 juni 2005.
17... onnodig te besluiten dat ik vind dat deze meerderheid niet goed bezig is.

Toon/verberg reacties ::
Blog reacties | permalink | trackback
Mail naar een vriend(in) ::