Debat in café De Steeg

De uitbater van café De Steeg organiseert een reeks debatten. Hij hanteert een goede formule: slechts drie debaters, een afgelijnd onderwerp, goed gerichte vragen, en hij durft onderbreken ;-)
Ook op deze debatten werd het VB uitgenodigd, maar net zoals bij andere debatten vindt de racistische partij het niet nodig om iemand af te vaardigen.

Maandag 11 september beten Patrick De Smedt (sp.a), Bart Van Lysebeth (CD&V) en ikzelf voor Groen! de spits af. Discussiethema was "Aalst, leefbaar en sociaal". Nogal een zwak gekozen thema, want voor mij moet Aalst veel meer zijn dan alleen maar leefbaar, Aalst moet levenskwaliteit uitstralen: een aangename, warme stad worden waar iedereen graag woont, schoolloopt, werkt, of gewoon op bezoek komt. Aalst moet terug om met veel goesting in te bijten zijn. De Aalstenaar moet weer fier kunnen zijn op zijn of haar stad en stadsbestuur.

Die levenskwaliteit gaat over mij over verkeersveilige straten, groenere buurten, een gezonde en betaalbare woning voor iedereen en een lagere energiefactuur voor elke Aalstenaar. Sociaal gaat natuurlijk in de eerste plaats om het terugdringen van de armoede; het kan niet dat 15% van de mensen in armoede moet leven.
Voor de sp.a draait het vooral om gelijke kansen voor iedereen. De CD&V wil het "wij"gevoel terug: ook door beter voet- en fietspaden, meer woningen voor jonge gezinnen en een OCMW dat een integraal welzijnsbeleid voert.

Een pittige discussie ging over de dienstencentra in de deelgemeenten. Paars heeft die botweg afgeschaft, waardoor inwoners van de deelgemeenten voor zowat alles naar het centrum van Aalst moeten afzakken. Tel daarbij het verdwijnen van veel basisdiensten als bakker, beenhouwer, De Post, en je weet meteen dat hier actie nodig is. Franky Aelbrecht van Jong Groen! pleitte al op onze nieuwjaarsreceptie in januari voor een rondrijdende bus die op vaste tijdstippen de deelgemeenten aandoet. Vreemd genoeg blijft sp.a de beslissing om dienstverlening af te bouwen, verdedigen. Niet iedereen heeft de kans of mogelijkheid om naar het centrum af te zakken voor administratieve formaliteiten of een postzegel te kopen.

De moderator vroeg op het einde hoe we ons programma wilden financieren. Voor mij geen sprake om net zoals paars de belastingen te verhogen, de waterprijs te doen stijgen én tegelijk het aanbod af te bouwen. De Aalsterse stadsbegroting bedraagt in oude Belgische frank tussen 4 à 5 miljard, vermenigvuldig dat met 18 en je beseft dat paars kans genoeg gehad om een goed beleid te voeren. In de plaats daarvan spenderen ze het geld aan dure plannenmakers en inefficiënte bewakingscamera's. Om nog maar te zwijgen over de vele subsidies die ze in Brussel laten liggen.

Slotvraagje kwam van een pientere jonge gast die vond dat Groen! in het debat het meest progressief uit de hoek kwam. Hij vroeg zich vooral af waarom sp.a keer op keer de uitgestoken hand tot concrete samenwerking afslaat door groene voorstellen verticaal te klasseren in plaats van ze uit te voeren. Het antwoord was flauw: sp.a voelt zich gebonden aan de paarse beleidsverklaring van 6 jaar geleden. Onjuist argument natuurlijk, zo stond het permanent cameratoezicht niet in die verklaring maar heeft sp.a het wel mee ingevoerd.

Nu, een aantal groene voorstellen van de voorbije zes jaar vindt de kiezer wel terug in het sp.a-programma: gratis energieaudits, energie-info-momenten, wijkcontracten en -budgetten.
Dat is voor mij het verschil tussen het idee van de macht en de macht van het idee. Uiteraard wil elke politicus zijn of haar programma graag uitvoeren en dat lukt het best in een bestuursmeerderheid. Dus als we de kans krijgen, grijpen we die. Maar de macht van het idee is even belangrijk: door de vele voorstellen en tussenkomsten in de gemeenteraad, nemen andere partijen uiteindelijk toch het een en ander over. En ook dat is een taak voor een politieke partij.

Labels: verkiezingen

Toon/verberg reacties ::  ypsilon ::
Blog reacties | permalink | trackback
Mail naar een vriend(in) ::