31 december 2006

Saddam Hoessein

Saddam Hoessein, door een tribunaal schuldig bevonden aan de moord op 148 sjiieten in Dujail in 1982, werd op 30 december 2006 om 4 uur 's ochtends onze tijd opgehangen.

Dat Saddam Hoessein verantwoordelijk is voor heel wat gruwelijke misdaden is overduidelijk. Toch houdt zijn executie op geen enkele manier rekening met de mensenrechten. Niemand heeft het recht het leven te ontnemen van iemand anders, ook een overheid niet.

De oud-dictator werd opgehangen - een zeer wrede manier. Maar ook de wijze waarop het proces is verlopen roept ook veel vragen op. Dit was geen toonbeeld van internationale en onafhankelijke rechtsgang.

Bovendien had Saddam Hoessein heel wat meer op zijn kerfstok. Op het moment van zijn dood werd hij nog vervolgd voor een andere zaak, namelijk de dood en marteling van duizenden Koerden in 1988. Door de executie kan hij hiervoor niet meer verantwoordelijk worden gesteld. In de jaren '80 werd Saddam Hoessein voor zijn oorlog tegen Iran gesteund en bewapend, ook met een arsenaal chemische wapens, door verschillende westerse landen. Het vinden van die waarheid is dus onmogelijk gemaakt.

Labels:

6 reactie(s):

Op 01 januari, 2007, zegt Blogger Herman:

Dag Els,

Als je zegt dat iemands leven ontnemen in strijd is met de mensenrechten, dan zeg je ontegensprekelijk dat je de islam in strijd vindt met de mensenrechten.

Je moet dus ergens kiezen: ofwel oordeel je dat Saddam volgens zijn eigen recht moest worden veroordeeld. In dat geval krijgt hij de doodstraf zoals door de Koran voorzien en kan je dus tegen de uitgebrachte straf niets inbrengen.

Ofwel oordeel je dat hij volgens Westers recht wordt veroordeeld, maar dan ga je automatisch akkoord dat westerlingen ook volgens islamitisch recht mogen worden veroordeeld, net dat recht dat je zelf onmenselijk noemt.

Met andere woorden, de tegenstanders van de executie van Saddam kunnen met geen enkel argument winnen, al heb je met je laatste paragraaf wel degelijk een punt.

 
Op 01 januari, 2007, zegt Blogger raf:

Als de internationale gemeenschap met een nieuwe duidelijkheid kan bereiken dat hier en daar een potentaat aarzelt vooraleer aan een massamoord te beginnen, dan is dat winst. Sommige subtiliteiten doen ons verzanden in machteloze afwegingen over en weer. Er is zoiets als een menselijke maat en er bestaat gedrag dat daar ver over is. Wie die maat willens en wetens overschrijdt, door uit kwaadwillig eigenbelang mannen, vrouwen en kinderen te vermoorden, moet weten dat hij (of zij) daarmee het recht op leven verbeurd heeft. Noem het kosmische rechtvaardigheid of wat dan ook. Voor de rest ben ik tegen de
doodstraf.

 
Op 02 januari, 2007, zegt Blogger Els Keytsman:

@ Herman: Ik moet helemaal niet kiezen, voor mij geldt de internationale verklaring voor de rechten van de mens. In de bijbel staat ook een zin 'oog om oog, tand om tand'. En of de doodstaf wordt vermeld in de koran of in de bijbel: het blijft een straf die niet kan.

@ Raf: welke potentaat zou nu ineens wel aarzelen? Integendeel, de kans op martelaarschap voor Saddam Hoessein is nu veel groter geworden. Uiteraard waren zijn daden totaal onmenselijk en ondraaglijk. Net dat is het punt: zijn verantwoordelijkheid voor heel wat andere gruwelijke misdaden wordt nu onder de mat geschoven. Waar is dan de 'winst'?

 
Op 02 januari, 2007, zegt Blogger Herman:

@Els:

En wat doe je dan met het feit dat diverse islamlanden die universele verklaring niet aanvaarden?
Vind je het terecht dat je een westerse opvatting van die rechten kan opleggen aan een andersdenkende cultuur?

De islamlanden hebben immers een eigen verklaring van de rechten van de mens (http://www.religlaw.org/interdocs/docs/cairohrislam1990.htm).
Daarin staan zaken die haaks tegenover 'onze' verklaring staan.

Vermits je volledig staat achter 'onze' universele verklaring, dan sta je ook achter artikel 18 dat de vrijheid van godsdienst en het uitvoeren van de geboden en voorschriften van die godsdienst garandeert.
Dan kan je niet anders dat het recht van de islamlanden en dus de veroordeling en executie van Saddam verdedigen.

Met andere woorden, jouw volgen van 'onze' universele verklaring zorgt er net voor dat je de executie moet aanvaarden, anders aanvaard je de verklaring van de rechten van de mens niet.

 
Op 02 januari, 2007, zegt Blogger raf:

'Net dat is het punt: zijn verantwoordelijkheid voor heel wat andere gruwelijke misdaden wordt nu onder de mat geschoven. Waar is dan de 'winst'?'

Kijk,dat is het nu juist. Dat juristen en de media deze koe willen melken tot ze leeg is, werkt contraproductief. Intussen heeft de overgrote meerderheid van de mensen al afgehaakt. Saddams verantwoordelijkheid voor een aantal misdaden staat in de publieke opinie als een paal boven water. Juristerij heeft er voor gezorgd dat Pinochet in zijn bed is overleden. Er is zoiets als een mondiaal rechtsgevoel.

 
Op 02 januari, 2007, zegt Blogger Els Keytsman:

@ Herman: wat een kromme redeneringen allemaal. Speciaal voor jou nog eens artikel 30: "Geen bepaling in deze Verklaring zal zodanig worden uitgelegd, dat welke Staat, groep of persoon dan ook, daaraan enig recht kan ontlenen om iets te ondernemen of handelingen van welke aard ook te verrichten, die vernietiging van een van de rechten en vrijheden, in deze Verklaring genoemd, ten doel hebben."

@ Raf: Pas in 1997 begon justitie in Chili een strafrechtelijke procedure tegen Pinochet, tewijl zijn bewind liep van 1973 tot 1990. En dat heeft niets vandoen met "juristerij" over de doodstraf, maar alles met de niet-medewerking van regeringen en justitie. Toen de Spaanse onderzoeksrechters Garzón en Castellón twee jaar geleden hun rechterlijke kruistocht tegen de gewezen dictator van Chili begonnen, werden ze vooral uitgelachen. De democratische regeringen van Argentinië en Chili weigerden elke medewerking en beschuldigden de twee rechters ervan dat zij hun neus staken in zaken die hen niet aangingen en de twee konden ook niet rekenen op steun van hun oversten. Met de arrestatie van Pinochet in Londen in 1998 leverde hun twee jaar lange en zeer eenzame strijd wél resultaat op. De Britse overheid weigerde, omwille van gezondheidsredenen, Pinochet uit te leveren aan Spanje. In maart 2000 werd hij dan toch richting Chili gestuurd.


So what dat er een andere zogenaamde "universele" verklaring bestaat? Mensenrechten houden niet op bij landsgrenzen. De mensenrechten zoals vastgelegd in de Universele Verklaring voor de Rechten van de Mens (UVRM) gelden overal en altijd. En vrijwel alle landen ter wereld hebben plechtig beloofd de mensenrechten te respecteren.

Aan ons om er mee voor te zorgen dat nog meer landen die mee onderschrijven. Jullie kunnen dat doen door AI te steunen. Begin alvast hier:
http://www.aivl.be/index.cfm?PageID=717

 

:: zelf reageren ::

:: start ::

trackback

Een koppeling maken