Kinderen van onze tijd Wij zijn kinderen van onze tijd,
en onze tijd is politiek.
Al jouw, onze, jullie
dagzaken, nachtzaken
zijn politieke zaken.
Of je nu wilt of niet
je genen hebben een politiek verleden,
je huid een politieke kleurnuance,
je ogen een politieke gezichtshoek.
Wat je zegt wekt respons,
waarover je zwijgt spreekt voor zich -
en is zus of zo ook politiek.
Zelfs zwervend door de bossen
zet je politieke stappen
op een politieke grond.
Apolitieke gedichten zijn ook politiek,
en boven ons schijnt de maan,
niet meer onze maan, maar punt van discussie.
Zijn of niet zijn, dat is de kwestie.
Wat voor kwestie, antwoord, mijn beste!
Een politieke kwestie.
Je hoeft niet eens een menselijk wezen te zijn
om politiek gezien iets te betekenen.
Het is genoeg als je aardolie bent,
veevoer, een afvalproduct.
Of anders een onderhandelingstafel met een vorm
waarover maanden is getwist:
aan wat voor een te onderhandelen over leven en dood,
een ronde of een vierkante.
Intussen kwamen mensen om,
stierven dieren,
brandden huizen af,
en verwilderden velden,
als in lang vervlogen tijden
met minder politiek.
© Wislawa Szymborska / Uit: Einde en begin - Gedichten 1957-1997 (Meulenhoff, 1998)
Labels: gedichtendag
SpoeddebatJe zou je regelrecht in Artis wanen:
een kleine kikker kwaakt en blaast zich op,
luid toegejuicht door kippen zonder koppen.
en ezels huilen krokodilletranen.
Een zevenslaper zit discreet te snurken,
een zwartekousenkraai krast ach en wee,
de ratelslang heeft weer eens geen idee,
maar wijt in stilte alles aan de Turken.
Ziedaar een blik in 's lands vergaderzaal,
het onderwerp is de cultuur ditmaal.
Jan Boerstoel (1944) Labels: gedichtendag
In ons land verblijven nogal wat mensen (volwassenen maar ook kinderen) zonder geldige verblijfspapieren of met een precair verblijfsstatuut. Velen van hen zijn goed ingeburgerd en leerden vlot onze taal, of ze doen daartoe grote inspanningen. En vaak gaat het om fijne mensen, die de sympathie van velen in hun omgeving wegdragen.
Om hen te ondersteunen werd het
actiecomité HOP opgericht.
Ik heb alvast de online petite ondertekend. Ik vind dat iemand die hier illegaal verblijft niet zomaar kan beschouwd worden als een misdadiger of profiteur.
Met de petitie wordt niet gepleit voor open grenzen en er wordt geen algemene regularisatie gevraagd. De eis is wel dat onze overheid een manier zoekt om aan deze ingeburgerde ‘sans papiers’, verblijfsrecht te geven.
Na de fiscale amnestie, kan de regering gerust ook een ‘humane amnestie’ doorvoeren!
Deze post verscheen op de blog van Groen! Aalst
Dit is de ploeg waarmee Groen! Aalst naar de kiezer trekt op 8 oktober.
Van links naar rechts: Els Keytsman (lijsttrekker), Franky Aelbrecht (3de plaats), Karine Kindermans (2de plaats) en René de Waegeneer (lijstduwer).
We hebben er allevier duidelijk zin!
Labels: Aalst
Deze post verscheen op de blog van Groen! Aalst Op onze druk bijgewoonde nieuwjaarsreceptie, heeft Joost Callebaut (voorzitter pollcomité) vandaag de namen bekendgemaakt van de zichtbare kandidaten voor de gemeenteraadsverkiezingen op 8 oktober 2006.
René De Waegeneer duwt de lijst. René zal op de verkiesdag 83 jaar zijn, en Groen! Aalst heeft bewust voor zoveel ervaring gekozen om de lijst te duwen. René is al jarenlang maatschappelijk geëngageerd en zet zich ook actief in, onder meer in de vredesbeweging en het Humanistische Verbond in Aalst. Voor René zijn dan ook ouderenthema's erg belangrijk. Zo wil René dat
straten, pleinen en gebouwen toegankelijk voor iedereen zijn. En mensen moeten thuis oud kunnen worden in plaats van te rap in een rusthuis te worden opgenomen. Het OCMW moet dit financieel beter ondersteunen. Het OCMW laat hier toch wel steken vallen. Er ontbreekt elke visie, en het is zó erg dat het OCMW het uitschrijven van die visie zelfs voor veel geld uitbesteedt aan een extern bureau.
Op de derde plaats prijkt
Franky Aelbrecht, aanstormend jong talent. Franky (31 jaar) zetelt voor Jong Groen! in de Aalsterse Jeugdraad. Franky weet ook als inwoner van deelgemeente Herdersem wat het is als je stadsbestuur daar alle dienstverlening afbouwt. Daarom pleit Franky voor
een rondrijdende bus zodat de dienstverlening naar de mensen zelf wordt gebracht. Zo moeten inwoners van de deelgemeenten niet naar het centrum van Aalst afzakken om administratieve formaliteiten te vervullen.
Tweede plaats is voor
Karine Kindermans. Karine is heel actief in welzijnsverenigingen zoals LETS (ruilhandel), Steunpunt Welzijn en buurthuis Parol.
Armoede is een groot probleem in Aalst. Zo wil Karine
een stedelijk fonds met voldoende geld voor rentevrije leningen om je woonhuis te isoleren of dubbel glas te laten steken. De terugbetaling gebeurt via de besparing op de energiefactuur. Zo kunnen mensen met weinig inkomsten toch hun huis renoveren, en vliegt de warmte niet meer weg langs ramen en duren. Door elke Aalstenaar op die manier het recht te geven op een gezonde en betaalbare woning, kan je veel mensen uit de armoede trekken.
Lijsttrekker ten slotte is
Els Keytsman. Els is sinds 2002 gemeenteraadslid en heeft al laten zien dat je ook vanuit de oppositie het beleid groen kan inkleuren. Mobiliteit is één van haar stokpaardjes. En hoewel de meerderheid in theorie kiest voor een duurzame mobiliteit valt dat in de praktijk anders uit. Zo wil Keytsman
geen geldverslindende ondergrondse parking op de Hopmarkt, maar een toegankelijk, voldoende groot, en modern parkeergebouw op de Keizershallen. Auto's tot op de Hopmarkt sluizen is de auto tot in het historisch centrum brengen. Dat zal de mobiliteitsproblemen verergeren. De Keizershallen liggen veel meer bereikbaar, maar die plek is vandaag slechts een lelijke steenslagparking.
Nationaal partijvoorzitster
Vera Dua kwam deze ploeg ondersteunen, en het belang van de gemeenteraadsverkiezingen onderstrepen. Voor Groen! is 8 oktober belangrijk, en het is alvast goed nieuws dat in evenveel steden en gemeenten groene groepen naar de kiezer trekken. Ook voor de verjonging binnen de partij zijn de gemeenteraadsverkiezingen belangrijk. Want op dat niveau leer je de klappen van de zweep kennen, en kan je het groene gedachtegoed in concrete maatregelen gieten.
De inzet is een groener, warmer en beter Aalst. Hiervoor is een sterke groene fractie nodig, die weegt op het beleid. Met deze ploeg heeft Groen! Aalst daar het volste vertrouwen in. En voor de progressieve Aalstenaar is de keuze op 8 oktober duidelijk: Groen!
Labels: Aalst
Minister Peeters stuurt de spaarlampenactie bij. Vanaf nu krijgt elk gezin kortingbonnen, en kan je in de winkel naar keuze zelf een spaarlamp afhalen.
De spaarlampactie is er gekomen dankzij
een resolutie van groen parlementslid Glorieux, die werd goedgekeurd door het Vlaams Parlement. Zijn resolutie hield in dat de elektriciteitsproducenten elk gezinslid een cheque van 15 euro geven die gebruikt kan worden om energiebesparende aankopen te doen: spaarlampen, spaardoucheknoppen, energiezuinige koelkasten of nog een toestelletje dat het energieverbruik van hun elektrische toestellen meet.
De toenmalig sp.a-minister van Energie, Bossuyt, had de verantwoordelijkheid om deze resolutie in de prakijk uit voeren. Zegt Glorieux in De tijd van 19 oktober 2005:
"Mijn oorspronkelijke resolutie botste op een veto van Steve Stevaert, de toenmalige Vlaamse minister van Energie. Hij heeft het uitvoeringsbesluit in februari 2003 tegengehouden omdat het een idee van de groenen was. Toen Stevaert voorzitter van de sp.a werd en Gilbert Bossuyt zijn plaats innam als minister van Energie is de resolutie uitgedund: in september 2003 bleven enkel de spaarlamp en -douchekop over."Bossuyt interpreteerde dus die resolutie op een wel héél rare manier: elk gezin kreeg een gratis spaarlamp in de bus. Nu, ik weet niet welke postbus jullie hebben, maar in de mijne past geen lamp, alleen papier. Ik heb die gratis lamp dus nooit gezien. En die bon om ze af te halen ook al niet. En Bossuyt vond dat gans Vlaanderen maar moest tevreden zijn met één en dezelfde spaarlamp - alras bleek die niet in elke fitting te passen. Er zijn namelijk heel veel soorten en fittings naast dat 'oermodel'. De standaardlamp die verdeeld werd, paste vaak niet.
Enfin, heel de affaire werd afgedaan als een goeie belgenmop. Ook in de Aalsterse gemeenteraad werd al eens deftig de spot mee gedreven.
Edoch: 80% van de gezinnen gebruikten die gratis spaarlamp. En die spaarlampenactie heeft er dus ook voor gezorgd dat veel mensen een lagere elektriciteitsverbruik kenden. Een spaarlamp zorgt voor een besparing van tien euro op de jaarlijkse elektriciteitsfactuur; met een spaardouchekop bespaar je al vlug vijftig euro.
Wat aantoont dat met een eenvoudige maatregel als spaarlampen in elk huis, we heel eenvoudig een pak energie kunnen besparen, terwijl gelijktijdig het comfort verhoogt. (Méér nog: er werd zelfs zoveel bespaard, dat de netbeheerder -bij ons Intergem- zijn besparingsdoelstelling voor 2004 moeiteloos haalde, en dan maar meteen besliste om andere besparingsmaatregelen, zoals subsidies voor hoogrendementsglas, te... schrappen!. Wie dus de moeite doet om hoogrendementsglas te laten plaatsen, die kan sinds vorig jaar fluiten naar de subsidie.)
Eerst dacht minister Peeters de ganse actie af te blazen. Gelukkig heeft hij daar van afgezien, en stuurt hij nu die eigenzinnige interpretatie van Bossuyt aan de spaarlampenactie in goede zin bij. De minister doet dus nu min of meer wat de resolutie van Glorieux oorspronkelijk bedoelde: mensen op een eenvoudige manier energie laten besparen terwijl het comfort verbetert.
Wel is het jammer dat Peeters niet grondiger naar de resolutie van Glorieux heeft gekijken. Die wou elk Vlaams gezinshoofd een bon schenken ter waarde van 15 euro. Die kon in warenhuizen of kleinhandelszaken ingeruild worden voor een spaarlamp, maar de bon zou ook gebruikt kunnen worden voor korting op een onderhoudsbeurt van de cv-installatie, de aankoop van hoogrendementsglas, een energiebesparende koelkast of wasmachine. Peeters heeft dus de kans gehad om mensen te stimuleren iets duurdere maar energiebesparende toestellen te kopen. Dat is niet gebeurd.
Labels: energie
De regering heeft ons goed bij de neus gehad. Paars wilde de hoge olieprijzen wat temperen. De consument kreeg een korting op de stookoliefactuur wat erg voordelig ging zijn. Want de petroleumsector, die flinke extra-inkomsten boekt door de hoge prijzen, moest ook een inspanning doen. Niet dus.
Want de regering moet de korting terugbetalen aan de oliesector, ze ondertekende daartoe zelfs een contract. Onder de ondertekenaars: federaal begrotingsminister Freya Van den Bossche. Die beweerde nochtans eerder dat de regering dat bedrag niet zal terugbetalen.
"Het klopt dat de sector 100 miljoen heeft geprefinancierd. Maar dat blijft zo, dat wordt niet terugbetaald." klonk het maandag nog bij Freya Van den Bossche.
Maar nu is dus het contract opgedoken dat Van den Bossche mee ondertekende. En daar staat duidelijk in dat de regering die honderd miljoen zal terugbetalen als niet voor 31 maart een extra stookolieheffing van 0,65% was ingevoerd.
Heu... een extra stookolieheffing? Ministers Verwilghen en Reynders zegden toch dat de consument zeker niet voor een extra heffing zal opdraaien? Blijken ze nu toch óók dat contract te hebben getekend...
Paars moet dus tijdens de begrotingscontrole van maart die honderd miljoen euro zien te vinden om de korting terug te betalen aan de stookoliesector. De korting is dus geen korting, maar uitstel van betaling. De consument draait er gewoon voor op, want of het geld nu uit de begroting komt, of via een extra taks, we betalen weldegelijk die 100 miljoen zelf. Dus een korting is het niet.
Van den Bossche wil geen gat in haar begroting, en niemand wil een heffing. Het gekrakeel van de voorbije maanden over deze fameuze stookoliecheque wordt dus vrolijk verder gezet.
De energiecrisis verdient nochtans een structureel antwoord. Hoge olieprijzen, slinkende gas-, olie- en uraniumvoorraden, peak oil,... blijkbaar is niemand in de federale regering bezig met structurele oplossingen voor zowat het belangrijkse probleem van de (nabije) toekomst.
Die oplossingen zijn er. Net als in Duitsland moeten de regering, vakbonden, ngo's en de bouwsector een groot maatschappelijk Energiepact afsluiten over de renovatie en isolatie van woningen. Bij onze Oosterburen wil men met het renovatieplan 300.000 woningen renoveren en 200.000 jobs creëren. Ambitieus, maar het werkt! In het buitenland past men verder een systeem toe waarbij het isoleren wordt terugbetaald met een vermindering van de energiefactuur. Dat moet er ook bij ons komen.
Alle Belgen samen geven dit jaar 10 miljard euro uit aan verwarming, verlichting, vervoer en dergelijke... Als onze regering het zou willen, dan kan België makkelijk 10% energieverbruik besparen met eenvoudige middelen.
En een besparing van 10% komt neer op 1 miljard extra koopkracht voor de gezinnen. Duidelijk iets anders dan een "korting" die je dan toch weer moet ophoesten...
De Aalsterse groene fractie houdt haar nieuwjaarsreceptie op zondag 22 januari 2006 vanaf 10.30 uur in centrum De Waterkant te Aalst.
programmaUitreiking van de Groen!e PluimMaar liefst 12 werknemers van sociale werkplaats De Loods werden ontslagen. Een grote klant kocht zijn maaltijden liever in bij de private sector. Vandaag hebben deze mensen dankzij goede begeleiding terug werk gevonden. Groen! Aalst schenkt hen de Groene Pluim.Gemeenteraadsverkiezingen 2006Groen! Aalst trekt als onafhankelijke groen-progressieve partij met een open lijst naar de kiezer. Voorstelling van de belangrijkste programmapunten, de lijstrekkers en –duwer. Vera Dua licht toe.Een natje en een droogje bij een gezellige babbellocatieCentrum “De Waterkant”, De Gheeststraat 16 9300 Aalst
De Gheeststraat verbindt het Burgemeestersplein met de Brusselse Steenweg, op een kwartier wandelen van het station.
Parkeren kan op de Houtmarkt. Een wegbeschrijving vind je op www.milieuboot.beEls Keytsman, gemeenteraadslid | Luc Van Lierde, voorzitter | Karine Kindermans, partijsecretaris
Meer info:
Els Keytsman, Burchtstraat 19 9300 Aalst, gsm-sms 0478 884 365, e-mail els.keytsman@groen.beLabels: Aalst
Johan Vande Lannotte
nam onlangs zijn vrouwelijke, jonge ministers in bescherming en fulmineerde tegen het groeiende seksisme in de politieke berichtgeving. Vande Lanotte had groot gelijk. Freya, Kathleen en Caroline worden in de eerste plaats door de Wetstraatpers -en door veel lezers/kiezers- gezien als leuke babes, en pas dan (met een beetje geluk) als politiek bekwaam personeel. Het is inderdaad tijd om die seksistische en politiek irrelevante betiteling op te bergen, en deze vrouwen op hun kunnen te beoordelen en niet op hun cupmaat.
Maar hebben deze vrouwen het niet zelf gezocht? Het jong vrouwelijk talent werd en wordt nog steeds door de sp.a zélf bewust uitgespeeld als "babes".
Zo herinner ik me nog goed de eerste campagne van Freya, de gemeenteraadsverkiezingen 2000.
Als campagnebeeld koos ze haar fraai onderstel, naakt tot aan haar zwarte slip. .
Jongerenkandidate Sophie Van der Stallen speelde het bij de Vlaamse verkiezingen 2004 volledig op haar fysieke verschijning.
Het campagnemateriaal van Sophie voor de deze verkiezingen toont haar in bikini, de campagneslogan luidt 'proef ons".
En
met andere sp.a-jongerenkandidaten Vicky Willems, Sam Van de Putte en Valentina Gatti ging Sophie uit de kleren, om "hun boodschap met mediakracht bij te zetten". De naaktfoto en de bijbehorende website waar je vroeger die “boodschap” kon lezen -
www.buitengezet.be- zijn ondertussen uit cyberspace verdwenen.
Ik vind het allemaal mooie foto’s, daar niet van, en ik vind zeker niet dat zuster Monika het nieuwe rolmodel moet worden voor jonge mensen die in de politiek willen gaan. Maar wie haar/zijn campagne volledig laat steunen fysieke eigenschappen, moet achteraf niet komen bleiten dat ze alleen maar worden gezien als babes.
Nu, niet alleen in de politiek worden vrouwen opgevoerd als mooie maar leeghoofdige wezens. In de reclame is het niet veel beter, integendeel. Gelukkig is er
ZORRA. Iedereen die vindt dat bepaalde advertenties of reclamefilmpjes seksistisch zouden zijn, kan dat melden op de website. En er wordt dikwijls grondig gediscussieerd, want niet iedereen is het over het seksistisch gehalte van elk reclamebeeld eens. ZORRA reikt elk jaar ook een prijs uit voor de meest vrouwvriendelijke of roldoorkruisende reclame.
Toen Kathleen Van Brempt nog maar net was benoemd tot minister van Gelijke Kansen, liet ze zich op een publiek debat ontvallen
“dat ze daar allemaal het nut niet van inzag, die prijzen en dat meldpunt en ZORRA.” De subsidiëring van het project ZORRA was meteen heel onzeker. Nu ze zelf ondervindt wat het betekent om alleen maar als een babe te worden opgevoerd, kan ze haar mening misschien es herzien?
Labels: politiek
Wie dacht dat ze enkel bij ons rondliepen: Taiwanese wetenschappers zijn er in geslaagd drie groene fluorescerende varkens te maken. De beesten zullen gebruikt worden voor onderzoek naar stamcellen. De varkens zijn niet alleen groen aan de buitenkant; ook het hart en andere organen zijn groen.
::
Het artikel op DS.online
Op de
gemeenteraad van november 2005 heb ik een motie voorgelegd over de gelijkwaardigheid van alle onderwijsnetten. Aanleiding was het vonnis van een Dendermondse rechter in een echtscheidingszaak, waarbij werd gesteld dat de katholieke scholen de beste zijn. Wat impliceert dat andere scholen, zoals de gemeentescholen, minderwaardig zijn. De uitspraak van de rechter is dan ook bijzonder beledigend en kwetsend voor iedereen die werkt of schoolloopt in een Aalsterse gemeentelijke school.
Als gemeenteraad konden we ons distantiëren van deze uitspraak. Want het stadsbestuur is de inrichtende macht van de gemeentelijke onderwijsinstellingen. Eerder al had de RAGO, Raad voor het Gemeenschapsonderwijs, al krachtig afstand genomen van de uitspraak van de rechter.
Met klerikalisme of antiklerikalisme had deze motie niets te maken. Het ging voor mij om essentiële waarden als pluralisme en verdraagzaamheid en om het principe van vrijheid van onderwijs en de gelijkwaardigheid van alle onderwijsnetten. De motie stelde dat de verschillen tussen de onderwijsnetten (onder meer in stijl, methodiek, godsdienstige of filosofische oriëntatie, en pedagogisch project) geen afbreuk doen aan hun gelijkwaardigheid.
De schepen van onderwijs ging bij aanvang van de bespreking van mijn voorstel strategisch koffiedrinken en de burgemeester weigerde de motie te behandelen, met als argument dat de stad geen betrokken partij is
(onjuist, want de stad richt zélf onderwijs in). Achteraf, na de gemeenteraad tussen pot en pint, bleek waarom: de raadsleden van de meerderheid stonden achter de motie, maar iets goedkeuren van een oppositieraadslid kon (mocht?) niet. Dat is het niveau van de Aalsterse gemeenteraad!
::
De vraag aan het college over de gelijkwaardigheid van alle onderwijsnetten::
Discussie over de vraag "Is het katholieke onderwijs beter dan het gemeenschapsonderwijs?" op het forum van De StandaardLabels: Aalst
Post van Wim Van Lancker op Blokwatch van zaterdag 7 januari 2006
2006 wordt een belangrijk jaar voor iedereen die de democratie lief heeft. Een jaar waarin heel politiek Vlaanderen voor de keuze zal staan tussen verzet tégen of collaboratie mét het Vlaams Belang.
Blokwatch nodigt alle webmasters en webloggers uit de middelvinger op te steken naar extreem-rechts. Doe mee met de vernieuwde campagne 'weblogs en websites tegen racisme'.‘Weblogs tegen racisme’ was een succesvolle campagne na de verpletterende verkiezingsoverwinning van het Vlaams Blok in juni 2004. Op het moment dat velen met de handen in het haar zaten, werd via de weblog Rigoureus de actie ‘Weblogs tegen racisme’ gelanceerd.
Kunnen wij als simpele webloggers iets doen, vroegen velen zich af. Het antwoord: natuurlijk wél! Weblogs zijn signaalgevers, spiegels van een maatschappij. Tientallen weblogs plaatsten het campagnelogo en lieten zo verstaan geen vrede te nemen met extreem-rechts.
Vanuit Blokwatch wordt deze campagne nu geactualiseerd met een nieuw, aangepast logo. Het Vlaams Blok heet ondertussen immers Vlaams Belang. En met twee verkiezingsjaren voor de boeg – de gemeenteraden in 2006, het federale parlement in 2007 – is het van het grootste belang vanuit alle hoeken, kanten en spleten van dit land een signaal te geven dat we extreem-rechts niet accepteren.
Plaats het nieuwe ‘Weblogs en websites tegen racisme’-logo op uw weblog of website, leg een link naar www.weblogs-tegen-racisme.be en spread the word.
Labels: racisme
Na zijn dood wilde mijn bompa uitdrukkelijk burgerlijk begraven worden. Dat wilde hij uit volle overtuiging zo. Voor de inwoners van
Schorisse, deelgemeente van Maarkedal en het dorpje waar hij altijd heeft gewoond, was dat iets speciaal, dat hadden ze daar nog nooit meegemaakt: een burgerlijk afscheid. Op de begraafplaats zelf, in de regen en de kou, hebben we afscheid genomen van mijn bompa. Want in Schorisse had je geen passend gebouw om een afscheidsplechtigheid te organiseren. Het gure weer maakte het afscheid nog treuriger.
We zijn nu 15 jaar verder en ik woon ondertussen in Aalst, centrumstad met 77.000 inwoners. Maar wie kiest voor een burgerlijke afscheidsplechtigheid, heeft ook hier géén enkele mogelijkheid om zo een plechtigheid te organiseren.
Ook al vinden in Aalst, net zoals in de rest van Vlaanderen, de meeste uitvaartplechtigheden nog steeds plaats in een kerk met bijhorende eucharistieviering of protestantse dienst, er is weldegelijk nood aan zo'n ruimte. Steeds meer mensen kiezen immers voor een burgerlijk afscheid. Want bij de burgerlijke begrafenis heb je meer vrijheid: je kiest zelf je rituelen, de muziek, de toespraken, het uitdrukken van gevoelens en gedachten.
Dat heeft ook de private sector al ingezien. Zo heeft de uitbater van
Salons Carlton rond 11 november 2005 een marketingstunt uitgehaald.
"Eens wordt ook u ermee geconfronteerd!" luidt de slogan op de folder. De feestzaal maakte reclame voor hun nieuwe service: naast conferenties, trouwfeesten en communiebanketten nu ook uitvaarten. Dus niet alleen de organisatie van de koffietafel, ook de burgerlijke begrafenisplechtigheid kan er plaatsvinden, en er rijdt zelfs een speciale shuttleservice van en naar de begraafplaats. Om die nieuwe dienst in de verf te zetten, verspreidde zaal Carlton een folder naar de Aalstenaars: een doodsbrief.
Die marketingstunt viel bij veel Aalstenaars niet in goede aarde. Salons Carlton wordt vooral gehuurd om trouw- en andere feesten te organiseren. En een rouwtafel is géén burgerlijke afscheidsplechtigheid!
Meestal helpt de begrafenisondernemer bij de organisatie van de uitvaartplechtigheid in een ceremoniezaal van een funerarium, in een ceremoniezaal van het crematorium, op de begraafplaats, in het huis van de overledene, of in gelijk welke geschikte ruimte. Maar in Aalst ontbreekt dus een passende ruimte om afscheidsplechtigheden te organiseren.
Daarom vroeg ik het stadsbestuur om te voorzien in een gemeentelijk rouwcentrum. Concreet vroeg ik om plek te creëren waar afscheid genomen wordt van de overledene en waar de grafredes worden uitgesproken. Dit gebouw of deze constructie moet worden voorzien van alle nodige logistieke functies zoals toiletten, een plek om water te nemen, een geluidsinstallatie, een projector en scherm om foto's en teksten te kunnen afbeelden. Zo een centrale overdekte, verwarmde en comfortabele afscheidsruimte moet rouwende familieleden en kennissen de mogelijkheid bieden om op een serene wijze afscheid te nemen van de overledene.
Dit voorstel heeft het stadsbestuur afgeketst.
"Niet nodig." klinkt het. Want, zo zegt het stadsbestuur,
op elke begraafplaats in Aalst is er wel een beschutting tegen de regen.Anno 2005 kan dit echt niet. Ook bij een burgerlijke begrafenis hoort een uitvaartplechtigheid in een passende ruimte. Iedereen moet vanuit zijn of haar levensovertuiging kunnen kiezen voor een passende wijze van eerbetoon. Ook personen die kiezen voor een burgerlijk afscheid moeten dit op een serene wijze kunnen doen.
Het is dan ook bijzonder jammer dat noch sp.a noch VLD wilden ingaan op dit voorstel. Burgerlijk begraven in Aalst moet in weer en wind, in de kou.
Links:: Het voorstel om een gemeentelijke, niet-commerciële, comfortabele centrale afscheidsruimte in te richten:: Een uitvaart regelen:: Officiële site van de begrafenisondernemers van België:: VARU - autonome raad voor het uitvaartwezen:: Vlaamse regelgeving inzake begraafplaatsenLabels: Aalst
Vorig jaar ben ik er dan toch maar mee begonnen: pensioensparen. Gezien al die onheilsberichten over lege pensioenkassen, en ook omdat pensioensparen een systeem waarbij je tot € 780 per jaar fiscaalvriendelijk kan sparen. Pensioenfondsen moeten natuurlijk een hoog rendement halen, en mij is het niet duidelijk welke beleggingstechnieken ze hanteren. Gaat het om ondernemingen in verre landen die het niet zo nauw nemen met mensenrechten, milieu of arbeidsomstandigheden? Allemaal vrij onduidelijk, vandaar de twijfel om in het systeem in te stappen.
Goed nieuws: als eerste verzekeraar biedt Ethias nu de mogelijkheid om aan ethisch verantwoord pensioensparen te doen. Voor alle nieuwe inlagen wordt voortaan het Ethibel-Excellence label gevolgd. Zo ben je er zeker van dat niet belegd wordt in wapenproducenten of bedrijven die mensenrechten schenden, maar wel in bedrijven die maatschappelijk verantwoord handelen.
Ik heb meteen een mailtje gestuurd naar mijn bank met de vraag of zij dit voorbeeld volgen. Het vage antwoord kwam neer op een njet, dus schakel ik vandaag over naar het Ethibel-spaarfonds van Ethias.
:: Meer informatie over het Ethibel Excellence label
:: Een overzicht van ethische spaar- en beleggingsproducten op de website van Netwerk Vlaanderen
:: Ethisch verantwoord pensioensparen van Ethias
deze post verscheen op TabascoDaar gaan we weer. Na de VLD'ers Dedecker, Verhofstadt en Verwilghen vindt nu ook minister van Buitenlandse Zaken Karel De Gucht dat de kernuitstap mogelijk zal moeten worden herbekeken. Alweer een VLD-er die vindt dat we veel belastingsgeld moeten blijven pompen in dure, onveilige en vervuilende kerncentrales.
Nochtans, Karel De Gucht zei op 9 mei 2003 in de Tijd:
“We kunnen niet ontkennen dat er serieuze nadelen aan kernenergie kleven. Als je Twin Towers omver kunt vliegen, waarom zou dat dan niet met een kerncentrale kunnen gebeuren? En wat met het nooit opgeloste probleem van het nucleaire afval?” Deze argumenten zijn vandaag blijkbaar van geen tel meer voor de liberale buitenlandminister.
Pleiten voor kernenergie is er anderzijds wél voor kiezen om afhankelijk te blijven van buitenlandse energieleveranciers. Onze sterke afhankelijkheid van nucleaire stroom maakt ons immers afhankelijk van andere landen voor de levering van uranium. En sinds Suez Electrabel heeft overgenomen, zijn er zelfs geen Belgische kerncentrales meer. Met andere woorden: de lasten voor de hardwerkende Vlaming, de winst naar Parijs.
Zo'n uitspraken, en dan nog van een liberaal, schaden bovendien het investeringsklimaat voor hernieuwbare energie. Het zat al niet snor met het Belgische investeringsklimaat inzake hernieuwbare energie. België bekleedt een povere 18de plaats op de rangschikking van het adviesbureau Ernst & Young inzake de kwaliteit van het investeringsklimaat voor hernieuwbare energie. Oorzaken: het onstabiele en onzekere juridisch kader in ons land. Zo veranderde in Vlaanderen de groene stroomwetgeving de afgelopen vier (4) jaar al 14 (veertien) keer. Dergelijk kunst- en vliegwerk fnuikt een stabiel investeringsklimaat, en steeds minder bedrijven durven nog voluit te investeren in hernieuwbare energie. De recente uitspraken van minister De Gucht maken deze onzekerheid nog groter.
Blijkbaar denkt niemand in deze regering eraan om zelfstandiger te staan in onze energieproductie. In plaats van energie te importeren, kunnen we voor onze eigen energie zorgen én milieutechnologie exporteren.
Het is zelfs gemakkelijk haalbaar: uit het groenboek over energie-efficiëntie van de Europese Commissie blijkt dat de Europese energiefactuur jaarlijks met 60 miljard euro kan dalen, wat ongeveer het bedrag is dat Duitsland en Finland momenteel samen aan energie spenderen. Gewoon door slimmer energie te gebruiken. Het vrijgemaakte geld kan dan worden geïnvesteerd worden in energiebesparende materialen en diensten, een sector waarin Europa wereldleider is. En dat zou naar schatting 1 miljoen nieuwe jobs kunnen opleveren!
Labels: kernenergie
0 reactie(s):
:: zelf reageren ::