De tekst hieronder is een persbericht van het
Vierde Wereld Syndicaat over zinloos geweld en verslaggeving.
Grondwettelijke gelijkheid en selectieve verontwaardiging : zijn sommige burgers meer gelijk als anderen ?PERSBERICHT | vrijdag 30 juni 2006
De ondermaatse berichtgeving over een vermoorde dakloze in Marche-en-Famenne midden in dit klimaat van politieke stemmingmakerij en protest tegen zinloos geweld komt op de armen over als een zoveelste bewijs van uitsluiting en onderscheid dat er gemaakt wordt in deze maatschappij. De armen van het Vierde Wereld Syndicaat vinden dat er meer kiesheid aan de dag gelegd moet worden t.a.v. minder kapitaalkrachtige mensen, en ook ten aanzien van daklozen. Deze mensen, die volgens de Belgische Grondwet, art. 23, recht hebben op onderdak, zelfs als de staat er momenteel niet in kan of wil voorzien, worden nog te vaak als tweederangsburgers bekeken, en dat blijkt nu nog maar eens uit de selectieve verontwaardiging die als een storm opsteekt in de burgerlijke maatschappij.
We hoeven het denkelijk niet meer uit te leggen, de kranten hebben de laatste weken en maanden bol gestaan van artikels over een aantal moorden in ons land. Eerst was er de moord op Joe Van Holsbeek, daarna de door Hans Van Themsche gepleegde dubbele moord in Antwerpen op het kindje Luna en haar oppas Oulematou Niangadou (24 jaar), en uiteindelijk nu de slecht afgelopen vechtpartij in een Lijnbus waarbij Guido Demoor het leven liet. Er wordt door de media de laatste tijd heel veel aandacht besteed aan al deze daden van zinloos geweld, en ook allerlei mensen zijn bereid om weer mee te lopen in Witte Marsen (sommigen tegen geweld, anderen tegen racisme, velen tegen beide) door Antwerpen en Brussel. Maar van de Witte Mars zag je op televisie vooral weer het gezicht van Patrick Janssens en verder nog veel berichtgeving rond de vraag of het Vlaams Belang nu al dan niet moreel verantwoordelijk moest worden gesteld, en in hoeverre, een praktijk waardoor veel VB-kiezers op hun beurt zich weer geviseerd en geschoffeerd voelden. Er werd laatst door de ‘Vrienden van Joe’ aan Verhofstadt een petitie met 250.000 handtekeningen overhandigd tegen het zinloos geweld in de maatschappij . In die petitie vraagt men ‘meer veiligheid’ en een betere dialoog met jongeren. Heel veel mensen hebben die petitie, in een normale en begrijpelijke opwelling van afschuw omwille van de hardheid van de feiten, onmiddellijk ondertekend. Achteraf gezien kunnen we echter al raden op welke van de twee vragen die in de petitie stonden er eerst een antwoord gezocht zal worden.
Toch heeft dit verhaal nog een andere zijde. Sommige moorden en onrustwekkende verdwijningen worden met minder verve en minder vuur onderzocht en helemaal niet besproken door de journalisten, politici en ‘wakkere burgers’. Wat dat betreft worden sommige mensen nog altijd op dezelfde cynische manier behandeld als VOOR de periode ‘dutroux’. Zo is er nog geen opheldering gekomen over de zaak van Mohamed Bouazza, sterker nog, van de vondst van Mohameds kleren en identiteitskaart werd de familie niet eens op de hoogte gebracht. Een onderzoek werd niet eens gevoerd, aldus een interview met de broer van het slachtoffer, gepubliceerd door de PVDA, .
Vandaag nog stond er in de krant een verslag van een andere moord, evenals gisteren. Het artikel bestond uit welgeteld drie zinnen. Het betrof de zaak van een dakloze man die men doodgeslagen heeft en achtergelaten in Marche-en-Famenne, vandaag is de 22-jarige dader, die handelde uit motief van diefstal - wat valt er te stelen bij een dakloze denkt men dan - opgepakt. En wat blijkt nu, er staat niet eens bij of het een ‘allochtoon’, een ‘kleurling’, een ‘racist’ of een ‘migrant’ was die dit gedaan heeft. Er wordt niet uitgeplozen of de daders nu Nike-kleren aanhadden, of andere basketbalsloefen. Er wordt in dit geval niet gedebatteerd op politieke fora of de dragers van Lonsdale-vestjes nu al dan niet fascisten zijn en of gothic muziek nu al dan niet verwant is aan rechtse tendenzen. Misschien was het wel een Belg, een Pool of een Eskimo die deze dakloze heeft vermoord ? Men vraagt ook niet of het slachtoffer een broer of zuster, een ouder of een kind heeft die dan op televisie wordt geïnterviewd om uit te vinden wie de ‘mens’ achter het slachtoffer eigenlijk was. In ieder geval is duidelijk dat de pers al deze vragen bij een dakloze man van 62 jaar niet zo gewichtig vindt, misschien ook omdat er weinig politieke spelletjes rond gespeeld kunnen worden die niet zouden leiden tot de ontmaskering van een bepaald economisch systeem. We constateren dat er ook nog geen witte marsen georganiseerd zijn en dat er ook geen enkele politicus op zijn achterpoten gaat staan om het kapitalisme, dat schuld heeft aan de materiële armoede van het slachtoffer en de geestelijke armoede van de dader, aan te klagen en moreel verantwoordelijk te stellen.
Schijnbaar is het probleem voor de meeste mensen dus niet zozeer het ‘zinloos geweld’, of nog beter geformuleerd, liggen de dominante journalistieke kanalen en de politiek ook niet wakker van de feiten op zich en van het zinloos geweld zelf, maar meer van de vraag wie het gedaan heeft en wie het slachtoffer is en in hoeverre dat politiek recupereerbaar is en hoe goed het uit te buiten valt om het toch al prominent aanwezige veiligheidsdiscours nog op te drijven. En dat leidt maar al te vlug tot allerlei doorzichtige pogingen tot het maken van politieke ‘statements’. Het Vierde Wereld Syndicaat protesteert met klem tegen deze gang van zaken. Als men daden van zinloos geweld wil verwerpen, dan moet men die daden in het algemeen verwerpen, en niet alleen veel rumoer en schandaal maken als blijkt dat de daders/slachtoffers ofwel tot de groep van racisten behoren, ofwel migrantenjongeren zijn. Zijn andere slachtoffers van zinloos geweld dan niet belangrijk ? Ieder leven is in onze ogen evenveel waard, waarom zou de één dan dagelijks op de voorpagina moeten, terwijl de ander drie zinnetjes verdient in een hoekje van bladzijde vijf, of een vluchtige nieuwsflits voor de dakloze en een verhaal van een halfuur over iemand anders ? Omdat deze persoon klaarblijkelijk niet meer meetelt in deze maatschappij en dat het daarom ook niet zo belangrijk is wie hem vermoordt en welke kleur, partij of afkomst de dader heeft ?
Indien men een fenomeen als zinloos geweld objectief wil bestuderen en kijken wat eraan te doen valt, dan moet men ook beginnen met het fenomeen objectief te benaderen. Wat heeft het voor zin om, net zoals in Nederland met de moord op Pim Fortuyn, het hele land op stelten te zetten, terwijl andere slachtoffers van zinloos geweld gewoon onder de mat geveegd worden, of gewoon even drie zinnen lang passeren in de krant, als faits-divers, als een voorval van dertien in een dozijn, net als een verkeersongelukje of een horoscoop ?
Een rechtsstaat wordt gekenmerkt door het feit dat alle burgers gelijk zijn voor de wet. Maar de perceptie van de waarnemers en de publieke opinie is volledig anders georiënteerd. En daarom worden sommigen al snel ‘gelijker’ dan anderen. Een dakloze is schijnbaar ‘maar’ een dakloze.
Stefan Roumen (voor het
Vierde Wereld Syndicaat)
In de nacht van vrijdag 16 juni op zaterdag 17 juni 2006 werd de Aalsterse Turk Ceylan Ardiçlar aan de Sint-Annabrug in Aalst in de rug geschoten door een politieagent. Hij was 38 jaar oud en vader van 3 kinderen. Hij overleed vrijdagavond 23 juli 2006 in het OLV-ziekenhuis van Aalst aan zijn verwondingen.
Het comité
Hand in Hand, dat in Aalst een tiental organisaties vertegenwoordigt, organiseert uit solidariteit met de familie van het slachtoffer een herdenkingsplechtigheid op zaterdag 1 juli 2006 om 11u op het
Werfplein waar het slachtoffer werd neergeschoten.
Vorige dinsdag vroeg ik op de gemeenteraad de goedkeuring van een motie waarbij de gemeenteraad zich aansluit bij de campagne
"Ik ben verkocht".
Het schepencollege had meer dan een jaar geleden op mijn voorstel, en na positief advies van de adviesraad Internationale Samenwerking, zich aangesloten bij deze FairTrade-campagne, maar na meer dan één jaar komt er nog steeds geen schot in de zaak. N-VA en CD&V steunden meteen het voorstel.
Bedoeling van de "Ik ben verkocht"-campagne is dat de stad Aalst de titel van FairTrade-gemeente haalt. Hiervoor moeten
zes criteria worden vervuld en moeten vele mensen en organisaties samenwerken om die titel te halen. Een trekkersgroep is al actief, zelfs scholen (bijvoorbeeld Dames van Maria) kopen al FairTrade producten aan. Dus allerlei organisaties vullen reeds enkele criteria in.
Alleen het allereerste criterium is nog steeds niet ingevuld: de gemeenteraad zelf moet nog steeds een tekst goedkeuren waarin staat dat het bestuur FairTrade belangrijk vindt en dat er door het stadsbestuur FairTrade koffie en wijn wordt gekocht. Niets spectaculair, want voor recepties wordt al gekozen voor FairTrade producten. Bovendien staat deze intentie ook ingeschreven in reeds goedgekeurde plannen zoals het
milieujaarprogramma van de stad Aalst.
De meerderheidspartijen wilden helaas de tekst niet goedkeuren, maar beloofden plechtig de motie te agenderen op de gemeenteraad van september.
Die werkwijze vind ik ontzettend jammer. Want al meer dan een jaar geleden is de beslissing gevallen om mee te stappen in de campagne. Ondertussen heb ik al een paar keer schriftelijk gevraagd naar een stand van zaken. Maar al maandenlang wacht ik op een antwoord. Ook de
adviesraad Internationale Samenwerking had zelf een tekst voorbereid, maar de bevoegde schepen, Dirk De Meerleer (sp.a), heeft die niet naar de gemeenteraad gebracht.
Daarom nam ik zelf het initiatief om een tekst naar de gemeenteraad te brengen.
Na de gemeenteraad kwam iemand van de sp.a mij zeggen
'dat ze niet wilden dat Groen! hier electoraal zou mee scoren'. Met andere woorden: de motie werd om puur partijpolitieke redenen niet goedgekeurd door meerderheid! Cynisch, want daardoor verliest het stadsbestuur nog maar eens drie maanden tijd om de titel van FairTrade-gemeente te halen. En dat terwijl veel steden en gemeenten in één jaar tijd alle criteria hebben vervuld en dus de titel hebben gekregen.
Aalst is dus nog steeds niet fair maar flop!
Onderstaand interview met Fatima Bali verscheen vandaag in
De Morgen.
Fatima Bali (Groen!) schreef eindwerk over Marokkaanse jongens Een harde kern van allochtone jongens is oververtegenwoordigd in de straatcriminaliteit. In haar eindwerk legt de groene politica Fatima Bali de vinger op de wonde. 'De kern van het probleem is seksualiteit. De relatie tussen de islamitische man en vrouw zit niet goed, er is nauwelijks tederheid.' Door Peter Dupont
Vier jaar lang is Fatima Bali van de politieke bühne verdwenen. Om haar diploma orthopedagogie te halen en op haar veertigste
"met de voeten in de realiteit te landen". Het Antwerpse Groen!-raadslid Fatima Bali heeft haar opleiding zopas beklonken met het eindwerk Marokkaanse jongens op een keerpunt. "Een zoektocht naar de reden waarom Marokkaanse jongens zo vaak en zo gemakkelijk ontsporen. De gevangeniscijfers liegen er niet om", zegt Bali.
"Meer dan 40 procent van de gevangenen is van buitenlandse herkomst. Van die groep is 17 procent Marokkaans." Fatima Bali: "Mannen tonen geen emoties. In Marokko houden vrouwen affectie binnen vrouwengroepen. In België lukt dat niet omdat Marokkaanse vrouwen zich in een kerngezin bevinden. Door hun machteloze, geïsoleerde positie compenseren velen hun gebrek aan affectie door hun zoon te idealiseren. Hij krijgt heel veel ruimte, wordt verwend, is bodemloos. Ik zie een nieuwe generatie die ander gedrag vertoont, maar toch ook nog tijdig bijgestuurd moet worden."
Waaraan merk je die idealisering? "Vraag een Marokkaanse moeder wat haar zoon gaat worden en ze zegt: 'Dokter of advocaat.' Ze veronderstelt dat haar zoon voor haar gaat zorgen en voor haar rechten zal opkomen. Hoe hij dat zal bereiken en hoe zij hem daarbij zal coachen, daar heeft ze geen flauw benul van. Die zoon krijgt geen kader of structuur en maakt dus nooit een kans in deze maatschappij."
"Er zijn drie grote maar foute opvoedingsstijlen in Belgisch-Marokkaanse gezinnen. Ten eerste autoritair, waardoor de jongen niet leert om initiatief te nemen. Ten tweede, de laissez faire-stijl. Laat hem maar bezig, onder het motto:
'Als ik hem een mep geef, krijg ik de bijzondere jeugdzorg op mijn dak. Ze nemen de opvoeding uit mijn handen.' Ten derde is er de ambivalente stijl, die vooral bij migratiehuwelijken voorkomt. De opvoeding van de moeder zit niet op dezelfde lijn als die van de vader. Verder zijn veel ouders meer bezig met hassanat, religieuze punten verzamelen voor goed gedrag, dan met de opvoeding van de kinderen."
Antropologen als Lila Abu-Lughod wijzen op een verbijsterend gebrek aan affectie in de Arabische wereld. "Marokkaanse jongens mogen geen affectie of warmte tonen. Een jongen moet sterk zijn. Als puber wordt hij uitgestoten uit het warme nest van moeder en zussen. Dat doet pijn. In Marokko wordt dat gedeeltelijk gecompenseerd door de grote mannengroep waarin hij belandt. Dat is niet het geval in het Westen. Ook seksualiteit zit verkeerd, is te eenzijdig. Erotiek bestaat niet. Jongens noch meisjes hebben geleerd hoe ze met seks moeten omgaan. Ik pleit daarom ook voor seksuele onthouding bij de jongens."
Slagen ouders er niet in de zonen van kwalijke invloeden weg te halen? "Vaak niet, ondanks alle inspanningen. Ze voelen zich machteloos. Marokkaanse jongens zijn heel sterk gericht op zichzelf maar niet op de rest van de wereld. Ze vormen er geen deel van, voelen geen band. De groepen waarin ze zich bewegen, zijn cocktails van slechte opvoedingsstijlen waarin gerecycleerde wanhoop zich omzet in agressie."
En de band met religie? "Die is oppervlakkig. Ze weten dat er een naamfeest, de ramadan en een offerfeest zijn, maar ze kennen de diepere invulling niet. Daar situeert zich de kwetsuur bij die jongens. Ze zijn moslim, maar weten niet wat dat betekent. Dat, gecombineerd met de slechte opvoeding en de wetenschap dat de maatschappij hen uitspuwt, zorgt voor grote problemen en frustraties."
Biedt de islam een beter opvoedingsmodel aan de ouders? "Zonder te beweren dat ik een islamdeskundige ben: ja. De pedagogie van de profeet staat ver van de opvoedingsstijlen die in Marokkaanse gezinnen worden toegepast. In de Koran zijn er genoeg handvaten voor een democratisch opvoedingsmodel. Met een liefdevolle, attente en empathische opvoeder die een gids is, ruimte geeft en corrigeert. Marokkaanse relaties hebben meer communicatie nodig."
Hoe breng je dat over naar de ouders? "De overheid moet dit opvoedingsmodel ondersteunen. Nu gebeurt dat totaal niet, de middelen zijn te beperkt. Premier Verhofstadt heeft wel miljoenen geïnvesteerd in Brussel om de tweetaligheid af te kopen. Investeren in de allochtone jongens doet hij niet."
Hoe overtuig je de idealiserende moeder en strenge maar afwezige vader? "Via impulsen vanuit onder andere de moskeevereniging, de imam, die een enorm netwerk heeft, de zelforganisaties en Kind & Gezin. Dat betekent dat de overheid de islam eindelijk serieus neemt en echt erkent."
Is dat nodig? "Meer inzicht in de Koran doet moslims openstaan voor ontwikkeling, verruiming en engagement. Vlaanderen heeft daarom nood aan een islamitische denktank over islamitische ethiek. Ik ben daar mee bezig. Samen met enkele andere mensen gaan we teksten maken die moslims richting kunnen geven via meer kennis van de islam. Zo leren ze een gulden middenweg te vinden in onze complexe maatschappij."
Waarom doen de Marokkaanse meisjes het beter? "Men heeft te eenzijdig en te veel in de meisjes alleen geïnvesteerd. Wat niet wil zeggen dat er geen werk meer is op emancipatorisch vlak. Maar Marokkaanse meisjes worden al streng opgevoed, ze leren te onderhandelen en flexibel te zijn binnen de marge die hen gegeven wordt. Ook in de maatschappij gebruiken ze hun kansen optimaal."
Is het niet vijf na twaalf, gezien de polarisering en de maatschappelijke verharding? Ligt de multiculturele maatschappij niet op apegapen? "Neen, dat wil ik nooit geloven. Hoewel het er de komende jaren nog explosiever aan toe zal gaan, vrees ik, zolang Marokkaanse jongens niet serieus worden genomen en de negatieve perceptie niet stopt. Zonder een langetermijnvisie en concrete maatregelen zal het kruitvat ontploffen. Met enkel meer repressie creëren we onze toekomstige storm zelf."
Na het
verschrikkelijk geweld op Lijn 23 in Antwerpen, waarbij 6 allochtone jongeren Guido De Moor hebben doodgeslagen, vierde het politiek opbod weer hoogtij. De
Wet-Lejeune aanpassen, strengere straffen, peperdure camera's op elke bus, een veiligheidsdienst voor de bus oprichten,... de politici struikelden over elkaar om een voorstel te kunnen doen. Het is inderdaad de taak van politici om oplossingen voor problemen te vinden. Alleen, met lippendienst alleen los je de maatschappelijke problemen niet op. Er zijn maatregelen nodig die geweld en overlast voorkomen en tegengaan.
Groen!-parlementslid Mieke Vogels daarentegen heeft gepleit om
opnieuw de tram- of busbewaker in voeren. Terug een “kaartjesknipper”: iemand die de vervoerbewijzen controleert, maar ook toeziet op de orde en de veiligheid op het voertuig. Jaren geleden heeft vervoersmaatschappij
De Lijn die trambewakers geschrapt, wegens te duur. Vandaag is betalen we dan ook een hele hoge prijs voor het ontbreken van deze vorm van controle.
Minister Van Brempt is voogdijminister van De Lijn maar is ook minister voor sociale economie, redeneert Vogels. Ze heeft dus ook geld voor nieuwe jobs in de sociale economie. Wel, laat ze die centen gebruiken voor het opnieuw invoeren van trambewakers. Da’s veel beter dan peperdure camera’s, grootschalige controles op zwartrijden of de toevallige aanwezigheid van een lijnspotters.
Ook bij het spoor kan weer meer controle worden ingevoerd. In Londen geraak je niet op het metroperron zonder ticket. Zonder ticket gaan de draaideuren niet open en overal houden metrobeambten die draaipoortjes in het oog. Dit systeem kan toch ook bij ons worden ingevoerd? De conducteurs op de trein zullen dan minder met overlast en geweld te maken hebben.
Zaterdagmorgen is Ceylan Ardiçlar in het Aalsterse Onze-Lieve-Vrouwenziekenhuis overleden. De 38-jarige arbeider werd vorige vrijdag aan de Sint-Annabrug in de rug neergeschoten door een agent na een alcoholcontrole. Luc Van Lierde, onze Groen!Aalst-voorzitter, heeft alvast het gezin gecondoleerd.
Ceylan Ardiçlar laat een vrouw en drie schoolgaande kinderen achter. Hij was enige kostwinner, waardoor het gezin zonder inkomsten valt. Dus bovenop het grote menselijke leed, komen er ook nog eens financiële donderwolken bovendrijven. Zo dreigen ze hun huis in de Driesleutelstraat te moeten verlaten.
Daarom vraag ik morgen aan het Aalsterse schepencollege om het gezin-Ceylan op alle vlakken, dus ook financieel, te ondersteunen.
De Turkse gemeenschap heeft een stille optocht georganiseerd ter nagedachtenis van Ardiclar. Zo'n 1.500 landgenoten vragen met die optocht een grondig onderzoek naar wat juist is gebeurd.
Terecht, ook ik heb vragen bij zo'n grof geweld op enkele meters van mijn voordeur. Sowieso moet er meer in de opleiding van de politieagenten worden geïnvesteerd,
want de lijst van overdreven geweld door politie wordt lang, zegt ook de Liga voor Mensenrechten.
Ben ik even blij dat ik niet bij
Daikin werk.
De arbeiders puffen en zweten en klagen over ondraaglijk hoge temperaturen in de fabriekshal, maar blijkbaar laat dat de directie koud. De aircoproducent maakt nochtans toestellen om grote ruimtes te koelen maar de directie wil er zelf niet in investeren.
"Kom proeven van een beweeglijk bedrijfsklimaat en voel je snel thuis, want je goed voelen is een absolute constante bij Daikin. Ons hoef je niet te geloven, je zintuigen vertellen je alles." zegt nochtans een wervende advertentie van de aircoproducent. Of dat tekstje nog mensen warm kan maken om te solliciteren naar een job na het nieuwsbericht over een te warme fabriekshal?
Soms is werkelijkheid de overtreffende trap van
In De Gloria.
Op nog geen 100 meter van mijn voordeur, aan de Sint-Annabrug te Aalst, heeft vorige vrijdag een politieagent "per ongeluk" een man in de rug geschoten. De 38-jarige Ceylan Ardiçlar had blijkbaar wat teveel pinten op, en na de identiteitscontrole door de agenten koos hij het hazepad. De twee agenten zetten toen de achtervolging in, waarbij de man door één ervan in de rug werd geschoten.
De man is zwaargewond, maar verkeert niet in levensgevaar. Er is intussen een onderzoeksrechter aangesteld,
en men beweert nu dat het schot per ongeluk werd gelost. Que? De man was dronken, en ik ga er van uit dat de agenten nuchter waren. Toch konden ze blijkbaar geen dronken man inhalen bij een achtervolging. Ze kenden zijn identiteit, als hij zou gevlucht zijn konden ze hem toch later opsporen? En hoe haal je per ongeluk een revolver uit de holster, zet je per ongeluk de veiligheidspal af en schiet je per ongeluk iemand in de rug?
De politie moet voor meer veiligheid zorgen, niet voor meer onveiligheid. Aalst is een relatief veilig stadje en ik wil dat zo houden. Ik loop verschillende keren per dag langs die plek. Vrijdagnacht lag ik nu heerlijk in dromenland in mijn bed, maar ik kon even goed ook na een avondje uit naar huis zijn gewandeld. Moet ik dan vanaf nu schrik hebben om door rondvliegende (politie)kogels te worden geraakt?
Ook de
Liga voor de Mensenrechten is verontrust over de regelmaat waarmee dergelijke incidenten plaatsvinden en vraagt dat het gebruik van wapens door de politie beperkt blijft tot noodgevallen. Iemand in de rug schieten is overduidelijk geen wettelijke zelfverdediging!
In plaats van
enorm veel geld te besteden aan permanent cameratoezicht zou het stadsbestuur dan ook beter investeren in permanente opleiding van het politiekorps.
Het Europees Parlement heeft onlangs beslist om de komende 7 jaar 2,751 miljard euro atoomonderzoek te besteden. Het geld wordt onder meer gebruikt in miljarden euro steun voor kernfusieproject
ITER te steken.
Onverantwoord, zeker als je weet dat dit onderzoeksproject al dateert van
midden jaren '80 en nog jota heeft bijgedragen aan de strijd tegen de klimaatverandering of het verzekeren van de energiebevoorrading.
Ondertussen heeft men de afgelopen 30 jaar in atoomonderzoek al meer dan 60 miljard euro gepompt, terwijl kernenergie maar goed is voor ongeveer 6% van het energieverbruik in Europa. Een peiling van Eurobarometer geeft nochtans aan dat 80% van de Europeanen vindt dat hernieuwbare energie de beste alternatieve oplossing is tegenover de dure import van olie en gas,
terwijl voor slechts 12% kernenergie redding brengt. Verder geld stoppen in een dure en onpopulaire energiebron, die bovendiend eindig is én gevaarlijk, is volgens mij pure belastingverspilling.
"Tegelijk wordt er weinig of niet geïnvesteerd in energie-efficiëntie en hernieuwbare energie, hoewel deze vormen van energie wel degelijk een bijdrage kunnen leveren in het oplossen van de energiecrisis. Door toch de weg van de nucleaire energie te blijven bewandelen laat Europa bovendien de kans liggen om tienduizenden arbeidsplaatsen te creëren in de ontwikkeling en productie van hernieuwbare energiebronnen." zegt Bart Staes, Europarlementslid voor Groen!
Staes was de enige Vlaming die in het Europees parlement tegen het Euratombudget heeft gestemd. Groot gelijk heeft hij!
Uit een onderzoek van het
Federaal Voedselagentschap blijkt een verdubbeling van het aantal vervuilde fruit- en groentestalen.
7,3% bevat teveel resten van bestrijdingsmiddelen.
Nog maar eens een reden om te kiezen voor biologisch fruit en groente, want
het lastenboek voor biolandbouw laat geen pesticiden toe.
Vorige week verschenen nogal gruwelijke krantenberichten over de wijdverbreide gewoonte in
Kameroen om bij jonge meisjes de borsten te "strijken".
Veel moeders binden een strakke band om de borstkas van hun dochter, of nog wrijven ze met een verhitte maalsteen over de borsten. Heel pijnlijk allemaal, en de moeders doen het om te voorkomen dat de mannen te vroeg achter hun dochters aanzitten. Ze willen beschamende tienerzwangerschappen voorkomen en beletten dat de meisjes hun studies afbreken.
Het
Duitse Agentschap voor Technische Samenwerking GTZ voerde een onderzoek naar de praktijk. Volgens de studie maar liefst 3,8 miljoen tienermeisjes bedreigd. Ongeveer één Kameroens meisje op vier zou op pijnlijke manier worden behandeld met verhitte maalstenen, stampers of lepels.
Het is een gevaarlijke en ongezonde methode, want infecties, cysten en zelfs borstkanker loeren om de hoek. Om nog maar te zwijgen van het trauma voor de meisjes. Het is niet meer of minder dan verminking. Het
National Network of Aunties Associations (RENATA) heeft dan ook een sensibiliseringscampagne op poten gezet, die mee gefinancierd wordt door GTZ.
Wereldprimeur in België:
Carrefour en GB verpakken voorstaan het gehaktvlees in een 100% plantaardig vleesschaaltje op basis van suikerrietvezel, 100% recycleerbaar en composteerbaar. Carrefour introduceert het product eerlang wellicht ook in Frankrijk. Deze bio-verpakking vertegenwoordigt een besparing van 300.000 kilo polystyreen materiaal of 20 miljoen schaaltjes per jaar.
Het materiaal wordt geleverd door
Moonen Packaging en is afkomstig van de Chinese onderneming
Roots Biopack. Die heeft z'n hoofdkwartier in Hong Kong en de fabrieken liggen voornamelijk in Guangdong.
Dat het een Chinese onderneming betreft, zal hopelijk bij ons de wenkbrauwen doen fronsen. Meer en meer zijn het buitenlandse bedrijven die met milieuvriendelijke innovaties de Vlaamse markt veroveren. En omgekeerd, wegens de achterstand in Vlaanderen inzake milieu en energiebesparing, verhuizen heel wat ondernemingen naar landen waar de overheid wél heeft ingezien dat de milieusector milieuwinst én jobs oplevert. Zo besliste enkele jaren geleden
Glaverbel om haar nieuwste productielijn voor verbeterd dubbel glas naar Duitsland over te brengen.
Kiezen voor een groene economie is kiezen voor meer jobs en een beter milieu. Jammer dat veel Vlaamse ondernemers en politici nog steeds blijven zweren bij het mantra van de jaren '60 van vorige eeuw: meer wegen,
meer bedrijventerreinen, kortom meer beton, alsof dat onze competitiviteit goed zal doen.
Bart Staes, Europarlementslid voor
Groen!, overhandigde naar aanleiding van de
Bioweek een
"groene pluim" aan Aloïs Smets. Alois, 76, is blijkbaar de enige bioboer die Mechelen rijk is. Hij startte zestien jaar geleden een biologisch tuinbouwbedrijf op. Hij levert onder meer aan de
Voedelsteams in het Mechelse, heeft zijn eigen winkel en verkoopt ook op de zaterdagmarkt in Mechelen.
Toch is biologische tuinbouw geen evidentie.
"Ik heb een winkel, bevoorraad de voedselteams in de regio en trek wekelijks naar de zaterdagmarkt. En toch blijf ik regelmatig met groenten en fruit zitten." De oorzaak ligt volgens Aloïs bij de grootwarenhuizen, die zeggen
bioproducten uit het buitenland in te voeren omdat het binnenlandse aanbod te klein is.
Gisteren werden de zenuwen van de pendelaars danig op de proef gesteld.
Veel mensen zaten net als ik urenlag vast op te trein. Oorzaak: een geknapte bovenleiding.
Nochtans, toen ik op het radionieuws hoorde dat er rond 16u opnieuw een bovenleiding was geknapt, bleef ik in Brussel doorwerken tot 18u30 in de hoop dat tegen dan de treinknoop wel zou zijn ontward.
Fout gedacht, want in station
Brussel Zuid kon ik kiezen tussen heel wat treinen richting Aalst die er al een half uur -of zelfs veel langer- stonden te wachten op het signaal te mogen vertrekken.
De treinrit duuurde maar liefst 2,5 uur over een afstand waar op normale dagen slechts 30 minuten wordt over gereden. Gelukkig koos ik er eentje uit met airco. Tegen een tergend traag tempo op een hete trein, ik kan mij inbeelden dat veel reizigers het veel moeilijkher hadden.
Als ik dan in
Belgaberichten word gesproken over vertragingen "van een half uur" dan vind ik dat toch wel grof. Men bedoelde ongetwijfeld vertragingen
vanaf een half uur. Veel mensen hebben drie uur of meer vastgezeten op een trein.
Het treinpersoneel probeerde wel in de mate van het mogelijke informatie door te geven. Volgens een collega van me deelde de
Civiele Bescherming ook flesjes water uit in het Zuidstation.
Voor mij was uren later thuis komen nu niet een ramp, maar ik vraag me toch af hoe mensen met kinderen of heel belangrijke afspraken regelingen hebben kunnen treffen. Gelukkig zal de NMBS toch een
compensatieregeling uitwerken.
Het doet wel nadenken. Onze samenleving is gebouwd op mobiliteit. Vallende bladeren in de herfst, winterkoude en zomerhitte leggen meteen het treinverkeer lam en laten duizenden pendelaars stranden. Als het 's winters eens echt hard sneeuwt, starten auto's niet meer en is het te gevaarlijk om te rijden. Van zodra het misloopt op de trein of op de weg, geeft dat meteen grote economische kosten.
Toch een postitieve noot. De vertragingen zijn wél goed voor sociale contacten! Mensen zeggen al eens vlugger iets tegen elkaar, gesprekken ontspinnen zich. De stuntelende omroeper, die niet altijd mooie zinnen formuleerde terwijl hij meldde dat er niets te melden viel, werkte danig op de lachspieren. (O ja,
een leuke Nederlandse site over omroephumor op de trein vind je hier.)
Vlaamse pendelaars blijken ook vrij rustig te zijn in tegenstelling tot de Zuidafrikaanse. Het zal niet vlug voorvallen dat ze treinstellen brand steken wegens wat vertraging, zoals
Zuidafrikaanse pendelaars dat vorig jaar wel deden.Meer pendellectuur op Internet:
pendelaarster Nicole uit Turnhout houdt een heus dagboek bij,
net als spoorvreter Steven uit Geraardsbergen.
Uit onderzoek dat
Marktplaats.nl heeft laten uitvoeren door
Heliview blijkt dat flink wat afval en energie bespaard wordt door de tweedehands handel op internet, lees ik op
nu.nl.
De cijfers zijn sprekend. Er werd dankzij internethandel maar liefst 1.070.453 gigajoule bespaard, 151.073 ton afval en 1.495.134,6 kubieke meter water. Er werd ook dankzij internethandel minder zwavel- en koolstofdioxide uitgestoten.
Volgens het
Agrarisch Dagblad en VILT heeft de Deense biologische melkveehouderij in 2005 gemiddeld betere resultaten geboekt dan de gangbare melkveehouderij. De cijfers komen van de de bedrijfsadviesdienst
Dansk Kvaeg.
Biologische boeren met 60 tot 120 koeien haalden volgens die cijfers een gemiddeld bedrijfsresultaat van ruim 66.000 euro. Het gemiddelde resultaat van gangbare ondernemers met een vergelijkbare veestapel bleef daarentegen steken op 46.000 euro.
Idem voor de melkveebedrijven van 120 tot 240 koeien: 87.500 euro voor de biologische melkveehouders en nog geen 54.000 euro voor de gangbare boeren. De prijs voor biologisch melk ligt in Denemarken ruim 5 cent hoger dan die voor gangbare melk.
Bio is dus meer dan logisch: goed voor het milieu, de boer verdient er goed mee, en de consument kan genieten van overheerlijke dagverse producten. Jammer dat we in Vlaanderen achterop hinken.
In Denemarken heeft de overheid het wel goed begrepen.
Biologische landbouw krijgt veel aandacht van het Deense ministerie van Landbouw. Denemarken is dan ook één van de Europese landen waar biologische landbouw kansen krijgt. In Denemarken is ongeveer 6,2% van de agrarische productie biologisch. De ongeveer 3.000 biologische bedrijven hadden in 2004 160.000 hectare tot hun beschikking, wat ongeveer 6% van het Deense landbouwareaal is (
bij ons is dat een schamele 0,51%). Dit is te danken aan de regisserende en stimulerende rol van de overheid.
De Vlaming lust blijkbaar wel pap van bio: de omzet steeg voor Vlaanderen met 2,1%. Maar helaas zijn de Vlaamse boeren zelf niet erg happig om op de biokar te springen. Het grootste deel van onze bioproducten moet we dan ook invoeren: voor de 6.000 ton die we in eigen land produceren, staat een import van 16.000 ton,
schrijft De Standaard.
Vlaanderen bengelt helemaal achteraan in het Europese peloton en heeft de weg naar bio duidelijk nog niet gevonden.
In het buitenland heeft men al veel langer begrepen dat biolandbouw dé landbouw van de toekomst is.
Op amper 0,51% van onze landbouwgrond wordt biologisch geteeld, tegenover 12,9% in Oostenrijk. Terwijl in Vlaanderen de biolandbouw onder druk staat, trekt Toscane resoluut de kaart van de gezonde landbouw. Toscane heeft zichzelf ggo-vrij verklaard en uit
een recent Toscaans onderzoeksrapport blijkt dat biolandbouw de aangewezen manier is om landbouwers op een economisch interessante manier milieusparend te laten boeren. Gevolgen van meer bio: minder pesticiden, meer dieren, meer planten, gezondere lucht, zuiverder water, gezonder voedsel. Geen wonder dat Guy Verhofstadt graag in Toscane vertoeft.
Ik ben net terug van enkele dagen Londen, en in elke shop of resto kan je steeds kiezen voor een smakelijk biogerecht. "Organic" is er gewoonweg de ingeburgerde term voor lekker en gezond eten. Ook in de Provence heb ik dat gemerkt. In de supermarkt is zelfs de dierenvoeding volop in biologische variant te koop.
In de ogen van de Vlaamse doorsneeboer is de biologische landbouw helaas nog geen volwaardig alternatief voor de gangbare en veel minder arbeidsintensieve productiemethode.
40% is er zelfs van overtuigd dat de biologische teelt zelfs op ecologisch vlak geen meerwaarde biedt.
Jammer dat onze boeren en winkels achterblijven. De Toscaanse studie die ik al heb vernoemd toont nochtans aan dat kiezen voor biolandbouw heeft gezorgd voor meer inkomsten voor de Toscaanse boeren. En een uitgebreid en standvastig aanbod biovoeding zou nog meer Vlamingen doen kiezen voor bioproducten.
20 juni is jaarlijkse VN-dag van de vluchteling. Ter gelegenheid daarvan wordt op zaterdag 17 juni in Aalst een open asielwake georganiseerd.
Deze asielwake is een inititatief van Jebron (open huis voor vorming en pastoraat), de Aalsterse moslimgemeenschap, het Humanistisch Verbond Aalst, ODICE (Oost-Vlaams Diversiteitscentrum), het strijdkoor Dwarsbalk, 't Huis, VODCA, en anderen.
Het thema voor dit jaar is:
Kinderen zonder papieren zijn geen papieren kinderen. Geef ze toekomst!Er worden korte teksten vanuit de verschillende levensbeschouwingen voorgelezen, er zijn getuigenissen van jongeren in asiel en van medestanders, en Dwarsbalk zorgt voor de muzikale noot. Ook zal tijdens de asielwake de inhoudelijke platformtekst worden voorgesteld en uitgedeeld.
Afspraak op zaterdag 17 juni om 18u30 in de ontmoetingsruimte van de nieuwbouw van vzw 't Huis.
De Bioweek krijgt dit jaar steun van de NMBS-Holding. Zij stelt negen stations en stationspleinen (Antwerpen, Brugge, Brussel, Gent, Leuven, Louvain-la-Neuve, Luik, Namen en Sint-Truiden) tijdens de Bioweek open voor biomarkten. De vier centrale bedrijfskeukens van de NMBS zullen ook bioproducten op het menu zetten.
Een fijn initiatief, maar het is wel jammer dat in Aalst werd overgeslagen. Groen! Aalst wil graag een bio-markt in Aalst (een hoekje op de wekelijkse zaterdagmarkt, of een maandelijkse bio-markt op zondag), en het zou een mooi experiment geweest zijn om in deze bio-week de pendelparking op een zondag om te turnen tot een smakelijke bio-markt. Hopelijk volgend jaar meer succes!
De Franse vereniging Association Bien Boire promoot biologische wijn in Frankrijk en in Europa. Deze vereniging heeft informatie over ruim 800 wijndomeinen, de wijnen, de nationale en internationale verkooppunten en proefnotities (in de loop van het jaar).
Hun database was er al in het Frans, Duits en Engels,
en is nu ook vertaald naar het Nederlands en op het Internet te raadplegen.
Geregistreerde bezoekers kunnen hun eigen proefnotities toevoegen. De gegevens kunnen worden doorzocht op cultuurmethode, wijnregio, land waar de wijn wordt verkocht of postcode. Per domein worden de kerngegevens, een overzicht van de wijnen, foto's, verkooppunten en commentaren getoond. Vandaag zijn de meeste van die gegevens nog niet voorhanden in het Nederlands, maar daar wordt aan gewerkt.
::
www.biologische-wijn.bien-boire.info
Sta Op - Debout ::
1 reactie(s):
Hartelijk dank Els, ik kreeg al veel reacties op mijn tekst over de verslaggeving over zinloos geweld en het moeilijk uitroeibare ongelijkheidsprincipe dat eraan ten grondslag lijkt te liggen.
Het doet me veel plezier om te zien dat het gelezen wordt en dat mensen het zelfs op hun eigen Blogs plaatsen om de verspreiding ervan te vergroten.
Stefan Roumen.
:: zelf reageren ::