Elk jaar organiseert Trefpunt vzw tijdens de Gentse Feesten debatten onder de noemer
"Zonder dwarsliggers kunnen treinen niet rijden". Voor die debatten zit de zaal telkens afgeladen vol. Ik nam deel aan het debat over consumentisme en economie.
Net als Peter Tom Jones en anderen pleit ik voor
een ecologische economie. Groen! vertaalt die ecologische economie naar een economie van het genoeg, naar een economie de rekening houdt met grenzen aan wat planeet en mens kunnen verdragen, naar een economie die ook voorziet in de behoeften van mensen uit het Zuiden en van de toekomstige generaties.
In zo'n economie wordt afgestapt van de groeineurose waar liberalen, christen-democraten en socialisten aan lijden. Die groeidwang is immers nefast voor ons leefmilieu en vergroot de kloof tussen rijk en arm. De groei waar klassieke economen en de centrumpartijen aan houden is heel vaak niet eens echte groei. Economische groei wordt namelijk uitgedrukt in een toename van het
BBP (bruto binnenlands product), of het resultaat van onze nationale boekhouding. En net die boekhouding klopt niet. Klassieke economen tellen immers alleen maar op. Negatieve zaken als verkeersongevallen en milieurampen worden bijgeteld bij het economische resultaat en zijn dus "goed" voor onze economie. Anderzijds wordt de informele economie (thuiswerk, mantelzorg,...) dan weer niet meegeteld.
We hebben dus fijnere en beter meetinstrumenten nodig en een juistere definitie van groei.
De deelnemers van het panel waren zich allen goed bewust van de milieuramp die ons te wachten staat. We zijn immers een gevaarlijke grens gepasseerd: bij een wereldwijde temperatuurstijging van 2 graden zullen de negatieve gevolgen van klimaatverandering overheersen. Het 'point of no return' hebben we met andere woorden zowat bereikt. Niemand weet precies hoeveel meer CO2 we nog kunnen uitstoten voor klimaatverandering écht gevaarlijk wordt.
Eén van de pijlers van een groene economie is dan ook een groene energierevolutie. We moeten dringend afkicken van onze olie- en uraniumverslaving en resoluut kiezen voor energiebesparing, energie-efficiëntie en hernieuwbare energiebronnen. Dat betekent winst voor de gezinnen en bedrijven én winst voor het milieu. Daarom is het wraakroepend dat de huidige regeringen geen klap uitvoeren om onze economie te enten richting ecologische economie.
Een verslagje van het debat kan je nalezen op Indymedia.
We zijn een volkje van smossers. We
verbruiken zomaar 32% teveel elektriciteit en spoelen jaarlijks
maar liefst 30 à 40 liter zorgvuldig gezuiverd drinkwater door het toilet. We gooien ook veel voedsel weg.
Het gaat niet om de boterbergen en melkplassen die het nieuws halen, het meeste voedsel wordt gewoon thuis in de vuilbak gekieperd.
Nederlanders gooien maar liefst 33% van hun voedsel weg en verspillen daarmee jaarlijks tussen de 3,9 en 4,8 miljard euro.
Uit Kortrijkse cijfers bleek dat een gemiddeld Belgisch gezin in 2004 gemiddeld 165 kilogram eten (of 330 euro per jaar) in de vuilnisbak gooit.
Bovendien kost het weggooien van al dat voedsel evenveel aan energie als het verwerken van al de wegwerpverpakkingen.
Pervers als je weet dat miljoen mensen gewoon sterven van honger.
In Congo is 71% van de bevolking ondervoed. In Oeganda vertoont 48% van de kinderen tekenen van een groeistoornis als gevolg van chronische onevenwichtige voeding. Meer dan de helft van de voedselcrisissen in Afrika wordt veroorzaakt door conflicten en oorlog, maar ook de klimaatsveranderingen hebben verwoestende gevolgen. Onderzoekers voorspellen dat zo’n 60 miljoen Afrikanen door honger dreigen om te komen door een stijging van de globale temperaturen tegen 2080. Onze levensstijl is er niet alleen eentje van smossen en verspillen, we veroorzaken er ook grote armoede en honger mee aan de andere kant van de wereld.
Eten weggooien is dus kinderlevens vergooien.
Zeker met volgend cijfer in het achterhoofd:
70 euro volstaat voor Unicef om 7 straakinderen een maand lang te verzorgen, voeden en naar school te laten gaan.
De Nederlanders starten alvast met het
project Fresh on Demand om de verspilling van voedsel drastisch terug te schroeven. Eenvoudig een boodschappenlijstje gebruiken blijkt alvast heel effectief om de spilzucht tegen te gaan.
Wil je zelf even narekenen hoeveel euro je jaarlijks in de vuilbak kiepert, dan kan je dat doen met
de weggooitest van Imog.
Via
niet geschoten is altijd mis, die
zelf Marge Simpson blijkt te zijn, botste ik op een Simpson-test en die catalogeert me als een Lisa Simpson. Best wel cool, vooral die "world domination". Laat ik maar beginnen met Aalst ;-))
| You Are Lisa Simpson |
A total child prodigy and super genius, you have the mind for world domination.
But you prefer world peace, Buddhism, and tofu dogs.
You will be remembered for: all your academic accomplishments
Your life philosophy: "I refuse to believe that everybody refuses to believe the truth" |
Kernergie is vuile energie. In België merken we daar weinig van, kernenergie wordt door de nucleaire lobby zelfs gepromoot als propere energie. Welnu, onze kerncentrales draaien op uranium, en dat groeit hier in Vlaanderen niet aan de bomen. Het uranium wordt geput uit uraniumertsmijnen in Canada, Australië of Niger. En net de uraniumontginning is zowat de meest vervuilende schakel in de nucleaire ketting.
Dat uraniummijnen een vuile industrie zijn, wist ik al. Uraniumerts zit in de grond van Canada, Namibië, Zuid-Afrika en Australië. Van deze grondstof kan slechts een fractie worden gebruikt: in 1000 kilo erts zit vaak maar 1 kilo uranium (soms ook meer), waarvan ook nog maar de helft echt vrijgemaakt kan worden uit het erts; 500 gram uranium uit 1000 kilo erts. De rest van het erts is radioactief afval, dat meestal gedumpt wordt in de open lucht. Uranium wordt gewonnen via mijnbouw, die nefast is voor de gezondheid van omwonenden en de mijnwerkers. Uranium is niet alleen radioactief, maar ook erg giftig. De documentaires
"Het is de aarde die huilt" (1986) en
"Het doodde de wolken" (1992) van
ReRun Produkties (Pat en Jan Van Boeckel) maken de gekende droge feiten en argumenten veel sterker.
Deze documentaires kregen we te zien in de zomerweek van Aardewerk. Makers Jan en Pat van Boeckel plaatsen onze hoogtechnologische westerse samenleving tegenover de eeuwenoude culturen van indianen en aboriginals.
"Het doodde de wolken" toont aan hoe onze manier van leven de aboriginalsamenleving kapotmaakt.
Galarwuy Yuenepingu vertelt over de binding die de aboriginals met het land hebben, over het respect dat noodzakelijk is om de grond met rust te laten, zodat de grond in staat blijft om de mensen die erop leven te verzorgen.
"De mineralen die de bodem bevat zijn de botten van de aarde", zegt hij.
"Als die mineralen gedolven worden, zijn het onze botten die eruit gehaald worden." Hij pleit heel sterk voor het sluiten van uraniummijnen in de buurt, die zich bevinden in heilig en geheim gebied.
Die uraniumexploitatie is nefast voor de lokale bevolking. Het gaat niet alleen om aborginals in Australië, ook andere kwetsbare bevolkingsgroepen als de Inuit in Canada, de Navajo-indianen in de Verenigde Staten en de Toearegs in Niger bezwijken onder de gevolgen van de inplanting van grote industriële uraniumsites. Ziektes, vruchtbaarheidsproblemen, genetische afwijkingen, sociale destabilisatie, om nog maar te zwijgen van de blootstelling aan vervuiling en de oversterfte.
Elke blootstelling aan radioactieve straling schadelijk is voor de gezondheid, maar het radon-222 gas (een gevaarlijk, onzichtbaar maar radioactieg gas dat in grote hoeveelheden vrijkomt bij de mijnactiviteiten) en radium-226 (een ander bijproduct van uraniumontginning) veroorzaken verschillende vormen van kanker. Ook bloedziekten, nieraandoeningen en vruchtbaarheidsproblemen zijn mogelijke gevolgen wie aan deze radioactieve stoffen wordt blootgesteld. De uraniumontginning veroorzaakt ook heel wat radioactief afval en dat ligt meestal gewoon onbeschermd in de zon te drogen.
De mijnwerkers die het uranium naar de oppervlakte halen, lopen het grootste risico. De afgeleide radonproducten zijn aanwezig in het microscopische stof dat ze
inademen. De afzettingen met een hoog uraniumgehalte vormen nog een groter risico voor de mijnwerkers omdat ze hoog radioactief zijn. Mijnwerkers worden gemiddeld slechts 30, 40 jaar. Ze sterven vooral aan longkanker.
Hoewel het Europees Parlement al
op 15 januari 1998 een resolutie aannam over de bescherming van de Aboriginals in Australië en daarbij aan de Australische regering vraagt om zeker niet door te zetten met onder meer het Jabilukaproject,
maakt de Australische regering zich op om de hoofdleverancier te worden van uraniumhongerige landen.
Ook dat is één van de redenen waarom de kernuitstap een goede beslissing is. Kenernergie maakt een lachtertje van mensenrechten. Elektriciteit die ziekmaakt, hoef ik niet.
Monkelend lachje aan de ontbijttafel deze morgen:
het Belang organiseert zijn eigen verkiezingsconcertje.
"Met uitzondering van Frank Galan zijn de artiesten die toezegden stuk voor stuk 'koopjes' uit de stal van het onafhankelijke artiestenbureau Artists4All" schrijft De Morgen. Het VB programmeert verder nog Vanessa Chinitor, Salim Seghers, Frank Valentino en Elke Taelman op de '24 uren van het Belang'.
Tja.
De groepen en artiesten die optreden op de 0110-festival doen dat bewust én gratis, tewijl de Belang-artiesten worden betaald. Sommige artiesten weten niet eens dat ze werden geboekt (
"Ik boek de optredens en hij moet gewoon uitvoeren wat ik boek" aldus de boekingsagent van Frank Galan in De Morgen).
Geheel toevallig en het is zeker niet de bedoeling om
0110 de loef af te steken, zegt Dewinter in de krant. Yeah, right! Eigen concertje eerst, dat is het.
De reactie van het Belang op het initiatief van dEUS-frontman Barman begint stilaan pathetische vormen aan te nemen.
Dreigbrieven,
met modder gooien naar Helmut Lotti,
oproepen om de mailboxen van de deelnemende artiesten te overstelpen, maar
als er wordt opgeroepen om belanger Veys een koekje van eigen deeg te geven, wel rap naar de rechter stappen. Wat volgt hierna: rituele cd-verbrandingen op VB-congressen?
Update:
cabanier herschreef de dreigbrief van Dewinter voor de artiesten die op 10 september op het Vlaams Belang-feest in het Antwerpse bouwcenter spelen
De schepen van Milieu in
Sint-Lievens-Houtem werd onlangs betrapt op... sluikstorten. Enkele weken geleden liet hij namelijk gemeentepersoneel uitrukken met een heuse kraan om tientallen vissenkadavers te begraven in een bosje van de Vlaamse Landmaatschappij. Wettelijk is hij verplicht om zo'n vondst te laten ophalen en verwerken door Rendac, maar daar had-ie blijkbaar geen zin in.
Dit werd aangekaart op de milieuraad maar de "milieu"schepen en de "milieu"ambtenaar veegden de klacht van tafel met als argumenten dat Rendac dit wel niet zou willen ophalen, dat het visafval niet op privé-grond gedumpt werd en dat dit toch wel de beste oplossing was.
Toen Groen! bij monde van Muguette De Ronne dit aankloeg, maakte hij er zich zelfs vanaf met
"die vissen zijn toch al bijna vergaan".Nou moe! Een inwoner van Sint-Lievens-Houtem loopt
bij sluikstorten het risico om een boete van 250 euro te moeten ophoesten, maar de schepen vindt dus dat hij gemeentepersoneel kan inzetten om onwettelijke zaken te doen. Hoe willen ze daar in de toekomst nog milieuregels afdwingen als zelfs de milieuschepen vrolijk sluikstort?!
"Word milieuschepen, dan mag je sluikstorten" is blijbkaar zijn verkiezingsslogan.
Groen! is duidelijk meer dan nodig in Sint-Lievens-Houtem!
Op de
zomerweek van Aardewerk trachtten we te achterhalen wat we kunnen leren van inheemse volkeren. Respect voor de natuur, leven met de natuur, bleek zo een beetje het antwoord te zijn.
Andrew Goldsworthy maakt kunst in de natuur. Hij maakt prachtige sculpturen in mooie landschappen, en maakt gebruik van natuurlijke materialen: stukjes ijspegel, hout, stenen, of zelfs schapenwol.
In zijn film
'Rivers and Tides' leren we hem en zijn kunst beter kennen. Zelden zo'n prachtige film gezien en zelden zo'n mooi kunst gezien.
Hij gebruikt stukjes ijspegels die hij aaneenplakt tot een mooie, golvende, meanderende vorm. Hij maakt het werk nog voor zonsopgang en zijn vingers vriezen er haast af, maar "handschoenen nemen het gevoel uit de vingers weg" zegt-ie. Het smelten van zijn werk door de opkomende zon maakt deel uit van het kunstwerk.
Hij bouwt een iglo van witte takken en stokjes aan de oever van een rivier, een delicate evenwichtsoefening, en wanneer de waterspiegel van de rivier stijgt, verdrinkt het kunstwerk erin, of
"geeft hij het kunstwerk aan de rivier" zoals hij het zelf omschrijft.
Hij plakt felgroene blaadjes tot een lange slinger aan mekaar en die slinger legt hij spiraalgewijs in een rivier. De stroom van de rivier krult de spiraal uit tot een lange sliert en de blaadjes dobberen met de stroom mee.
Hij bouwt een fleece rand van schapenwol op de stenen muren die de Schotse weiden snijden.
"Our perception of the sheep is so different from the reality of the sheep." zegt hij. We bestempelen schapen als vriendelijke, lieve dieren, terwijl ze met de vegetatie van het Schotse landscahp hebben aangetast; de schapen brachten ook socio-politieke gevolgen met zich mee, duizende boeren werden verdrongen van hun land opdat de landeigenaars kuddes schapen konden laten grazen. Maar historische en perceptieve bijziendheid zorgen ervoor dat wij dat in de aard, de natuur van het schaap niet meer opmerken, stelt hij.
Ik ben net terug van de
Zomerweek van
Aardewerk. Een week lang genieten, fijne gesprekken, mooie wandelingen, zoeken naar wat we kunnen leren van inheemse volkeren, dat was ongeveer het opzet.
We verbleven in La Bavière, een gerestaureerde oude hoeve in het pittoreske
Chassepierre, in de provincie Luxemburg, vlakbij de Franse grens. Met het schitterende weer werd het ook een schitterende week. Tropische temperaturen, maar La Bavière ligt aan de oever van de Semois. Elke dag een frisse duik in een zonverwarmde, heerlijk meanderende, propere rivier, voor mij was het een pure luxe die we in onze streek helaas moeten missen.
(op de foto: mijn vaste zwemplek)Vroeger zwommen de Aalsterse kinderen ook gewoon in de
Dender. Of beter: Aalst had een openluchtzwemkom, gevuld met Denderwater. Dat is ook mijn droom: terug kunnen zwemmen in de Dender. Maar er zal eerst nog veel water naar de zee moeten vloeien eer het zover is. Hoewel de waterkwaliteit al verbeterd is, blijf je beter uit de Dender, toch op Aalsters grondgebied. Van veel leven is in de Dender geen sprake: hier en zit wel vis maar de vondst blijft meestal beperkt tot één soort. De biologische waterkwaliteit is nog steeds ontoereikend. Voor Aalst is zwemmen in de Dender vandaag dus te hoog gegrepen. Daarom pleit ik al langer voor de aanleg van een ecologische zwemvijver. Een geschikte plek is het
zwembadpark.
Een ecologische zwemvijver of natuurlijk zwembad heeft veel voordelen: zwemmen in fris en helder water dat door de natuur zelf wordt gefilterd en gezuiverd. Geen chloor of andere chemische producten, de zuivering gebeurt door waterplanten en natuurlijke filtersystemen (zoals lavasteen). Dus geen prikkende ogen meer na het baantjes trekken. En in vergelijking met een klassiek overdekt en verwarmd chloorzwembad is een natuurlijke zwemvijver zelfs voordeliger. Zo'n vijver zal ook het bestaande zwembad aantrekkelijker maken. Aalstenaars hoeven dan ook niet meer bij tropische temperaturen naar de
Nieuwdonk in Berlare of naar de
Warande in Wetteren.
Een paar jaar geleden heeft Groen! Aalst dit al voorgesteld aan de sp.a-VLD-meerderheid, die "het voorstel gingen onderzoeken" (ik wacht nog steeds op een antwoord). Antwerps Groen!-schepen van Sport
Chantal Pauwels laat alvast
een bestaand openlucht zwembad, dat niet meer aan de milieunormen voldoet, omturnen tot een ecologische zwemvijver. Goedkoper voor de stad en beter voor het milieu: twee keer winst.
Een ecologische zwemvijver in het zwembadpark zit zeker in het Groen! Aalst verkiezingsprogramma voor 8 oktober.
Gezien een of andere anonieme onverlaat het nodig vond om de commentaarsectie te vervuilen met reclame, worden vanaf nu de commentaren gemodereerd. Jammer, maar ik moet wel.
Op zaterdag 8 juli nam ik deel aan Bomspotting. Dit keer geen burgerinspectie van Kleine Brogel op het programma. Wel de sluiting van het Ministerie van Buitenlandse Zaken en dat van Defensie. Plaats van afspraak was de Kunstberg in Brussel om 11u.
Onder begeleiding van véél politieagenten gingen Tinne Vander Straeten, Eloi Glorieux en ik met een 70-tal actievoerders op weg naar beide ministeries. Die gebouwen hebben we verzegeld en gesloten wegens oorlogsmisdaden.
Hier op de foto zie je me met Geert Lambert en Zoë Genot het kabinet Defensie sluiten.
De kernwapens in
Kleine Brogel zijn illegaal en de kernwapenstrategie van de NAVO is illegaal. Dat is duidelijk sinds de uitspraak van het Internationaal Gerechtshof van 8 juli 1996. Toch liggen er nog altijd kernwapens in ons land - een schandaal. Ik herinner me in de jaren '80 nog goed de massademonstraties van de Vredesbeweging - 400.000 mensen kwamen in 1983 op straat omdat ze geen atoombommen in België wensten. Toenmalig premier
Wilfried Martens liet de raketten letterlijk boven hun hoofd naar België vliegen.
Ze liggen hier nog steeds, hoewel het Belgische parlement een resolutie goedkeurde waarin de terugtrekking van de Amerikaanse kernwapens uit Europa wordt gevraagd.
Vorig jaar organiseerde Voor Moeder Aarde een voettocht tegen de kernwapens in België, en toen de stappers ook Aalst aandeden, bleef
Yoshio Sato bij me logeren. Hij is een
Hibakusha - een overlevende van de Hiroshimabom. Zijn getuigenis over de atoombom op zijn stad toont de gruwel van nucleaire wapens aan. Hij was 14 toen de bom viel. Alles kapot gebombardeerd, alles stond in brand. Hij vond zijn moeder, zus en broer terug onder de brokstukken. Slechts enkele maanden na de atoomramp stierven zijn zus en moeder, zijn broer en hijzelf kregen kanker. Enkel Yoshio Sato overleefde de ziekte - zowat zijn hele familie is na die aanval gestorven aan kanker. Sato roept daarom op tot een volledige eliminatie van nucleaire wapens tegen 2020.
Het zijn verschrikkelijke wapens en ze moeten weg. Terug naar afzender, die handel.
Vlaams Belang haalt pure intimidatietechniek boven om de artiesten die meespelen op
0110 - de festivals voor verdraagzaamheid en tegen racisme op 1 oktober, van hun voornemen af te brengen.
Op zijn website roept Tanguy Veys zijn achterban op om de gastenboeken en mailboxen van de artiesten te bestoken met oproepen om zeker geen liedjes te zingen op de festivals. De vuilbekkerij is zo erg dat Laura Lynn haar gastenboek node moest sluiten.
Van den Eynde heeft dan weer een open brief geschreven.
"Dat precies u ook bij de zaak betrokken bent, verbaast mij des te meer omdat uw vader jarenlang een ijverige propagandist van het voormalige Vlaams Blok in Gent geweest is", schrijft Van den Eynde.
Kopman De Winter Dewinter schreef ook al een open brief aan de deelnemende artiesten en hij wijst hen fijntjes op
"de mogelijk verregaande impact" van hun deelname. Vooral populaire artiesten zoals Clouseau, Will Tura en Laura Lynn riskeren volgens Dewinter fans te verliezen omdat ze voor verdraagzaamheid pleiten.
Schelden kon Dewinter in zijn brief niet laten. Hij stelt dat
“heel wat deelnemende artiesten zich nog niet goed bewust zijn waaraan ze meewerken.” Met andere woorden: het zijn grote dommeriken die niet weten wat ze doen. Straf hoor, alsof de artiesten randdebielen zijn die niet weten wat ze doen. Nog enkele fijne quotes:
“u heeft nog even bedenktijd”,
“een provocatie van meer dan 1 miljoen Vlamingen” Lotti en Laura Lynn hebben al gereageerd.
Lotti zegt dat hij door zijn deelname enkel de mensvriendelijkheid in de verf wil zetten. Tussen haakjes: wat kan mij het schelen wat zijn vader al dan niet heeft uitgespookt, daar kan Helmut toch niets aan veranderen?
Laura Lynn wil niets met de politiek te maken hebben en benadrukt dat de concerten niets met politiek te maken hebben:
"Kijk, ik ben een eenvoudig Vlaams meisje. Ik heb geleerd dat je je naaste moet liefhebben. Het is een eenvoudige boodschap en daarom sta ik achter initiatieven die dat steunen. Meer moet je er niet achter zoeken, ik hou me niet bezig met politiek."Ook Will Tura ziet het probleem niet.
"Ik zie niet in wie ik voor het hoofd zou stoten door op te treden op een concert voor verdraagzaamheid", reageert hij in De Morgen.
Er is gelukkig nog geen enkele artiest bezweken voor het vuil spel van het Belang.
In De Knack van verschijnt deze weken een serie over dictators in Europa. Heel leerrijk, de parallellen zijn duidelijk. Het Belang toont mooi wat het voor Vlaanderen in petto heeft. Een eigen mening hebben kan niet, je mag alleen hun boodschap verkondigen. Zelfs wat liedjes zingen voor verdraagzaamheid of tegen racisme kan ook al niet. Vrije meningsuiting geldt voor het VB blijkbaar alleen voor zichzelf.
Ik ga nog maar eens 0110 sms'en naar nummer 3699.
De Standaard biedt al een uitgebreide collectie aan blogs aan. Met 8 oktober in zicht, hebben ze nu ook studenten aan het bloggen gezet. Ze mogen op de Standaardwebstek hun kijk op hun gemeente of stad weergeven, zowel over politiek, als over het sociaal-economisch of culturele leven.
Wat betreft
Aalst is Frederik De Swaef aan het bloggen geslagen. De student politieke wetenschappen schrijft zijn thesis over BV's die deelnemen aan de verkiezingen van 8 oktober. Op de
verkiezingsblog voor Aalst kunnen we lezen hoe hij aankijkt tegen verkiezingsstrijd in de Ajuinenstad. Frederik hanteert een erg scherpe pen, maar zijn gedachtekronkels zijn interessant.
Ben jij een student die ook wil deelnemen aan dit project, geef De Standaard dan een seintje via
standaardonline@standaard.be
In opdracht van het Vlaams Gewest werd een programmaatje ontwikkeld waarmee gemeenten in alle straten een screening uitvoeren van de luchtkwaliteit. Met die software krijgt men een goed inzicht in de problematiek van luchtverontreiniging veroorzaakt door het verkeer. Met een aantal parameters zoals het aantal voertuigen per dag en de verkeersafwisseling, kan je dan per straat nagaan of de Europese normen inzake luchtkwaliteit worden overschreden.
CAR Vlaanderen (Calculation of Air pollution from Road traffic) werd de software gedoopt en binnenkort kunnen we het gratis downloaden. Goed nieuws, want in Aalst is namelijk geen meetpunt voor fijn stof. Voor het dichtsbijzijnde meetpunt moeten we al naar Gent. Aalstenaars weten dus eigenlijk niet wat ze inademen.
Zo'n meetpunt houdt bij of we de gezondheidsnormen inzake fijn stof niet overschrijden. Van zodra dat 35 dagen na elkaar gebeurt, is de overheid verplicht haar burgers te beschermen tegen teveel fijn stof. Bijvoorbeeld door snelheidsbeperkingen in te voeren of zwaar vrachtverkeer niet door stadskernen te laten rijden.
Die meetgegevens staan op de website
Irceline. Je merkt meteen dat we in veel Vlaamse steden en gemeenten al meer dan 35 dagen teveel fijn inademen: Roeselare (63 dagen), Houtem (42 dagen), Vilvoorde (43 dagen), Gent (37 dagen). Zelfs in Vielsalm ademen we al 17 dagen teveel fijn stof in.
Vorig jaar al vroeg ik aan het Aalsterse stadsbestuur om ervoor te zorgen dat er een officieel meetpunt zou worden geïnstalleerd. Het is de
Vlaamse Milieu Maatschappij (VMM) die deze meetpunten installeert en opvolgt.
"Te duur" klonk het bij de VMM. Nou moe, jaarlijks sterven 13.000 Vlamingen te vroeg door al dat fijn stof, wat is dan de maatschappelijke kost daarvan? Pikant detail: de VMM houdt kantoor in Aalst. Het schepencollege vond het blijkbaar ook niet de moeite om zo'n meetpunt te eisen.
Maar met die gratis software kan men dus nu zelf meten hoe sterk de lucht vervuild is of zal zijn als men bepaalde ingrepen wil doorvoeren. Bijvoorbeeld: hoe sterk zal de lucht extra worden vervuild als er toch een parking onder de Hopmarkt zal worden gebouwd? Ik ben benieuwd!
Meer info op
http://www.vlaanderen.be/lucht
Tom Barman, de zanger van de Antwerpse groep
dEUS vroeg zaterdagavond de
wei van Werchter om steun voor de festivals voor verdraagzaamheid die de groep organiseert op 1 oktober. Hij verwees daarbij naar de recente gebeurtenissen in Antwerpen.
“Het wordt een feest voor verdraagzaamheid en tegen racisme. Tegen alle dingen die gebeurd zijn.” Zowat alle bekende Belgische bands spelen op één van de festivals in Antwerpen, Brussel of Gent. Sioen, Gorki, Zita Swoon doen al mee, en ook Laura Lynn, Will Tura en Helmut Lotti heb ik op de line-up zien staan. Een mooi én positief initiatief.
De organisatie vraagt het publiek om financiële steun. Wie mee wil financieren sms-t 0110 naar 3699. Dat kost 1,5 euro per sms.
Meer info op
www.0110.be
0 reactie(s):
:: zelf reageren ::