Gisterenavond stelden we aan pers en publiek ons programma voor de gemeenteraadsverkiezingen voor. Aalst,
sjikke stad voor iedereen, waar het voor iedereen goed leven en wonen is. Een samenleving die de grenzen erkent van wat mens en milieu aankunnen. Een stadsbestuur dat vooruit kijkt en aan een duurzame toekomst werkt, en niet doet aan dagjespolitiek, persoonlijke carrièreplanning of constant ruzie maakt. Kortom, een andere stadspolitiek.
Onze groene visie hebben in 300 concrete beleidsmaatregelen gegoten. Hiervoor hebben we eerst lang gepraat met mensen uit het middenveld: uit de vredesbeweging, natuurorganisaties, de culturele wereld, uit welzijnsorganisaties, buurtcomités en actiegroepen.
300 maatregelen, dat is eentje voor elke week in een beleidsperiode van 6 jaar. Tien krachtlijnen vatten de essentie van ons verkiezingsprogramma samen:
1. Elke Aalstenaar een lage energiefactuur2. Resoluut kiezen voor fietsers en voetgangers3. Sport voor iedereen 4. Respect en aandacht voor ouderen 5. Een gezonde en betaalbare woning voor elke Aalstenaar 6. Weg met hoge schoolfacturen 7. Deelgemeenten tellen mee 8. Meer groen op straat 9. Veilig, ook in eigen gezin 10. Lokaal aan het werk het volledige programma downloaden (pdf-document)Labels: verkiezingen
In weekblad Humo laat minister-president Leterme weten "dat hij al veel voorakkoorden op zak heeft". Hij beweert dat hij zelf in veel steden en gemeenten mee voorakoorden heeft onderhandeld over toekomstige colleges van burgemeester en schepenen.
Leterme vindt dus niet alleen Franstaligen onbekwaam, blijkbaar vindt hij nu ook de Vlamingen te dom. Te dom om zelf hun nieuwe gemeenteraad te kiezen.
"Een ontoelaatbaar loopje met de democratie en met het principe van vrije en open verkiezingen" zegt onze voorzitter Dua terecht.
Ik vind ook dat kiezers zelf moeten kiezen wie in de gemeenteraad belandt. Maar het zal in Aalst niet zo'n vaart lopen vermoed ik.
We horen wel veel geruchten waaien over voorakkoorden. De sp.a zou er eentje hebben afgesloten met de VLD, maar dat zou vóór de afscheuring van burgemeester De Maght zijn afgesloten. Dus of dat fameuze akkoord met een gehalveerde VLD dan ook nog geldt, is maar de vraag.
We horen ook veel in de wandelgangen over een voorakkoord tussen sp.a en CD&V. Indien dat verhaal klopt, dan rijst bij mij toch wel de bedenking dat sp.a Aalst al op voorhand de vorming van een progressieve meerderheid in Aalst uitsluit. De Aalsterse socialisten willen dus gewoon op post blijven, en zeggen dan eigenlijk al meer dan een maand voor de verkiezingen dat ze geen progressief beleid in Aalst willen voeren.
Maar alle krachtsverhouding goed bekeken, zullen waarschijnlijk geen twee partijen een meerderheid halen. Voor het eerst in lange tijd is de uitslag voor Aalst gewoon onzeker. Het zal dus de Aalstenaar zélf zijn die voor de eerste keer echt kan bepalen wie zal besturen.
Wel, dat is democratie. Kiezers moeten namelijk zelf iets doen met hun mening en zelf de toekomst voor hun stad uittekenen. Het wordt een spannende zondag, op 8 oktober!
Labels: verkiezingen
Eergisteren vertegenwoordigde ik Groen! Aalst in een debat over het Noord-Zuidbeleid. De zaal zat vol publiek, en maar liefst 8 politici namen plaats aan de debattafel. Met zijn eerste vraag aan de politici wou moderator Gie Goris van
MO*-magazine weten wat we concreet van plan zijn mochten we in het bestuur zetelen.
Zijn blad vlooide uit dat Aalst eigenlijk helemaal geen Noord-Zuidbeleid heeft. Slechts een schamele 20.000 euro wordt uitgetrokken voor subsidies aan organisaties die lid zijn van de adviesraad Internationale Samenwerking.
Rond Noord-Zuid was ik zowat het enige gemeenteraadslid dat de voorbije legislatuur vragen stelde en ook voorstellen deed. Ik vond alle politici die deze avond hebben gepleit voor de fameuze 0,7-norm dan ook heel hypocriet (
ik ben trouwens niet de enige die dat vond). Vooral de beloftes van de huidige bestuursploeg (sp.a, VLD en Blauw) waren ongeloofwaardig: al 18 jaar in het beleid zitten en dan doodleuk op een debat komen pleiten voor een vertienvoudiging van het budget, en dan nog eens hun eigen non-beleid blijven bewieroken.
Ik heb het concrete voorstel gedaan om per Aalstenaar één euro aan internationale samenwerking te besteden. Dat geld kan gaan naar concrete projecten van Aalsterse organisaties die actief zijn op Noord-Zuid-vlak. Naast meer geld voorzien is het natuurlijk belangrijk om een goed beleid te voeren. Daarvoor is een visie nodig, die wordt uitgewerkt door een bevoegde schepen, maar gedragen is door het ganse stadsbestuur. Die visie is nu onbestaande. De adviesraad Internationale Samenwerking moet nauw betrokken zijn bij de uitwerking van de visie, maar het werk moet gebeuren door de schepenen en de ambtenaren.
De stad kan natuurlijk véél meer doen: de
wc's van de stadsgebouwen doorspoelen met regenwater in plaats van duur gezuiverd drinkwater, overschakelen op groene stroom, de gebouwen goed isoleren, de ambtenaren Faire koffie schenken (nu moeten ze zich zelf een koffiezet aanschaffen én hun eigen koffie kopen!), enkel nog hout met
FSC-label gebruiken bij verbouwingen, de Suez-aandelen van de hand doen. Het stadsbestuur moet van "
Aalst is verkocht" geen holle slogan maken, maar gewoon een aantal zaken doen.
Want waarom enkele euro's aan een hard werkende organisatie geven voor goede projecten in het Zuiden, als je door je eigen handelen armoede en ongelijkheid in hand werkt? Duurzame ontwikkeling moet je gewoon doen, niet oeverloos over palaveren.
Labels: verkiezingen
De Croo en Dedecker pleiten voor privatisering van de gevangenissen. Ik dacht toch wel dat het tatcheriaans pleiten om zowat alles te privatiseren zijn beste tijd had gehad. Het is niet omdat een privé-onderneming iets doet, het automatisch veel beter gebeurt.
Integendeel soms. Ik raad De Croo en Dedecker aan eens een ticket Curaçao te boeken. Daar exploiteert de Amerikaanse commerciële onderneming
Wackenhut de Bon Futuro-gevangenis (de vroegere beruchte Koraal Specht gevangenis). In 2001 slaagden 12 gevangenen erin om uit te gevangenis te ontsnappen. Uit de nieuwbouwafdeling. Op klaarlichte dag. Gewoon de tralies doorgezaagd
Het was de derde uitbraak op drie maanden tijd. Dat gevangenen zo gemakkelijk konden ontsnappen toont aan dat die nieuwgebouwde geprivatiseerde gevangenis onvoldoende beveiligd is om een veilige gevangenis genoemd te kunnen worden. Winst primeerde boven veiligheid. Problemen privatiseren is dus geen oplossing, maar ze onder de mat schuiven.
Het commerciële bedrijf is ook al diverse keren in opspraak gekomen wegens schandalen. Zo worden medewerkers van het commerciële cipiersbedrijf beschuldigd van seksueel misbruik van gedetineerden en van gewelddadigheden.
Dat 28 gedetineerden zonder veel problemen konden ontsnappen uit de Dendermondse gevangenis, heeft veel stof doen opwaaien. Vooral de manier waarop ze konden ontsnappen, zegt veel.
Om over een eerste muur te geraken, klommen de ontsnapte gevangenen op een stelling die dienst doet voor werkzaamheden in de gevangenis. Voor de tweede muur volstond dé oude filmtruc: aaneengeknoopte lakens. En welke gek een telefoonhokje vlak naast een gevangenismuur plaatst, kan er bij mij niet in. Zeker niet als dat telefoonhokje nog al eens werd gebruikt om de val van de metershoge gevangenismuur te breken. Die van Dendermonde hadden er evengoed een trap kunnen plaatsen.
Dat 28 gevangenen ook zomaar kunnen verdwijnen en niet meteen worden opgepakt, zorgde ook lang voor wenkbrauwengefrons. Uiteindelijk heeft de Dendermondse politie dan toch uitgevlooid hoe het komt dat 28 gevangenen probleemloos uit de kleine Dendermondse dorpskern zijn kunnen ontsnappen. De juiste toedracht van de feiten circuleert al een tijdje in Aalsterse mailboxen, en gek genoeg nemen nationale noch regionale pers dit niet over.
Blijkbaar vonden de ontsnapte gevangenen in een nabij de gevangenis gelegen schuur een lelijk houten paard -meer een pony- met pluimen op de kop. Dit gedrocht, dat voor de lokale inwoners een grote sentimentele waarde schijnt te hebben, en om de tien jaar door plaatselijke autochtonen in een soort van stoet wordt rondgezeuld, bood binnenin plaats aan 24 van de 28 gedetineerden. Vermits ze allen sportpantoffels droegen vielen ze ook niet op (de plaatselijke dragers hebben immers steeds "basketsletsen" aan). De laatste vier hebben zich door middel van een pispot op het hoofd vermomd als de vier dorpsgekken die gewoonlijk bovenop dat paard plaatsnemen.
De Dendermondse bevolking heeft "het paard" -en dus ook de 28 gevangenen- uitgezwaaid onder het uiten van de traditionele kreten (gepaard met geween en tranen)
"Ons Peird, ons Peird!"Pas vandaag hebben de Dendermondenaars zich gerealiseerd dat het nog 4 jaar te vroeg was voor de stoet, en werd de plaatstelijke politie in kennis gesteld dat zij de gevangenen uitgeleide hadden gedaan. Er werd beslist geen sancties te treffen.
Het paard is ondertussen teruggevonden in Gijzegem (bij Aalst). Vermoedelijk beseften ook de Oost-Europeanen dat enkel Dendermondenaars zo dom konden zijn, en hebben ze node hun vermoming moeten achterlaten.
Volgens
een recente Duitse overheidspoll wil 62% van de Duitsers af van kernenergie. De Duitsers plannen die kernuitstap tegen 2021. Zelfs een meerderheid van de conservatieve kiezers is voor de kernuitstap, blijkt uit het onderzoek. Nochtans waren de conservatieve politieke partijen tegen de plannen om uit de kernenergie te stappen.
8 van de 15 lidstaten van de Europese Unie halen elektriciteit uit kernenergie. 4 landen van die 8 hebben inmiddels formeel de uitstapregeling aangenomen: België, Duitsland, Zweden en Nederland.
Via Jong Groen! kan je Fort III-e-cards versturen
Het Amerikaanse tijdschrift
Time heeft
zijn lijst van coolste websites gepubliceerd. Vooral
web 2.0 toepassingen (sites van en voor gebruikers) vallen in de smaak. Het coolste uit die coole lijst vind ik
blurb.com.
"We're talking books you can page through and place on coffee tables. How retro." schrijft Time.
Blurb is een on line drukkerij waar je je eigen boeken kan publiceren. Kookboeken, babyalbums, poëziebundels, de keuze is groot. Je kiest zelf de layout, en je krijgt het boek (in kleur, harcover, gebonden, met stoffen kaft, het kan allemaal) netjes thuis bezorgd. Nog cooler:
die zelf ineengeknutselde boeken van surfers wereldwijd kunnen ook gekocht worden.
Maar het coolste op die coole site staat voorlopig nog niet online: het blog-to-book programma. De "slurper" van Blurb laadt de inhoud van je blog en maakt er een echt dagboek van. Blog-to-book wordt nu nog uitgestest door 200 geselecteerde bloggers. Publieke lancering is voorzien in september.
Vorige maandag speelde ik chauffeur voor
Nancy, één van onze kandidaten voor de raadsverkiezingen. Ze was uitgekozen door het weekblad Flair om te figureren in de reeks "Voor & Na". Speciaal voor de verkiezingen worden jonge vrouwen die voor de allereerste keer opkomen, in deze rubriek opgevoerd.
Voor Groen! werd dus Nancy onder handen genomen. In tegenstelling tot de andere kandidates, kregen de kapper, kleedster en visagiste carte blanche van Nancy. Van lange vlechtjes naar een kort wit kopje, een beetje make-up en een nieuwe outfit... het resultaat was verbluffend. En toen de fotograaf Nancy op de gevoelige plaat vastlegde, was het voor iedereen duidelijk dat onze kandidate meer dan fotogeniek is - ze plakt gewoon in de lens.
Ook het interview -haar allereerste- ging van een leien dakje, ondanks de zenuwen.
Nancy is pas 20 en mama van de 20 maanden jonge Béatrice. Ze woont iets meer dan een jaar samen met Claude in Aalst. Op haar 3de verhuist ze van Congo naar Frankrijk, op haar 11de verhuist ze naar België, waar ze achtereenvolgens in Verviers, Brussel en dus nu in Aalst woont. Ze vervolmaakt haar Nederlands in het Huis van het Nederlands in Aalst.
De
British Nuclear Group, de operator van onder meer opwerkingsfabriek in Sellafield mag een boete van € 3 miljoen ophoesten.
Sellafield is een Britse opwerkingsfabriek voor nucleair afval.
De boete komt er nadat vorig jaar die fabriek een serieus radioactief lek veroorzaakte. Het verhaal over de boete staat lezen in een
persbericht over het jaarverslag 2005 van de Britse nucleaire regulator. Maar liefst negen maanden lang bleef de oorzaak, een breuk in een pijpleiding, onopgemerkt. Gedurende die tijd is er 20 ton salpeterzuur met opgelost uranium en plutonium weggelekt.
De Britse opwerkingsfabriek ligt aan de Ierse zee. De Ierse leefmilieuminister Dick Roche
noemde het veiligheidsbeleid in Sellafield armtierig. Je kan de man geen ongelijk geven, als je de trieste lijst van incidenten en ongelukken bekijkt die in de fabriek als zijn voorgevallen.
Er loopt in Ierland dan ook een campagne om de fabriek te sluiten.
De Ierse overheid dringt al enige jaren aan op sluiting van de fabriek vanwege de vele ongelukken en de vervuiling die ook op de Ierse kusten gevolgen heeft.
De fabriek in Sellafield is pas in 1994 in gebruik genomen. Nogmaals een bewijs van de onveiligheid van nucleaire stroom.
Herman tipte me over dit testje en ik ben overduidelijk progressief:
| Your Political Profile: |
| Overall: 10% Conservative, 90% Liberal |
| Social Issues: 0% Conservative, 100% Liberal |
| Personal Responsibility: 0% Conservative, 100% Liberal |
| Fiscal Issues: 0% Conservative, 100% Liberal |
| Ethics: 0% Conservative, 100% Liberal |
| Defense and Crime: 50% Conservative, 50% Liberal |
Onder de noemer "Knack covert je stad" presenteert het weekblad een website met heel wat info over de centrumsteden. Ze pollen ook.
Sinds kort kan je ook op Aalsterse vraagjes antwoorden.Net zoals
niet geschoten is altijd mis stel ik me wel vragen bij de representativiteit van dergelijke polls. Maar dat heeft me er niet van weerhouden om zelf te stemmen.
Voor onze huidige burgemeester ziet het er alvast niet zo goed uit. Maar liefst 90% wil haar niet meer als burgemeester terug.
Aangename verrassing: de volstrekte meerderheid moet niet weten van onbemand cameratoezicht. Awel ik ook niet: té duur, weg met de privacy, en geen enkele garantie voor meer veiligheid.
Een beetje raar vind ik de uitslag over de Arbeidsrechtbank. Blijkbaar vinden de pollers het niet erg dat die verhuist naar Dendermonde. Volgens mij hebben de Dendermondenaars in deze poll hun invloed laten gelden.
En over carnaval blijken de pollers wel erg verdeeld te zijn:
Wie de uitslagen maar niets vindt,
kan er hier iets aan doen.
Ik ben gek op persoonlijkheidstestjes. Of de uitslag klopt houd ik in het midden, maar ik amuseer me er wel mee.
Eerder bleek ik al Lisa Simpson te wezen, ik ben nu blijkbaar ook Bert (uit Sesamstraat):
| You Are Bert |
Extremely serious and a little eccentric, people find you loveable - even if you don't love them!
You are usually feeling: Logical - you rarely let your emotions rule you
You are famous for: Being smart, a total neat freak, and maybe just a little evil
How you life your life: With passion, even if your odd passions (like bottle caps and pigeons) are baffling to others |
| Your Brain is 47% Female, 53% Male |
Your brain is a healthy mix of male and female
You are both sensitive and savvy
Rational and reasonable, you tend to keep level headed
But you also tend to wear your heart on your sleeve
|
Groen!-politici
Freya Piryns, Frans Neyens,
Johan Malcorps en Jos Stassen werden deze voormiddag hardhandig opgepakt in Borsbeek bij Antwerpen. Ze voerden mee actie voor het behoud van een bos in Fort III te Borsbeek.
Al een tijdje bezetten een twintigtal actievoerders van onder meer
Boomspotting en GroenFront! het bos. Met de bosbezetting proberen ze de geplande boomkap zo lang mogelijk tegen te houden. Die bomen moeten volgens Vlaams "milieu"minister Kris Peeters worden gekapt omwille van veiligheid van de luchthaven. De bomen staan voor hem in de weg.
De politie heeft de actievoerders wel erg handhandig opgepakt, kon ik net het VRT-nieuws van daarnet zien. En de politiewoordvoerder kon het niet laten toch even te sneren naar de actievoerders
"want de ironie is" zo grijnsde de man,
"dat er takken moesten sneuvelen om de actievoerders veilig naar beneden te krijgen".
Nu gaat een boom niet meteen kapot van een tak meer of minder, maar uiteindelijk is dat niet de kern van de zaak. De hamvraag is: hoeveel open ruimte en natuur moet er nog sneuvelen voor onzinnige megalomane projecten die meer lasten veroorzaken dan lusten?
Om te beginnen: veiligheid is een nepargument. Want technisch is het mogelijk om veilig op te stijgen en landen daar in Deurne, ook met bomen. Als men in Deurne de techniek van "steep approach" toepast zoals op de luchthaven van London City Airport, dan hoeft er geen enkele boom te sneuvelen. Het hoogste gebouw van Groot-Brittannië is de Canary Wharf Tower, op een paar meter van de startbaan van London City Airport. Geen zinnige Brit heeft het al in zijn hoofd gehaald om daar eventjes 50 meter af te snoepen omdat die Tower voor onveiligheid zou zorgen.
Maar vooral: legt mij eens uit waarom per se in Deurne een luchthaventje moet liggen. Antwerpen heeft immers al een luchthaven, een internationale zelfs, hij ligt op slechts 24 minuten treinen van de sinjorenstad. De échte luchthaven van Antwerpen ligt dus niet in Deurne, maar slechts 40 km verder in Zaventem. Zeker wanneer over een aantal jaren de snelle treinverbindingen zullen zijn gerealiseerd vraagt elk zinnig mens zich af waarom dààr in Deurne nog per se een luchthaventje moet liggen. De Antwerpse zakenlui zullen in 2008 op mum van tijd met de TGV kunnen sporen naar Zaventem, waar het aanbod veel groter is.
Dus: niet de bomen moeten er weg maar de vliegtuigen.
Hopelijk komen Jos Stassen en Johan Malcorps vlug vrij, want Groen!-voorzitter Vera Dua is met vakantie in het buitenland en het partijbestuur is ook al met verlof. We zitten dus voor het moment zonder partijleiding ;-)
Update (9-08-2006 18u): ik moet even de laatste paragraaf van mijn post herzien. Tinne Van der Straeten heeft als ondervoorzitter samen met Rudi Daems, Vlaams volksvertegenwoordiger, de zaak goed opgevolgd en
passend gereageerd. Dus met de leiding van de partij zit het duidelijk wel snor ;-))
Update (9-08-2006 18u05): om 17u werden de actievoerders vrijgelaten. Naar verluidt heeft Peeters die bomen laten kappen zonder de nodige vergunningen. En het leek wel een zaak van nationaal belang gezien de vele politiemensen die werden ingezet om het boeltje te ontruimen. Ik snap de proriteiten van politie en justitie toch niet altijd
Eerder al hekelde ik de marketingstunt van de Partena-ziekenfondsen om voortaan vlootjes Becel ProActiv terug te betalen omdat ze plantensterolen bevatten die goed zouden zijn voor het cholesterolniveau.
Die terugbetaling stuitte meteen op veel kritiek. Geert Debruyne, voorzitter van de
Vlaamse Vereniging voor Obstetrie en Gynaecologie schreef een kwade lezersbrief naar
De Standaard en hekelde de overheid die al jaren de terugbetaling zou blokkeren voor levensreddende anti-kankerbehandelingen. En in
De Tijd lees ik dan weer over de twijfels over de gunstige invloed van de plantensterolen zelf. Zo is de veiligheid van langdurige hoge dosissen niet voor alle mensen aangetoond; waarop Canada in 2001 Becel ProActiv uit de markt weerde.
Dus: waarom subsidieert een ziekenfonds de multinational Unilever? En waarom worden de concurrenten van Becel (Benecol en Danacol) niet terugbetaald? Het antwoord stond in De Standaard van dit weekend: Becel is een sponsor van Partena.
I'll scratch your back if you scratch mine hebben die blijkbaar als motto.
1984. Een
reportage over de hongersnood in Ethopië van de Canadese journalist
Brian Stewart toont een wanhopige vader die bij een katholieke verpleegsterspost hulp komt zoeken voor zijn dochter,
Birhan Woldu. De verpleegster zegt dat het te laat is voor het kind, en hulpverleners delven alvast het zoveelste graf. Haar vader protesteert, de verpleegster dient vocht toe, en het meisje komt erdoor. De beelden gaan de wereld rond en vormen inspiratie voor heel wat hulpacties. Birhan Woldu wordt het gezicht van
Live Aid, het 16 uren durend concert georganiseerd door
Bob Geldof.
2006. Birhan Woldu haalt dankzij een beurs van het
Afrikaanse Opvoedingsfonds voor Kinderen haar diploma landbouwwetenschappen aan de Wukro Technical and Vocational College in
Tigray in Noord-Ethiopië. Nu wil ze werken voor de landbouwersfamilies in de verarmde noordelijke provincies van Ethiopië. Ze wil ook haar vader Abu helpen met het kweken van thee en koffie.
Hulp helpt. Uiteraard zou het opheffen van handelsbelemmeringen die in het nadeel van ontwikkelingslanden werken, het vergroten van de ontwikkelingshulp tot 0,7% ,en het ratificeren van het Kyoto-verdrag nog veel meer mensenlevens redden dan een concertje hier en daar, maar iets doen is constructiever en geeft meer resultaat dan thuis in je luie zetel commentaar spuien. Dus, boodschap voor al die kritikasters die vinden dat muzikanten alleen maar liedjes mogen zingen:
hulp helpt.
(foto: Vilt)
Politici zijn niet duidelijk genoeg en praten te vaak jargon en met moeilijke woorden, wordt gezegd. Nu, volgens de leesbaarheidstesten op
deze website (via de
Gazet van Turnhout) is mijn blog alvast voldoende leesbaar.
Even de url ingetikt en milliseconden later kreeg ik al het resultaat voor deze blog. Volgens de
Flesch-Kincaid Grade index hoef je slechts 7 jaar onderwijs te hebben genoten om mijn blog te begrijpen; volgens
Gunning-Fog Index die uit de testresultaten blijkt, hoef je dan weer ongeveer 10 jaar scholing hebben gehad (of omgerekend, diploma lager secundair onderwijs). Valt dus heel goed mee!
Wie dacht dat
Tsjernobyl een eenmalig ongelukje was en bij ons ongelukjes met kerncentrales zeker niet kunnen voorkomen,
leest best dit maar eens. Zweden moest op kortgeleden, op 25 juli, vier van de tien nucleaire reactoren stilleggen. Dat moest van de Zweedse nucleaire regulator
SKI na een incident in één van de reactoren van de
Forsmarkcentrale. Die hadden namelijk problemen met een niet goed werkend backupsysteem.
Die backupsystemen zijn nodig bij stroomuitval. Elke kerncentrale heeft stroom nodig voor de controlemechanismen. Bij stroomuitval is er dan uiteraard backupstroom nodig, bijvoorbeeld via noodgerenatoren. Net die backupsystemen blijken gevoelig voor fouten.
Greenpeace rapporteert dagelijks fouten, anomalieën en incidenten, en dat in verschillende types van reactoren in verschillende landen. In een rapport
dat op de website van Greenpeace kan worden geraadpleegd, worden de frequente problemen van de backupsystemen in de VS en Duitsland blootgelegd. Een gelijkaardig incident vond in 2005 ook plaats in de reactor van Tihange 2 (zie pagina 23
van het jaarrapport 2005 van AVN).
Daarom vraagt Greenpeace een grondig onderzoek van alle 443 nucleaire reactoren.
Meer dan nodig trouwens; bij het Zweedse incident in de Forsmarkcentrale was er zelfs reële kans op een
meltdown. Volgens nucleair expert en voormalige directeuur van de Forsmarkcenetrale Lars-Olov Höglund was het een kwestie van puur geluk dat er geen meltdown heeft plaatsgevonden.
En bovendien gaat het hier niet om verouderd materiaal; de fout in de Forsmarkcentrale blijkt nu gevonden te zijn in nieuw geplaatst materiaal van 1993. Of: de fout in een installatie die nodig is om een meltdown te voorkomen, bleef zo'n 13 jaar onopgemerkt!
Qué? De nucleofielen die beweren dan kernenergie veilig is, liegen ons dus wat voor. Kernenergie is niet alleen onbetrouwbaar (
de Europese kerncentrales moesten kort geleden door de hittegolf de productie verminderen, of zelfs stilleggen), maar dus ook gevaarlijk.
O ja, over het Zweedse incident van 25 juli moet ik het eerste Vlaamse krantenartikel nog vinden. En gelukkig hebben de Zweden al jaren geleden beslist om uit de kernergie te stappen.
Die van Becel hebben het goed voor mekaar gekregen. De Partena-ziekenfondsen betalen vanaf nu de
Becel Proactiv Producten terug. 't Is te zeggen: wie een spaarkaart vol barcodes van die producten binnengooit krijgt per zeven barcodes 10 euro. Die 'terugbetaling' wordt wel beperkt tot 30 euro per jaar per gezin.
Gratis margarine om klanten te lokken, met andere woorden. Artis Historia is dood, lang leve de Becel-barcode? Ik dacht dat gans dat hypocriete gratis-gedoe nu toch wel zijn beste tijd had gehad. De andere ziekenfondsen doen echter niet mee; gratis margarine vinden ze een niet meer of minder dan een reclamestunt om klanten te lokken. De onafhankelijke ziekenfondsen hebben inderdaad in vergelijking met de klassieke ziekenfondsen maar weinig aangesloten leden.
Nu wil ik gerust van ziekenfonds veranderen, maar gratis margarine vind ik wat magertjes als verleidingsmaneuver. Daarom heb ik voor die ziekenfondsen die op zoek zijn naar nieuwe "klanten" de volgende fantastische voorstellen in petto:
- ik eet maar af en toe vlees, wat fantastisch is voor mijn gezondheid (en het milieu). Krijg ik nu jaarlijks een bedrag terugbetaald dat overeenkomt met de gemiddelde vleesconsumptie van de gemiddelde Belg, zodat ik er eens goed mee kan gaan eten?
- ik rijd slechts zelden met de wagen maar wandel en fiets des te meer, wat een zegen is voor mijn gezondheid (en die van anderen.) Krijg ik nu mijn nieuwe fiets, dat flitsend fietspakje uit de solden en die toch wel dure wandelschoenen terugbetaald?
- ik heb nooit gerookt en ben het ook niet van plan, wat een zegen is voor mijn longen en die van andere mensen. Kan ook hier in een terugbetaling worden voorzien ter waarde van de opgerookte pakjes sigaretten die een gemiddelde Belg er in een mensenleven doorjaagt?
- ik kook mediterraan dus gezond. Krijg ik nu al die verse pasta, olijfolie, balsemiekazijn en bio-groenten uit de winkel om de hoek terugbetaald? Ik zal de rekeningen netjes bijhouden.
- ik ga twee keer per week zwemmen, wat mijn gezondheid met sprongen vooruit helpt. Krijg ik nu mijn zwemabonnement terugbetaald? Of nog beter, kan het ziekenfonds tussenkomen in de aanleg van een zwembad in mijnen hof (want het openbaar zwembad in Aalst zit 's morgens om 7u al overvol van al die gepensioneerden die van hun dokter moeten gaan zwemmen voor hun gezondheid)?
- ik drink af en toe een glas wijn, en het is aangetoond dat matige wijndrinkers niet alleen beschermd zijn tegen hart- en vaatziekten maar ook tegen een aantal vormen van kanker. Krijg ik nu in het vervolg mijn aangekochte flessen wijn terugbetaald, zodat ik met dat geld mijn vrienden eens kan uitnodigen op een spetterend feestje?
- elke dag ontbijten gaat overgewicht, diabetes en hart- en vaatziekten tegen. Krijg ik nu een brunchabonnement van het ziekenfonds?
- naar 't schijnt is een pintje per dag ook geweldig voor de gezondheid. Krijg ik van het ziekenfonds een Safir-spaarkaart?
- stress op het werk is nefast voor de gezondheid, want is slecht voor het hart en veroorzaakt diabetes. Wil het ziekenfonds in het vervolg mijn wedde uitbetalen zodat ik niet langer naar Brussel hoef te pendelen?
Het ziekenfonds dat dit pakket aanbiedt kan op mij als nieuw lid rekenen!
Op Flickr werd door twee Braziliaanse vrouwen,
Tatiana Cardeal en
Marilia Ferraz een nieuwe groep gecreëerd. Aanleiding is de oorlog in Libanon waarbij veel burgerslachtoffers (ook kinderen) vallen en waar velen een gevoel van onmacht bij hebben omdat zoiets kan.
Symbool van de groep is een zwart lintje. Groepsleden vervangen hun buddy icon (avatar) even door dit symbool en posten foto's van kinderen. De wereld moet een veilige plaats zijn voor élk kind, waar het ook woont.
De groep kent een waanzinnig succes. Op enkele uren tijd is hij uitgegroeid van een paar mensen tot toen ik me lid maakte
(update: op uitnodiging van Johan Jacobz) telde hij er ei zo na 2.000.
Iemand heeft al de wiki over het
symbool 'black ribbon' aangepast.
Maak je ook lid of bekijk zeker de foto's eens.
Update (3-08-2006) Er wordt ook gevraagd om van je mooiste (kinder)foto's een
'motivator' (een poster met een boodschap) te maken en die te taggen met de woorden 'uno motivator'.
Van die motivators vind je hier een prachtige slideshow.
In het
vuil spel van het Belang rond de
0110-concerten waren de aanvallen van het Belang op vader en zoon Lotti denk ik wel het laagste. In een open brief beweerde Belanger Francis Van Den Eynde dat vader Lotti nog campagne heeft gevoerd voor het Blok en dat zoon Lotti in zijn jeugdjaren ook nogal wat nationalistische trekjes zou hebben vertoond.
Ik vroeg me al af waarom niemand die roddels weerlegde.
Nu zegt vader Lotti
vorige week in Humo wat wij in groene kring natuurlijk al iets langer wisten: hij en zijn vrouw komen op voor Groen! nu op 8 oktober. Nog verder verwijderd van het Belang kan eigenlijk niet. En over de deelname van de andere Lotti aan het
eigen-concertje-eerst-feestje van het Belang is vader Lotti ook kordaat: een domme beslissing.
ZonderZever citeert dan weer zoon Lotti uit de Gazet van Antwerpen van 2 augustus:
“Van Den Eynde weet in ieder geval niet waarover hij het heeft. Hij stelt dat ik lid zou zijn geweest van het VNJ (Vlaams Nationaal Jeugdverbond). Ik weet niet eens wat dat is.”Zo, dat is rechtgezet.
En op
de oproep van Barman om de 0110-concerten te steunen werd ook
massaal gereageerd. Nu nog lekker weer op 1 oktober en de concerten kunnen niet meer stuk!
Wie nog mee wil financieren sms-t 0110 naar 3699. Dat kost 1,5 euro per sms.
Wat Israël vandaag uitspookt in Libanon, grenst echt wel aan de waanzin. Het zijn gewoon misdaden tegen de menselijkheid. De ene bommenaanval na de andere op burgelijke doelwitten veroorzaakt veel slachtoffers, onder wie veel kinderen.
In Kana vonden tientallen kinderen een gruwelijke dood bij een Israëlitische raketaanval. Een andere aanval op de Jiyeh elekriciteitscentrale op 13 en 15 juli heeft een milieuramp veroorzaakt:
25.000 ton olie is in de Mediterraanse zee weggevloeid en
veroorzaakte elektriciteitspannes in Beiroet. De bommen zijn ondertussen niet enkel meer gericht op de grensstreek tussen Israël en Libanon;
Israël heeft het hele land in het vizier. Het geweld heeft al een half miljoen mensen op de vlucht gejaagd, vooral uit het zuiden van Libanon naar de hoofdstad Beiroet en naar het noorden.
En dat alles onder het mom van bestrijden van terrorisme. Waar hebben we dat verhaaltje nog gehoord?
Hezbollah is allesbehalve mijn favoriete partij, maar hoe een smerige oorlog waarbij veel kinderen lijden er zal voor zorgen dat die minder aanhang krijgt, is mij onduidelijk.
Niet alleen Libanon kreunt onder de aggressie, Israël houdt ook het Gaza-offensief vol. Israëlische gevechtshelikopters bestoken elke nacht Palestijnse doelwitten. Ook hier komen burgerslachtoffers om.
De situatie was er al onleefbar; door de boycot door de VS en Israël heeft Palestina geen geld meer om inkt en papier te kopen, zodat de Palestijnse administratie geen documenten afdrukken, weigeren de pompbediendes de politievoertuigen in Gaza vol te tanken (boeven achtervolgen gaat er gewoonweg niet) en sinds maart wachten 160.000 ambtenaren daar op hun wedde. En nu dus ook nog eens oorlogsgeweld.Wat mij tegen de borst stoot, is de slappe houding van de politici hier in België en Europa.
Het diplomatisch gebral is zelfs cynisme ten top.
"Met een staakt-het-vuren alleen help je niemand," zei de Nederlandse minister van Buitenlandse Zaken
Ben Bot (CDA) na afloop van een overleg tegen een Finse ontwerpresolutie voor een staakt-het-vuren (
uiteindelijk kwam er een nogal flauwe, maar gezamenlijke verklaring uit de bus). De heer Bot heeft duidelijk zijn naam niet gestolen. Zorgen minder bommen dan niet voor minder slachtoffers?
Bart Staes van Groen! roept Vlaamse en Belgische politici op om het voortouw nemen in de strijd voor vrede via concrete initiatieven.
Staes schuift heel wat mogelijke concrete initiatieven naar voor: Israël duidelijk laten weten dat het geen wapens meer kan kopen van Vlaamse bedrijven, oproepen tot een boycot van Israëlische producten, de ambassadeur de deur wijzen. Inderdaad mogelijkheden genoeg om een duidelijk signaal te geven.
Staes pleit niet alleen voor onmiddellijk staakt-het-vuren, maar ook voor een uitwisseling van gevangenen en het akkoord om de bestaande UNIFIL VN-troepenmacht te versterken.
Hij roept ook op om deel te nemen aan de vredesbetoging nu zondag in Brussel.
Vier Belgische hulporganisaties doen verder een oproep voor de burgerbevolking in Libanon. Het gaat om Caritas International, Dokters van de wereld, Oxfam en Unicef. De hulpverleners maken zich zorgen over de vrije toegang tot die slachtoffers en ze vragen het Belgische publiek om geld te storten voor dringende hulpverlening: schoon water, voedsel en medicijnen.
Storten kan op een van de volgende rekeningnummers:
* Caritas International: 000-0000041-41
* Dokters van de Wereld: 000-0000029-29
* Oxfam Solidariteit: 000-0000028-28
* Unicef België: 000-0000055-55
Zelf heb ik al Unicef financieel gesteund.
Zondag 6 augustus wordt door het gezamenlijk platform Coördinatie Solidariteit Libanon-Palestinabetoging een betoging georganiseerd. Afspraak om 14u aan het Brusselse Noordstation. Ordewoorden van de betoging zijn:
- stop de Israëlisch-Amerikaanse agressie in Libanon en Palestina
- stop de slachtpartijen en oorlogsmisdaden
- solidariteit met het Libanese en Palestijnse volk
- oproep aan België en Europese Unie tot ondubbelzinnige veroordeling van de agressie
Het heeft net een vlaagje geregend (eindelijk!) en dat toverde een regenboog boven de silo's van Tate&Lyle, mijn overbuur.
In 1978 trok Marlies Adriaens naar Santa Clara, een krottenwijk aan de rand van
Santiago de Chile in het Zuidamerikaanse
Chili. Samen met de mensen van Santa Clara bouwde zij er de ngo
Rayen Mahuida uit. Deze organisatie bestaat vooral uit vrouwen en werkt aan betere levensomstandigheden van de inwoners van Santa Clara, een krottenwijk aan de rand van de hoofdstad Santiago. Doel is de vicieuze cirkel van armoede te doorbreken, door aangepaste vorming en bijscholing van kinderen en volwassenen en ook door concrete logistieke steun.
24 projecten later is Rayen Mahuida een erkende ngo die volledig gedragen wordt door mensen ter plekke. Na de val van
Pinochet kwam Marlies terug naar België en ze richtte hier het steuncomité
SOS Chili op, een feitelijke vereniging die Rayen Mahuida financieel en logistiek ondersteunt.
Mensen die in armoede moeten leven kunnen niet wachten tot de plaatselijke overheden geld kunnen (of willen) geven. Daarom zamelt SOS Chili fondsen in, die dienen voor onder meer het project
“Studiebeurzen voor Peetkinderen”. Zo kunnen de kinderen straks het heft in eigen handen nemen.
Dankzij de samenwerking tussen Rayen Mahuida en SOS Chili hebben meer gezinnen in Santa Clara nu een menswaardig leven.
Een mooie ondersteuning was het inzamelen van geld door leerlingen van het tweede jaar Latijn van het Aalterse Emmaüsinstituut. Hun wandeltocht van 70 kilometer langs de Belgische kust bracht toen 600.000 oude Belgische frank op, dat werd besteed aan tegelst voor de afwerking van de vloer in de polyvalente zaal die toen door SOS Chili in Santa Clara werd gebouwd.
Marlies is nog steeds de drijvende kracht achter SOS Chili én is opnieuw net als in 2000
groene kandidaat voor de gemeenteraadsverkiezingen op 8 oktober. Ze bevindt zich vandaag opnieuw in Chili. Ze heeft brieven van hier voor de peetgezinnen meegenomen en brengt werkbezoeken aan Rayen Mahuida. Dankzij haar dagboek op de blog van SOS Chili kan ze ons nu makkelijk op de hoogte houden van het reilen en zeilen bij Rayen Mahuida.
Marlies schrijft volledige en gevoelig geschreven verslagen vanuit een geteisterd land waar nog steeds veel mensen in armoede moeten leven. Nogal wat gebeurtenissen die ze beschrijft doen slikken, maar je beseft wel dat Marlies en de mensen ginds goed werk verrichten en dat steun van hier daar goed terecht komt. Heel wat grotere internationale organisaties hebben geen werking meer in Chili omdat men denkt dat er geen nood meer is aan internationale samenwerking.
Niet dus.
* SOS Chili zoekt steeds helpende handen. Zo zoekt ze nog mensen die brieven vertalen van het Spaans naar het Nederlands en omgekeerd, of die mee willen werken aan acties, zoals Casa del Mundo op 3 september in Aalst.
* Financieel ondersteunen kan ook. Via een peterschap (van een gezin of een kind) of met een loonengagement (steun voor de medewerksters van Rayen Mahuida). Wie jaarlijks meer dan 30 euro stort op rekeningnummer 736-4020399-07 van Volens vzw Tivolistraat 45/1 1020 Brussel met vermelding S.O.S. Chili ontvangt een fiscaal attest. Af en toe storten (zonder fiscaal attest) kan ook op rekeningnummer 833-3587290-03 van Solidariteitsfonds Chili 9400 Ninove.
* Het dagboek van Marlies op de blog van SOS Chili lezen kan hier. Je kan Marlies ook mailen (marliesadriaens27@hotmail.com)
0 reactie(s):
:: zelf reageren ::