Vandaag werd door
11.11.11 uitgeroepen tot nationale ajuinendag! De organisatie start vandaag haar jaarlijkse politieke campagne en het thema van de campagne is meer dan ooit actueel.
Van de ruim 850 miljoen mensen die wereldwijd honger lijden, is de overgrote meerderheid boer. Nogal paradoxaal, vind je niet?
Als symboolgroente voor haar campagne koos 11.11.11 voor de uit. Zo is de ui is een onmisbare groente voor de Senegalezen. De uienteelt is goed voor 60% van de groenteteelt van Senegal. Maar de uienteelt lijdt sterk onder de verstikkende import van uien uit Europa, en die neemt elk jaar toe. Duizenden uienboeren verliezen zo hun broodnodige inkomen en ontsnappen niet meer aan de extreme armoede.
11.11.11 roept daarom iedereen op om op vandaag vrijdag 27 oktober uien te eten als symbolische daad van solidariteit met boeren uit het Zuiden die in extreme armoede leven. Vandaag serveren tientallen bedrijven, scholen, organisaties en verenigingen een heerlijk uiengerecht, en geven zo een krachtig signaal aan de beleidmakers.
Groen! ondersteunt ten volle deze 11.11.11-campagne, en als inwoner van de uienstad
Aalst ben ik natuurlijk dubbel gemotiveerd voor deze actie. Ik heb mijn groene collega's op het nationaal secretariaat in Brussel vandaag dan ook mijn versie van heerlijke en eerlijke Aalsterse ajuinsoep voorgeschoteld.
Recept (voor 6 personen):
1 kg bio-ajuinen uit eigen streek
2 liter groentenfond
wit van prei
selder
peper en zout
geraspte kaas
Hak de ajuinen en de prei in stukken. Stoven in boter. Groentenfond over gieten, kruiden. Goed laten koken. Mixen en door zeef gieten. Opdienen met geraspte kaas.
Mocht Verhofstadt nog inspiratie zoeken voor goede maatregelen om zijn 200.000 bijkomende jobs te realiseren, dan kan hij die vinden in het verkiezingsprogramma van
GroenLinks voor de komende parlementsverkiezingen in Nederland. De groenen zorgen met hun programma namelijk voor de meeste nieuwe jobs: maar liefst 250.000 extra banen.
Da's geen loze of onrealistische verkiezingsbelofte. Het cijfer blijkt uit een grondige analyse van de verschillende Nederlandse verkiezingsprogramma's. In Nederland kunnen de politieke partijen namelijk de economische effecten van hun verkiezingsprogramma grondig laten onderzoeken door het
Centraal Plan Bureau.
Uit die doorrekening blijkt verder nog dat GroenLinks het meest investeert in onderwijs en kennis: ruim 3 miljard euro extra, 21.000 leraren erbij. GroenLinks zorgt ook voor een beter zorgebeleid: 17.000 zorgverleners erbij. De laagste inkomens zijn het best af bij GroenLinks: zij gaan er gemiddeld honderd euro per maand op vooruit. Maar ook mensen die werken zijn ook het best af bij GroenLinks. Werkenden met een laag inkomen betalen 200 euro per maand minder belasting, vooral tweeverdieners en alleenstaanden profiteren. Tot slot investeren de Nederlandse groenen het meeste van iedereen in natuur, milieu en openbaar vervoer.
Het groene programma is niet alleen het meest positieve voor de Nederlandse economie. GroenLinks heeft zelf ook de klimaateffecten van het groene programma in kaart gebracht: in 2015 zal de CO2 uitstoot door het GroenLinksbeleid met maar liefst 20% zijn gedaald.
De programma's van de andere partijen zijn een pak negatiever voor de Nederlandse economie én voor het milieu.
Het volledige rapport van het Centraal Planbureau kan je hier lezen.
Jammer dat in België zo'n inschatting van economische en ecologische effecten van verkiezingsprogramma's door een onafhankelijke organisatie niet mogelijk is. De
Vlaamse groenen hebben al meermaals voorgesteld dat ook de Belgische politieke partijen hun programma zouden kunnen laten analyseren door een onafhankelijke organisatie, zoals het Federaal Planbureau.
De andere politieke partijen zijn helaas nooit ingegaan op die groene voorstellen. Een beetje bevreesd voor de uitslag van zo'n analyse, misschien?
Labels: economie
Deze fijne fotocollage (gemaakt door Tom) belandde in mijn mailbox in drukke campagnetijden (de originele still uit de film vind je
hier). Jammer wel van de verschrikkelijke jurk, maar vooral jammer dat ik in werkelijkheid niet het indrukwekkende zangtalent heb van Reese Witherspoon ;-)
Mocht Verhofstadt nog op zoek zijn naar bijkomende jobs (kwestie van zonder schaamrood te kunnen zeggen dat die beloofde 200.000 extra jobs zijn gehaald), dan bekijkt hij best niet alleen de film
"An inconvenient truth" van Al Gore, maar leest hij best ook de jongste studie van het
Federale Planbureau.
Uit dat wetenschappelijk onderzoek blijkt namelijk dat de strijd tegen het broeikaseffect in het beste geval maar liefst 27.000 jobs kan opleveren tegen 2020. Maar dan moet de regering wel de goede klimaatmaatregelen nemen. Dus geen onhandig als "groene" maatregel verpakte verpakkingstaks die enkel dient om het gat in de begroting te dichten (en niet om de afvalberg of CO
2-uitstoot te verminderen).
Het point of no return van het
broeikaseffect, namelijk een globale opwarming tot 2 graden, is bijna bereikt. Nu al ondervinden zelfs wij de schakelijke gevolgen van het broeikaseffect. Wanneer de globale opwarming die 2 graden bereikt, kan niemand nog de gevolgen daarvan inschatten. En iedereen die een beetje op de hoogte is van de klimaatproblemen, weet dat tegen 2012 de zogenaamde Kyoto-afspraken aflopen. Maar er is véél meer nodig dan wat is afgesproken in dat Kyotoprotocol. We moeten op langere termijn geen 7,7% minder CO
2 uitstoten, maar tot 70%.
Met logische maatregelen als energie-efficiëntie in gebouwen, offshore-windenergie, maatregelen in de transportsector kan België gemakkelijk de uitstoot zien dalen met 17 à 24%, zegt het Planbureau. En: die maatregelen hebben amper invloed op de economie, zo blijkt nog. De impact in 2020 op het bruto nationaal product bedraagt tussen -0,06 procent en +0,03 procent, naargelang het scenario van 15 of 30% uitstootvermindering.
"De stijging van de energieprijzen leidt tot een stijging van de binnenlandse kosten, inflatie en verlies aan inkomsten en concurrentiekracht", zo luidt het.
"Maar een verlaging van de sociale lasten compenseert deze eerste negatieve gevolgen." Wanneer de lastenverlaging gebeurt via een vermindering van de werkgeversbijdragen (en dus het nettoloon stijgt), is er een positieve impact op de werkgelegenheid van 12.000 tot 27.000 jobs, zegt het Planbureau.
Dát is ecofiscaliteit: door een verschuiving van de fiscale last naar negatieve zaken als milieuvervuiling in plaats van op positieve zaken als werk, creëer je een dynamiek die goed is voor milieu én voor de werkgelegenheid.
En tegen 2050 kan België de emissie ten aanzien van 1990 halveren op basis van enkel technologische vooruitgang, zo blijkt nog uit een aantal hypothetische scenario's van het Planbureau. Daarmee bevestigt het Planbureau eerdere onderzoeken die aantonen dat het klimaat redden door echte ecologische maatregelen te nemen, jobs oplevert en dus goed is voor onze economie.
Labels: economie
Tja, wat moet ik denken van de
verkiezingsuitslag in Aalst? De Aalstenaar heeft gekozen en de uitslag kleurt bijzonder bruin. De ruzieënde meerderheidspartijen werden niet echt afgestraft, Anny De Maght is de morele overwinnaar en het VB verdubbelt haar aantal gemeenteraadsleden. Zelfs zet ik een behoorlijk resultaat neer, maar met Groen! Aalst kunnen we enkel het resultaat van 2004 bestendigen. De uitslag voor de provincieraad was voor Groen! Aalst zelfs beter dan in 2004. Gemengde gevoelens dus.
Het VB verdubbelt het aantal gemeenteraadszitjes van 5 naar maar liefst 10. Als die bijkomende 5 even 'hard' gaan werken als de huidige 5, dan betekent die fractie letterlijk een blok aan het been. Behalve wat vraagjes over straatvuil en 'vreemdelingencriminaliteit' voert het VB in de Aalsterse gemeenteraad geen klap uit. Ik heb ze nog nog nooit een bevlogen pleidooi horen houden over armoede of werkloosheid bijvoorbeeld.
Het zijn alle andere democratische partijen die zetels verliezen aan het VB, ook de andere oppositiepartijen.
De CD&V blijft steken op 9 zetels en sp.a valt terug op 8. Status quo voor CD&V en beperkt verlies voor sp.a op het eerste gezicht, maar VU-ID, de voorloper van Spirit en N-VA haalde in 2000 nog 2 zetels. CD&V en sp.a gaan er dus beiden 3 zetels op achteruit. Gezien de spirit-kandidaten geen potten kon breken op de sp.a-lijst kan je de redenering aannemen dat CD&V 2 zetels verliest, en sp.a 1.
Daarmee is VU-ID, of de opvolgers spirit en N-VA, politiek dood in Aalst.
Geert Verdoodt haalde slechts 354 voorkeurstemmen en palmt daarmee de pot lijststemmen in.
Mijn vriend Danny Denayer van N-VA geraakte op de kartellijst met CD&V niet herverkozen. Politiek waren we het vaak oneens, maar we konden het op menselijk vlak wel goed met elkaar vinden. Pitou (Andre-Emiel Bogaert) kwam zelfs niet meer op. Beiden beloven wel dat ze met de federale verkiezingen in 2007 nog van zich zullen laten horen. Hopelijk kan Danny zich ook laten verkiezen voor de OCMW-raad. Ik gun het hem van harte.
Groen! Aalst verliest een zetel en enkel ik werd verkozen. Ik ben wel erg blij met het puike persoonlijke resultaat. Hartelijk dank aan alle kiezers ook die voor Groen! hebben gestemd in Aalst.
Uiteraard had ik graag een maatje naast mij in de gemeenteraad gehad. Twee kunnen meer dan één, en de inzet voor ons was echt een sterke groene gemeenteraadsfractie.
Gelukkig is ons resultaat over de jaren heen wél oké. In 2003 was het toenmalige Agalev gewoon van de kaart geveegd, maar in 2004 stonden we er terug. Dat resultaat kunnen we nu bestendigen en het is de blik vooruit naar de federale verkiezingen van 2007.
Grote morele overwinnaar is
Anny De Maght. Ze wordt niet afgestraft voor het geruzie binnen de liberale familie, integendeel zelfs: ze kan het hoogst aantal voorkeurstemmen achter haar naam schrijven. Ze zorgt er zo voor dat
Blauw 5 zitjes heeft in de gemeenteraad.
De gemeenteraad zal er dus flink anders uitzien, vanaf januari: geen spirit, geen N-VA, een klassieke tripartite aan de macht, een blok van 10 VB'ers in de oppositie. Aan mij om goed weerwerk te bieden in de gemeenteraad naast dat grote blok VB'ers en Blauw (of VLD, wie zal het zeggen?).
Labels: verkiezingen
De regelmatige bezoeker van mijn blog had het al langer in de mot: het is een tijd geleden dat ik nog eens een berichtje had gepost. De verkiezingscampagne in Aalst nam heel wat tijd in beslag, en daarna heb ik volop genoten van een welverdiende vakantie in de Provence. Maar ik ben terug!
Gelezen in de nieuwsbrief 6minutes de wereld:
Lester R. Brown, voorzitter van het Amerikaanse
Earth Policy Institute,
schreef een nieuw boek over de uitdagingen waaraan onze planeet blootstaat.
Waterschaarste en dan vooral het gebrek aan irrigatiewater in de landbouw, is volgens Brown een van de grootste gevaren. Vroeger waren watertekorten lokale problemen. Nationale overheden probeerden vraag en aanbod zo goed mogelijk op elkaar af te stemmen.
Waterschaarste laat zich via de graanhandel nu ook tot ver over de grenzen voelen. Er is één miljoen liter water nodig om één ton graan te produceren. Rijst, tarwe of maïs importeren, is een efficiënte manier geworden om water in te voeren. Veel landen gebruiken de graanhandel om een tekort aan water weg te werken.
In China, de grootste graanproducent ter wereld, haalden de boeren in 1998 392 miljoen ton graan binnen. Vorig jaar was die hoeveelheid geslonken tot 358 miljoen ton. In het noorden van China boren tarweboeren water op van een diepte van 300 meter. Deze fossiele watervoorraden worden nauwelijks bijgevuld door regenwater.
In India is de waterschaarste nog veel erger. De oogst van tarwe en rijst stijgt er nog, maar binnen enkele jaren lijkt de technologische vooruitgang niet meer op te kunnen tegen een teruglopende hoeveelheid irrigatiewater.
Algerije, Egypte, Iran, Mexico en Pakistan importeren ook veel graan.
In het Midden-Oosten en in Noord-Afrika groeit de bevolking snel, en door de olie-inkomsten is er ook meer koopkracht. Bijna alle landen in de regio zitten aan het plafond van hun waterverbruik. Via graan en andere landbouwproducten importeert de regio meer water dan er ter hoogte van Assuan jaarlijks door de Nijl stroomt.
De landbouwsector in dergelijke gebieden is te vergelijken met een zeepbeleconomie: als het water op is, komt er een dramatische terugval, waarschuwt Brown.
Labels: economie
China heeft als eerste land ter wereld een ‘groen’ bruto nationaal product gepubliceerd. Dat betekent dat niet langer alle economische activiteit gewoon bij elkaar wordt geteld, maar dat ook de ecologische kosten van die activiteiten worden verrekend. Nu zouden voor China deze kosten in 2004 zo'n 63 miljard dollar bedragen (of: een economisch verlies van 3% van het gewone bruto nationaal product). Ruim de helft daarvan – 56%- is het gevolg van waterverontreiniging, 43% is de kost van luchtervervuiling.
Daarmee is duidelijk dat de zo dikwijls bejubelde Chinese economische groei voor een groot deel gewoon onbestaande is. Ontwikkeling wordt door veel economen en politici verkeerdelijk verengd tot economische groei. Dat gaat ten koste van het milieu en van de gezondheid. Zo worden 400 miljoen Chinese stedelingen blootgesteld aan zwaar verontreinigde lucht. Niet verwonderlijk als je weet dat 5 van de 10 meest vervuilde steden op aarde in China liggen.
Komt daarbij dat ‘groen’ wel degelijk tussen aanhalingstekens moet geplaatst,
want dit rapport is nog een zware onderschatting van de volledige ecologische kost van de economische ontwikkeling. Vele milieugevolgen zijn nog niet berekend en zitten dus nog niet vervat in dit ‘groene’ BNP. Maar China heeft dus wel als eerste de belangrijke stap gezet naar beter economische instrumenten, en staat daarmee (ook op dat vlak) verder dan wij.
In eerdere logs hield ik een pleidooi voor de juiste meting van economisch groei. In België loopt naar Nederlands voorbeeld nog steeds
een petitie voor een sociaal-groen BNP. Je kan
die hier tekenen.Labels: economie
Hoe leven we over 50 jaar? Elektronische boterhammen bij het ontbijt? Een tandenborstel op benzine? Vliegen we geruisloos naar onze feestjes of gaan we allemaal weer te voet?
Het kan allemaal. Tenminste in de scenario's die jongeren kunnen bedenken op een jongerenforum over energie:
Battery Low.
Drie weekends vol actie, fun, discussie en uitdaging. Youngsters maken kennis met de (on-) mogelijkheden van energie, gaan in discussie met experts en verzinnen scenario’s voor de toekomst en bedenken wat zijzelf, de industrie, de overheden,... zouden moeten doen om hun droomscenario te verwezenlijken.
Jongeren tussen 16 en 22 kunnen zich inschrijven via e-mail (
batterylow@globelink.be) voor de lancering in Brussel op 25 oktober!
0 reactie(s):
:: zelf reageren ::