Dat Saddam Hoessein verantwoordelijk is voor heel wat gruwelijke misdaden is overduidelijk. Toch houdt zijn executie op geen enkele manier rekening met de mensenrechten. Niemand heeft het recht het leven te ontnemen van iemand anders, ook een overheid niet.
De oud-dictator werd opgehangen - een zeer wrede manier. Maar ook de wijze waarop het proces is verlopen roept ook veel vragen op. Dit was geen toonbeeld van internationale en onafhankelijke rechtsgang.
Bovendien had Saddam Hoessein heel wat meer op zijn kerfstok. Op het moment van zijn dood werd hij nog vervolgd voor een andere zaak, namelijk de dood en marteling van duizenden Koerden in 1988. Door de executie kan hij hiervoor niet meer verantwoordelijk worden gesteld. In de jaren '80 werd Saddam Hoessein voor zijn oorlog tegen Iran gesteund en bewapend, ook met een arsenaal chemische wapens, door verschillende westerse landen. Het vinden van die waarheid is dus onmogelijk gemaakt.
Als je zegt dat iemands leven ontnemen in strijd is met de mensenrechten, dan zeg je ontegensprekelijk dat je de islam in strijd vindt met de mensenrechten.
Je moet dus ergens kiezen: ofwel oordeel je dat Saddam volgens zijn eigen recht moest worden veroordeeld. In dat geval krijgt hij de doodstraf zoals door de Koran voorzien en kan je dus tegen de uitgebrachte straf niets inbrengen.
Ofwel oordeel je dat hij volgens Westers recht wordt veroordeeld, maar dan ga je automatisch akkoord dat westerlingen ook volgens islamitisch recht mogen worden veroordeeld, net dat recht dat je zelf onmenselijk noemt.
Met andere woorden, de tegenstanders van de executie van Saddam kunnen met geen enkel argument winnen, al heb je met je laatste paragraaf wel degelijk een punt.
Als de internationale gemeenschap met een nieuwe duidelijkheid kan bereiken dat hier en daar een potentaat aarzelt vooraleer aan een massamoord te beginnen, dan is dat winst. Sommige subtiliteiten doen ons verzanden in machteloze afwegingen over en weer. Er is zoiets als een menselijke maat en er bestaat gedrag dat daar ver over is. Wie die maat willens en wetens overschrijdt, door uit kwaadwillig eigenbelang mannen, vrouwen en kinderen te vermoorden, moet weten dat hij (of zij) daarmee het recht op leven verbeurd heeft. Noem het kosmische rechtvaardigheid of wat dan ook. Voor de rest ben ik tegen de doodstraf.
@ Herman: Ik moet helemaal niet kiezen, voor mij geldt de internationale verklaring voor de rechten van de mens. In de bijbel staat ook een zin 'oog om oog, tand om tand'. En of de doodstaf wordt vermeld in de koran of in de bijbel: het blijft een straf die niet kan.
@ Raf: welke potentaat zou nu ineens wel aarzelen? Integendeel, de kans op martelaarschap voor Saddam Hoessein is nu veel groter geworden. Uiteraard waren zijn daden totaal onmenselijk en ondraaglijk. Net dat is het punt: zijn verantwoordelijkheid voor heel wat andere gruwelijke misdaden wordt nu onder de mat geschoven. Waar is dan de 'winst'?
En wat doe je dan met het feit dat diverse islamlanden die universele verklaring niet aanvaarden? Vind je het terecht dat je een westerse opvatting van die rechten kan opleggen aan een andersdenkende cultuur?
De islamlanden hebben immers een eigen verklaring van de rechten van de mens (http://www.religlaw.org/interdocs/docs/cairohrislam1990.htm). Daarin staan zaken die haaks tegenover 'onze' verklaring staan.
Vermits je volledig staat achter 'onze' universele verklaring, dan sta je ook achter artikel 18 dat de vrijheid van godsdienst en het uitvoeren van de geboden en voorschriften van die godsdienst garandeert. Dan kan je niet anders dat het recht van de islamlanden en dus de veroordeling en executie van Saddam verdedigen.
Met andere woorden, jouw volgen van 'onze' universele verklaring zorgt er net voor dat je de executie moet aanvaarden, anders aanvaard je de verklaring van de rechten van de mens niet.
'Net dat is het punt: zijn verantwoordelijkheid voor heel wat andere gruwelijke misdaden wordt nu onder de mat geschoven. Waar is dan de 'winst'?'
Kijk,dat is het nu juist. Dat juristen en de media deze koe willen melken tot ze leeg is, werkt contraproductief. Intussen heeft de overgrote meerderheid van de mensen al afgehaakt. Saddams verantwoordelijkheid voor een aantal misdaden staat in de publieke opinie als een paal boven water. Juristerij heeft er voor gezorgd dat Pinochet in zijn bed is overleden. Er is zoiets als een mondiaal rechtsgevoel.
@ Herman: wat een kromme redeneringen allemaal. Speciaal voor jou nog eens artikel 30: "Geen bepaling in deze Verklaring zal zodanig worden uitgelegd, dat welke Staat, groep of persoon dan ook, daaraan enig recht kan ontlenen om iets te ondernemen of handelingen van welke aard ook te verrichten, die vernietiging van een van de rechten en vrijheden, in deze Verklaring genoemd, ten doel hebben."
@ Raf: Pas in 1997 begon justitie in Chili een strafrechtelijke procedure tegen Pinochet, tewijl zijn bewind liep van 1973 tot 1990. En dat heeft niets vandoen met "juristerij" over de doodstraf, maar alles met de niet-medewerking van regeringen en justitie. Toen de Spaanse onderzoeksrechters Garzón en Castellón twee jaar geleden hun rechterlijke kruistocht tegen de gewezen dictator van Chili begonnen, werden ze vooral uitgelachen. De democratische regeringen van Argentinië en Chili weigerden elke medewerking en beschuldigden de twee rechters ervan dat zij hun neus staken in zaken die hen niet aangingen en de twee konden ook niet rekenen op steun van hun oversten. Met de arrestatie van Pinochet in Londen in 1998 leverde hun twee jaar lange en zeer eenzame strijd wél resultaat op. De Britse overheid weigerde, omwille van gezondheidsredenen, Pinochet uit te leveren aan Spanje. In maart 2000 werd hij dan toch richting Chili gestuurd.
So what dat er een andere zogenaamde "universele" verklaring bestaat? Mensenrechten houden niet op bij landsgrenzen. De mensenrechten zoals vastgelegd in de Universele Verklaring voor de Rechten van de Mens (UVRM) gelden overal en altijd. En vrijwel alle landen ter wereld hebben plechtig beloofd de mensenrechten te respecteren.
Aan ons om er mee voor te zorgen dat nog meer landen die mee onderschrijven. Jullie kunnen dat doen door AI te steunen. Begin alvast hier: http://www.aivl.be/index.cfm?PageID=717
2006 wordt het warmste jaar sinds 1989. Het jaar 2006 begon met drie maanden die eigenlijk te koud waren voor de tijd van het jaar toen volgende een vrij normale lente, maar daarna kregen we het warmterecord in de maanden juni en juli. "Ook tijdens de herfstmaanden september, oktober en november zijn er ook warmterecords gesneuveld", zegt weerman Frank Deboosere, die de oorzaak onder meer in het broeikaseffect, de opwarming van de aarde, ziet.
Voor wie er alleen maar de voordelen in ziet (terrasjes in oktober! tropische temperaturen in eigen land! minder verwarmen in de winter!), de opwarming zal ook in ons land voor nadelige gevolgen zorgen. Meer hittedoden in de zomer bijvoorbeeld. En niet elk landbouwgewas is tegen het warmere weer bestand, maar ook tropische ziektes rukken op. En wat als de zeespiegel inderdaad in die mate gaat stijgen als sommige scenario's voorspelen? Dan kan de dienst Vreemdelingenzaken zich binnen enkel decennia buigen over de aanvraagdossiers van Nederlandse klimaatvluchtelingen.
Hoog tijd dus voor een doortastend klimaatbeleid. Jammer dat de huidige regeringen vooral uitblinken in niets of weinig doen: België haalt met het beleid van de huidige milieuministers niet eens de Kyotodoelstelling. Een tip: een gemiddeld Belgisch gezin kan gemakkelijk tot 13% van de elektriciteitsfactuur doen dalen, gewoon door standby-verbruik te vermijden. Als een stroombespaarder niet onder kerstboom lag, dan misschien wel in ruil voor die schattige nieuwjaarsbrief?
De mens is slechts voor een deel verantwoordelijk voor de opwarming die we kennen (vergeet niet dat de eerste helft van het jaar ongewoon koud is - mensen hebben nogal een selectief geheugen).
Zo lag de temperatuur tijdens de middeleeuwen heel wat hoger dan wat we nu kennen. Die temperatuurschommelingen is een weerkerend fenomeen in de natuur, ook zonder invloed van de mens.
Dus ja, we moeten inderdaad iets doen. Neen, de mens is niet voor alles verantwoordelijk.
Dat het de eerste helft van het jaar ongewoon koud was, en dat het in de middeleeuwen ook wat warmer was, doet niets af aan de klimaatproblematiek van vandaag. Wat nu gebeurt is in het licht van de geschiedenis zonder weerga en heeft niets vandoen met natuurlijke weerkerende natuurfenomenen.
Hierover is -ondanks alle tegenstrijdige berichten in de populaire pers- wetenschappelijke consensus. Een literatuuronderzoek van vakblad Science uit 2004 toont dit aan. Er werden 928 wetenschappelijke abstracts over kimaatverandering die werden gepubliceerd tussen 1993 en 2003, onderzocht. 0 (nul) artikelen stelden de consensus in vraag.
En de wetenschappelijke consensus luidt weldegelijk dat de wereld opwarmt sinds het begin van de industriële revolutie en dat de *hoofd*verantwoordelijke de mens is.
Alleen is ongekend in welke mate de mens verantwoordelijk is, en wat de juiste gevolgen zullen zijn.
Vlaanderen behoort tot de meest vervuilde regio's ter wereld. De invloed van warme, vervuilde lucht is dus allesbehalve verwaarloosbaar.
@ Herman: Tijdens de Middeleeuwen was het inderdaad warm, maar daarna was er toch sprake van een kleine ijstijd. Schommelingen zijn inderdaad van alle tijden, dat ga ik niet tegenspreken, maar dat de poolkappen smelten is toch niet normaal meer.
@ Els: Volgens sommigen zou het fenomeen van de zonnevlekken er ook iets mee te maken hebben.
Dit blog heeft verdorie het lijstje van de Bwards gehaald, en wel op de 128ste plaats alstublieft! De Belgian B(loga)wards 2006 hebben als voordeel dat je niet moet kiezen uit een opgelegde shortlist. Je mag dus gelijk welk weblog aanmelden. Wil je een grondige analyse van de tussenstand, B.V.L.G. (plaats 110 in week 5) heeft er voor gezorgd, inclusief mooie grafieken. Driefwerf dankuwel aan al degenen die er mij hebben in gestemd. En voor een nog hogere ranking, je kan nog stemmen en wel hier.
Nucleair onderzoek vangt 3 keer meer Europese middelen dan onderzoek naar hernieuwbare energie. Tussen 2007 en 2013 wordt weliswaar 1,77 miljard euro besteed aan onderzoek naar hernieuwbare energie (wat gelukkig al 2,5 keer meer is dan het vorige EU-meerjarenprogramma). Maar, er gaat tegelijkertijd zo'n 3,9 miljard euro naar nucleair onderzoek. De middelen daarvoor komen niet uit het gewone budget, maar worden verdeeld via Euratom. Deze cijfers werden berekend door Bart Staes, die de Europese begroting onder de loep heeft genomen.
Het is vooral het ITER-project waarvoor een pak geld is vrijgemaakt. ITER staat voor International Thermonuclear Experimental Reactor. Het ITER-project gaat om de bouw van een experementele reactor, die draait dankzij kernfusie. Bij kernfusie smelten atomen samen en geven ze daarbij energie af. Het is de manier waarop in de zon energie vrijkomt. Het zou veiliger zijn dan kernsplitsing en minder afval opleveren.
Nogal wat politici zien in kernfusie dé oplossing voor het energie- en klimaatprobleem. Kernfusie verkopen als dé oplossing voor het klimaatprobleem is echter hypocriet. Alleen al omdat commerciële kenfusie nog niet voor vandaag is. Het zal ten minste tot 2050 duren vooraleer kernfusie stroom kan leveren aan het net.
Wel, die tijd hebben we gewoonweg niet. Binnen enkele jaren zitten we midden in de peak oil. De bestaande nucleaire centrales openhouden tot 2050 lijkt mij ook geen al te slim idee. En iedereen weet dat we globaal 60% minder broeikasgassen mogen uitstoten in vergelijking met 1990, om een mondiale klimaatramp te voorkomen. Voor België komt dit neer op 80% energiebesparing.
Terecht zegt Bart Staes dat het geld voor nucleair onderzoek beter wordt geïnvesteerd in hernieuwbare energie en energie-efficiëntie. De schone technologie is klaar om op de markt te worden gegooid. 10 miljard euro zijn goed voor de bouw van 10.000 MW aan windturbineparken, of schone elektriciteit voor 7,5 miljoen Europese huisgezinnen. Jammer dat belastingsgeld wordt verspild aan experimenten terwijl propere energietechnologie klaar is om te worden gecommercialiseerd.
Vanaf 1 januari worden de restaurants in België rookvrij, en om dat te onderstrepen liep er tot voor een kort een geweldig grappige televisiespot waarin dieren opgevoerd worden die roken. Die wordt nu afgevoerd. Want tegen het spotje waren klachten ingediend bij de Jury voor Ethische Praktijken (JEP) inzake reclame en bij de minister.
Eén van de klachten ging over de zigeneurmuziek die op de achtergrond te horen is. Dat wordt als denigrerend beschouwd omdat het een verband zou leggen tussen de weinig stichtende beelden en de zigeunerwereld. Minister Demotte besliste naar aanleiding van deze klacht de muziek uit de tv-spot te laten verwijderen.
Mij deden de muziek en het spotje me meteen denken aan Black cat, white cat, een bijzonder grappige film van Emir Kusturica over een kolderieke zigeuner/ritselaar en met de fonkelende zigeunermuziek van Goran Bregovic. Die film bracht ook een sterk stereotiep beeld van de Roma, maar werd niet verboden. Integendeel, hij won de Zilveren Leeuw in Venetië.
Donderdagmiddag vroeg de JEP dan weer een wijziging van de spot op basis van een klacht van een roker die de vergelijking van rokers met dieren beledigend vindt. Dát zegt meer over de indiener van de klacht dan over het spotje zelf. Ik vond het goed gevonden om rokende dieren te laten zien. Wie wil immers een doorrookte kippenbil, koebiefstuk of varkenskotelet op het bord? Juist. "Eten en roken gaan niet samen" was dan ook de boodschap van de spot.
Het is nu nog wachten op een klacht van de Westvlamingen. Dat die nog niet in hun klachtenpen gekropen zijn, verwondert mij sterker; er worden immers Westvlaamse boeren opgevoerd én ze worden ondertiteld.
Enfin, niet meer op TV, maar gelukkig wel op YouTube! Alstublieft:
Uiterst jammer dat dat ingetrokken wordt om zo'n stomme reden. Ik had het jammergenoeg nog niet gezien, maar bij deze is daar verandering in gebracht, bedankt, en lang leve YouTube :-)
Als West-Vlaming voel ik mij enorm geviseerd door het spotje. Ik ben dan ook van plan om de nodige gerechtelijke stappen te ondernemen rond deze waanzin. Niet alleen worden we weer ondertiteld door "Brussel", er wordt ook nog eens beweerd dat onze kippen hun assen zomaar op de grond zouden gooien.
Mevrouw, ik wil u bij deze uitnodigen op onze boomgaard en u kennis laten maken met onze kippen. U zult er geen sigaretten aantreffen, dan wel hoop versleten Knackmagazines en slordig geschreven polemieken die voortbreien op het werk van Schoppenhauer. Ook zult u een draadloze modem aantreffen in de ren. Wat ze daarmee van plan zijn, weet ik niet, maar ik heb er vertrouwen in. Ik vermoed dat het iets met Wikipedia te maken heeft. Akkoord, ze zijn niet allemaal zo, maar ik vind het dan meer dan misplaatst om ze allemaal over dezelfde kam te scheren.
Ook wens bij deze gelegenheid het publiek ervan op de hoogte te brengen dat de melkkoeien overgeschakeld zijn naar de blauwe belga's, die veel minder schadelijk zijn dan de originele.
Afijn, u zult het allemaal horen van onze advocaat, u misschien bekend als "het rokend varken" in het filmpje. Ja, het is een verstokte roker. Ja, het leek maar een lomperd. Maar wacht tot hij jouw raadsman naakt de rechtszaal ùitpleit.
In volle verwachting van gerechtigheid, groet ik u.
De soep-top 3 ziet eruit als volgt: tomatensoep (36%), groentensoep (12%) en pompoensoep (8 procent). Minder populair blijken erwtensoep, kippensoep, kervelsoep, champignonsoep, aspergesoep, preisoep en ten slotte courgettesoep. De feestensoep-top 3 ziet er dan weer helemaal anders uit: aspergesoep op de eerste plaats, vissoep op de tweede en champignonsoep op de derde plaats.
Ook wat soepvoorkeur betreft vonden de onderzoekers een belangwekkend communautair verschil: in Wallonië is de tomatensoep zelfs nog populairder dan in Vlaanderen (namelijk 40%) en bovendien en is de variant met balletjes in Vlaanderen (82%) meer populair dan in Wallonië (63%). Alweer een reden om de onafhankelijkheid van Vlaanderen uit te roepen!
Het soepenonderzoek werd gevoerd in opdracht van Knorr en de resultaten van de studie werden bekendgemaakt ter aankondiging van de Week van de Soep (ja ja, die bestaat echt).
Tijd om eens een stokje te gooien, vind ik. Mijn top 3: witloofsoep, de bijzonder verse groentensoep van mijn moeder, en de veggie-versie Marokkaanse harira. Ik houd niet van erwtensoep, pap, en soep uit pakskes (sorry, Knorr). Ik gooi het stokje naar Jan, Herman en Bart. Eens zien of hun voorkeuren de belangwekkende bevindingen van Knorr bevestigen.
"The iDrink swimware line is perfect for those who want to go the beach, listen to music, and enjoy a cold and deserved beverage, but who don't want to get wet!" zegt de student-ontwerper.
Een steeds weerkerende discussie op groene blogs gaat over welke kerstboom nu het meest milieuvriendelijk is. De echte (door kweken van bomen doe je iets aan de slechte luchtkwaliteit) of de plastieken (die gaan namelijk jaaaaren mee).
De uitweg uit deze discussie is te vinden op Treehugger: een gerecycleerd exemplaar, gemaakt van oude computeronderdelen. LED-lichtjes in plaats van de traditionele energieverslindende kerstverlichting, black light cathodes als ijspegels, tv-schermpjes die vallende sneeuw laten zien... de man in kwestie heeft zich geweldig geamuseerd dit jaar.
De trofee voor beste grap van het jaar gaat zonder enige concurrentie naar de RTBf met haar nepreportage over de onafhankelijkheid van Vlaanderen. Het is lang geleden dat ik zó gelachen heb. En nog harder met de verzuurde en verschrikte reacties van politici en journalisten aan beide kanten van de taalgrens.
Vooral in Vlaanderen struikelden de politici en journalisten over mekaar om hun afkeuren uit te spreken over wat de RTBf heeft gedaan. Nochtans, net voor de reportage begon, werd duidelijk het zinnetje "ceci n'est peut être une fiction" geprojecteerd. En wie na een half uur reportage nog steeds geloofde dat Vlaanderen zich werkelijk had afgescheurd, tja. De Brusselse regering die zich in een 10de geheime bol onder het Atomium had teruggetrokken, politieagenten die de taalgrens moesten bewaken, het Vlaams parlement dat geen franstalige journalisten mee binnenliet, de koninklijke familie die naar Kinshasa verhuisde,... ik heb me een breuk gelachen en bij de waarde landgenoten mocht toch wel al het belletje beginnen rinkelen. Zeker bij degenen die zapper bij de hand hielden.
Ik begin wel wat meer mededogen te voelen voor de radicale moslims die zich gepakt voelden door de fameuze Mohamedcartoons. Man, man, man, hoe de Vlaamse radicalen zich door een hilarische TV-reportage óók zo zwaar gepakt voelden, je houdt het niet voor mogelijk.
Dus, beste kijkbuiskinderen, wat hebben we vandaag geleerd?
1) slik niet zomaar wat je voorgeschoteld krijgt door de media en politici. Lees meer dan één krant en kijk naar meer dan één TV-zender. Is sowieso goed om je eigen mening te vormen.
2) staatshervorming is geen droge materie met zogenaamd onschuldige woorden als separatisme, confederalisme, homogene bevoegdheidspakketten en dies meer. Het gaat om concrete zaken die iedereen aanbelangen, en meer staatshervorming grijpt rechtstreeks op je leven in.
3) lach niet te rap met mensen die op het eerste gezicht een gebrek aan humor hebben. Voor je het weet trapt iemand anders op je eigen lange tenen en lach je zelf maar zuur.
4) bij de franstalige landgenoten zit de schrik voor een splitsing er echt in, en de meeste Vlamingen reageren daar geweldig bot en onbegrijpend op. Hoog tijd om elkaar beter te leren kennen.
Zoals men in de zevende dag vertelde... we hebben een specialist voor het Midden Oosten, maar onze specialist voor Wallonië is al een hele tijd op pensioen.
Ah.. ik begrijp de commotie een beetje van beide partijen, maar men moet het nu ook niet verder uitvergroten. Hopelijk gaf dit wel een startschot om ook eens andere aan het woord te laten over Vlaanderen vs Wallonië dan één enkele partij. Of dat die andere inzien dat ze beter ook eens naar de voorgrond mogen komen... Zodat we samen kunnen praten ipv schreeuwen ;)
Ik ga akkoord met je wat puntjes 1, 2 en 3 betreffen.
Ik weet dat Groen! om onbegrijpelijke redenen totaal tegen een onafhankelijk Vlaanderen is, laat staan een Vlaanderen met wat meer bevoegdheden.
Maar denk eens wat verder. Waarom zit de schrik voor een afsplitsing er bij de Franstaligen zo sterk in? Omdat ze dan plots geen geld meer hebben? Omdat ze dan plots eindelijk zélf eens iets zullen moeten doen?
Als er in Vlaanderen een groeiende groep is aan mensen die een scheiding van dit land wel zien zitten, dan komt dat in de eerste plaats door de imperialistische en arrogante houding van de Franstaligen, niet door de Vlamingen zelf. Maar ongetwijfeld zullen de belgicisten en de mensen van Groen! daar een geheel andere mening op nahouden...
ik vond het erg grappig. Met die staatshervorming en de verkrampte politici hierover moet ik trouwens bijna altijd lachen... ik voel me dan ook in de eerste plaats een wereldburger.
...bij de franstalige landgenoten zit de schrik voor een splitsing er echt in, en de meeste Vlamingen reageren daar geweldig bot en onbegrijpend op. Hoog tijd om elkaar beter te leren kennen.
"Elkaar beter leren kennen" is een veel te zwak initiatief. Een mogelijke oplossing om Belgie wat terug aanéén te "lijmen" :
1) Maak de cijfers van de geldstromen van Vlaanderen naar Wallonie openbaar en duidelijk voor iedereen zichtbaar. 2) Laat Vlaanderen 'investeren' in Wallonie i.p.v. het geld in een uitzichtloze, sociale uitkeringsput te gieten. 3) Waarom moet bij iedere stap van de staatshervorming Vlaanderen daar op een of andere manier steeds daar iets (financieel, grondgebied of grotere franstalige rechten) tegenover staan? 4) Laat zo'n structurele kwesties die het land belangen, via volksraadplegingen gebeuren, zo verklein je de kloof tussen wat de politiek en het volk.
President Bush mag dan al het Kyotoprotocol door de papierversnipperaar gejaagd hebben, gelukkig zijn er heel wat fellow Americans die het wél begrepen hebben: als we nu geen actie ondernemen is binnen enkele jaren de planeet naar de vaantjes.
Ik berichtte al over het klimaatvriendelijke beleid van gouverneur Schwarzenegger. Heel wat individuele Amerikaanse staten en steden willen binnen enkele jaren zelfs klimaatneutraal worden (zoveel mogelijk uitstoot van broeikasgassen vermijden, en wat toch wordt uitgestoten, compenseren door te investeren in hernieuwbare energieprojecten of het planten van bomen). En na de invloedrijke damesbladen als Vanity Fair, gaat nu ook Hollywood groen.
Op de Variety-pagina's over Green Hollywood vind je ook een mooi overzicht van sleutelpersonen die zich inzetten voor het behoud van de planeet. Awel, het is gewoon niet eerlijk. De Amerikanen hebben beauLeonardo di Caprio en Bond-acteur Pierce Brosnan die zich inzetten voor een beter klimaat; wij daarentegen zitten opgescheept Peeters & Tobback.
Stijgende zelfdodingcijfers, meer stress, meer depressies, stijgende verkoopcijfers van geneesmiddelen, de druk om zich "normaal" te gedragen. Hoewel er wel meer aandacht en middelen aan geestelijke gezondheid worden toebedeeld, de ruimere maatschappelijke dimensie wordt maar al te vaak vergeten. De Humanistisch-Vrijzinnige Vereniging (HVV) start dan ook met een campagne rond geestelijke gezondheidszorg.
Startschot was een opiniebijdrage in de krant De Morgen en met het vrijgeven van een ruimere platformtekst. Het humanistische platform bestaat uit de Humanistisch-Vrijzinnige Vereniging vzw, Sarah Beweging, Holebifederatie vzw, Netwerk Psychiatrie en Samenleving, Els Ooms, Prof. dr. Ronald Commers, Prof. dr. Filip Geerardyn, Prof. dr. Fred Louckx, Prof. dr. Walter Vandereycken, Prof. dr. Jan Vranken.
Ook worden op verschillende plaatsen in Vlaanderen zogenaamde boomerang-kaarten (een soort postkaarten met daarop cartoons die de kernpunten van de campagne uitbeelden) verspreid. Woordvoerder is Björn Siffer van de Humanistisch-Vrijzinige Vereniging. Hieronder publiceer ik de opiniebijdrage "De Vlaamse epidemie".
De Vlaamse epidemie
Willen we evolueren naar een New Yorks model waar elk individu twee jobs en twee psychiaters nodig heeft? Björn Siffer meent dat zelfdoding meer dan een individueel probleem is.
Elk jaar zijn er twintigduizend zelfmoordpogingen in Vlaanderen. Driemaal zoveel mensen hebben het ooit overwogen. Iedere dag sterven drie Vlamingen door zelfdoding. In 2004 stierven in totaal 1.085 individuen door zelfdoding. Per honderdduizend inwoners maken hier negentien mensen een einde aan hun leven, het wereldgemiddelde ligt op veertien. Zelfdoding is de meest voorkomende doodsoorzaak bij mannen tussen 30 en 49 jaar, en bij vrouwen tussen 20 en 34 jaar. Eén op de acht Vlamingen kampt met ernstige psychische problemen. Volgens een recent onderzoek zou 42 procent van de consultaties bij de huisarts deels of volledig betrekking hebben op psychische problemen. Tele-Onthaal krijgt gemiddeld 335 telefoontjes per dag. Deprimerende cijfers en dan hebben we het nog niet eens over de 20 procent met slaapproblemen, de 6 procent met angstgevoelens en de 8 procent met somatische klachten. Nochtans is Vlaanderen een welvarende regio.
De Vlaamse overheid erkent de problemen wel - dat blijkt uit haar doelstellingen die sinds 1999 in het regeerakkoord staan - maar de maatregelen die ze treft zijn ruim onvoldoende omdat ze niet raken aan de kern van de problematiek. Verleden vrijdag nog kondigde de Vlaamse regering aan de toegang tot spoorwegen, bruggen en hoge gebouwen te beveiligen tegen mensen die een einde aan hun leven willen maken. Een mooie poging, maar het zal hen enkel van methode doen veranderen. Bijna alle initiatieven zijn gericht op het persoonlijke, psychische niveau. De verhoging van het aantal jobs in de Centra voor Geestelijke Gezondheidszorg en de recente campagne Fit in je hoofd, goed in je vel zijn waardevol, maar enkel gericht op een individuele aanpak. Een aanpak die mensen ontmoedigt om zich te bezinnen over de maatschappelijke dimensies van hun levensproblemen. Een aanpak die hen verplicht zich te spiegelen aan betwistbare normen waaraan ze zogezegd moeten voldoen om 'gezond' te zijn.
De ondertekenaars van dit platform vinden dat een inclusief welzijnsbeleid niet blind mag blijven voor de maatschappelijke dimensie van onze geestelijke gezondheid. Welvaart vertaalt zich niet automatisch in welzijn. De economische ratrace zorgt ervoor dat een enorme stress alle sferen van ons bestaan aantast. Flexibilisering en herstructurering eisen hun tol. Klachten als depressies, burn-outs, angst- en paniekaanvallen en het chronische vermoeidheidssyndroom (CVS) zijn duidelijk stressgerelateerd en bevatten dus een maatschappelijke dimensie. Uit vele onderzoeken blijkt dat geestelijke (on)gezondheid mee wordt bepaald door structurele of maatschappelijke factoren die het niveau van het individu overstijgen. Hoe hoog ben ik geschoold? Zit ik onder of boven de armoedegrens? Ben ik getrouwd of alleenstaand? Ook de verwachtingen over succes zijn in onze prestatiemaatschappij enorm hoog, zodat mensen, in het bijzonder kinderen, snel het gevoel hebben te mislukken.
Die normerende benadering, waarbij het individu gevraagd wordt enkel naar zichzelf te kijken, werkt de medicalisering van onze samenleving in de hand. Voor elke ziekte een pil, zeg maar. De farmaceutische industrie bloeit als nooit tevoren. Het propageren en verhandelen van ziektes neemt onrustwekkende proporties aan. Onder het mom van 'voorlichting' worden door farmaceutische bedrijven ziektes gepropageerd bij media, dokters en publieke opinie. En voor die ziektes worden dan gretig geneesmiddelen geproduceerd. Een typisch voorbeeld is het zogenaamde erectieprobleem bij veertigplussers, een hype die in gang werd gezet door de producent van... Viagra.
Het wordt hoog tijd om de problematiek eens globaal te bekijken en duidelijk te maken waar we met onze samenleving naartoe willen. Willen we evolueren naar een New Yorks model waar elk individu twee jobs en twee psychiaters nodig heeft om het hoofd boven water te houden? In die optiek pleiten wij ervoor om ook structurele en maatschappelijke factoren van de geestelijke gezondheid in kaart te brengen en daar de gepaste maatregelen tegenover te zetten. In welke mate blijven holebi's gebukt gaan onder de heteronorm? Wat doen we aan de hoge depressiviteit bij alleenstaande vrouwen boven de veertig? Leven we in een waan van bio-optimisme of is er meer aan de hand? Wij passen voor een maatschappij waarin we enkel produceren, consumeren, visites betalen en pillen slikken. We staan voor een samenlevingsmodel waarin geestelijke gezondheid geen zaak is van het individu alleen, maar een zorg van iedereen. Wij vragen de Vlaming en de overheid om zich te bezinnen over de oorzaken van de geestelijke ongezondheid, die stilaan epidemische proporties aanneemt.
Björn Siffer, Peter Algoet en Wouter Aers (Humanistisch-Vrijzinnige Vereniging).
Niet zo lang geleden belandde een berichtje in mijn mailbox met een harde boodschap van een vriend en oud-collega. Willy heeft longlieskanker en heeft nog hoogstens twee jaar te leven. Die longvlieskanker heeft hij opgelopen als jonge werkkracht bij Eternit. Nog geen jaar heeft hij er gewerkt; als 17-jarige ging hij mee met pa die er jarenlang arbeider was.
Verdomme. Dat was het enige wat ik op dat moment kon denken. Wat zeg je tegen iemand die tegen de dood aankijkt? Mekaar eens goed vastpakken, diep zuchten, en binnensmonds vloeken.
Willy is (was moet ik nu zeggen) de gezondste mens die ik ooit ben tegengekomen. Hij fietste elke dag van Kapelle-op-den-Bos naar het werk in Brussel. En in het weekend deed hij die fietskilometers nog eens dunnetjes over met zijn wielerclub. Willy is ook een van de grappigste mensen die ik ken - zijn woordgrapjes zijn legendarisch.
Dat mensen dodelijk ziek worden door asbestvervuiling vind ik een groot schandaal. Willy is niet de enige. Jaarlijks sterven 100 mensen aan de gevolgen van asbestvervuiling, en door de lange incubatietijd zullen in 2020 heel wat asbestdoden vallen: men schat dat 1 op de 3 Vlaamse huizen asbest bevat. Het schandaal ligt hem in feit dat vrij vlug duidelijk was dat asbest helemaal niet het wonderproduct is waarvoor het indertijd werd gesleten. Jarenlang heeft de asbestindustrie dus grote winst kunnen boeken, terwijl men zeer goed wist dat men zo de gezondheid van de werknemers en de omwonenden op het spel zet. En de overheid liet jarenlang betijen, en onderneemt nog te weinig actie.
Dat is het resultaat van een denial industry, een mechanisme dat terugkeert bij elk opduikend milieuprobleem. Telkens wanneer een milieuprobleem duidelijk wordt, wordt het geminimaliseerd, wordt er mist opgetrokken, wordt het in twijfel getrokken. Tot de slachtoffers vallen. Pas dan worden maatregelen genomen, en meestal too little too late. Zo was het met tabak, zo is het met asbest, zo is het met de opwarming van de aarde.
Willy probeerde jarenlang als inwoner van Kapelle-op-den-Bos asbest op de politieke agenda te plaatsen. Ook daarom is het wat cynisch wat hem overkomt. "Het is mijn politieke testament", zegt Willy vandaag. "Je kan de zieken niet genezen en de doden niet tot leven wekken, maar wel voorkomen dat het zich nog voordoet".
En ook (interview DM): "Was ik een gelukkige mens tussen 1948 en tweeduizend en zoveel? Ja. Is het de moeite geweest dat ik heb bestaan? Ja, omdat er liefde is geweest. Ik hoor het van zovelen rondom mij. Het zijn niet de status, pracht of praal die je hebt verzameld in je leven die finaal tellen. Het is wel de liefde. Het vermogen ontwikkelen om lief te hebben en geliefd te worden. Dat is het enige. "
Ik ben een bijna-vegetariër; enkel nog af en toe een visje, maar ik eet al lang weinig tot geen vlees meer.
Varkensvlees heb ik vrij vlug van het menu geschrapt. Deels komt dat door een half jeugdtrauma. Op de lagere en middelbare school kregen we namelijk minstens wekelijks varkenslapjes geserveerd als middagmaal, meestal vergezeld van te lang gekookte aardappelen en onsmakelijke boontjes in een niet te definiëren bruine vleesjus. "Schoenlappen" noemden we die taaie en bijzonder onsmakelijke lappen vlees, en wanneer de refter grondig werd schoongemaakt, vond het onderhoudspersoneel vanalles terug achter de verwarming ;-)
Ik heb varkensvlees echter volledig van het menu geschrapt na het zien van een film over het leven van varkens in de Westerse intensieve bio-industrie. Zeugen hebben geen bewegingsvrijheid en liggen in nauwe kooien op roosters. Seks is er ook al niet bij, voortplanting gebeurt door kunstmatige inseminatie. Bij jonge biggen wordt zonder pardon de staarten afgeknipt. Heel hun leven hebben de dieren stress, omdat de leefomstandigheden op geen enkele manier rekening houden met hun behoeften.
Maar wat ik ontzettend onethisch en not done vond: kort na de geboorte worden mannelijke biggetjes gecastreerd. Omdat enkel winst telt, gebeurt dat niet professioneel, door dierenarts onder verdoving. Neen, de varkensboer grijpt zo'n biggetje bij de achterpoten, klemt dat goed vast tussen de flinke boerendijen, neemt een niet gesteriliseerd mesje, snijdt zonder verdoving in de teelballen en floept de balletjes eruit. Beetje ontsmettingsmiddel erop, en klaar is kees.
Onnodig te zeggen dat de ingreep bijzonder pijnlijk is en vaak infecties veroorzaakt. De biggen maken tijdens het castreren zo'n lawaai dat de boeren verplicht zijn met oorbeschermers te werken, omdat hun gehoor anders beschadigd wordt.
De boer castreert de biggen omdat als een volwassen, mannelijk varken geslacht wordt als het 120 kg weegt, er bij het bakken van het vlees de zogenaamde berengeur kan onstaan. Wanneer men varkens slacht op 80 kg wegen, komen de hormonen die de ‘berengeur’ veroorzaken niet vrij en blijft de geur achterwege . Slachten op 80 kg dat is volgens de varkenshouderij echter economisch niet haalbaar. En de ingreep pijnloos en professioneel laten doen door een dierenarts zou ook al het failliet van de varkenshouderij veroorzaken.
Ik ben dan ook echt blij met de campagne die Gaïa nu voert tegen biggencastratie. Het is een vrij brave campagne geworden, maar wel origineel, met onder meer een song van Pigs in Pain, inclusief samples van krijsende biggen.
De varkenssector echter laat zich bij monde van Hubert Willems van het Algemeen Boerensyndicaat van haar gemeenste en eingelijk ook wel domste kant zien. In een opiniestuk in De Standaard (30 november) lees ik "Vorig jaar was er de actie tegen foie gras en dit jaar wil Gaia met het castratiedossier de varkenssector in een slecht daglicht stellen en zo de consumptie van varkensvlees naar een dieptepunt brengen (...) Een one issue-groepering als Gaia of de Partij voor de Dieren is niet meer dan een fundamentalistische groepering die haar visie over één bepaald onderwerp aan iedereen wil opleggen. En waar politiek fundamentalisme kan toe leiden kan iedereen dagelijks zien in de nieuwsberichten". En verder nog wat blabla over het teloorgaan van onze democratie.
Excuseer? Dierenrechtenorganisaties vergelijken met terroristen gaat voor mij meer dan één brug te ver. "Wie zijn eigen sector verwart met de democratie als dusdanig, wie ideologische tegenstanders op één lijn plaatst met moslimterroristen en het Vlaams Belang, die verdient het niet om voorzitter te zijn van een maatschappelijke drukkingsgroep." stelt Tom Naegels terecht in De Standaard van 2 december. En verder nog: "Met vijanden als deze, wie heeft er nog vrienden nodig? Je zou nog denken dat Hubert Willems betaald wordt door Gaia, gewoon, om te laten zien wat voor idioten het opnemen voor de vleesindustrie."
Goed gezegd, Tom. Dierenwelzijn wordt steeds belangrijker, ook voor consumenten. Dat veehouders dat nog steeds niet beseffen, doet meer kwaad voor hun winstmarges dan de campagnes van de dierenrechtenactivisten. Hopelijk wordt de rondetafel biggencastratie georganiseerd door minister Leterme meer dan wat show en pre-electorale positionering, en stemt een meerderheid in het Vlaams parlement voor een verbod op onverdoofde biggencastratie.
Dat er in de slachtindustrie ontoelaatbare zaken gebeuren staat buiten kijf. Maar daarom het eten van vlees laten, wat impliceert dat je de hele sector over één kam scheert, is me toch enkele bruggen te ver.
Gedurende heel m'n jeugd heb ik heel wat schapenvlees gegeten. Het kwam van schapen die we zelf hielden, die een luxeleven hadden en die pas op volwassen leeftijd werden geslacht. Slechts heel af en toe werd een lam geslacht. Het hormonenvrij vlees was bijzonder lekker.
En ook nu kan vlees me flink smaken. Geef me maar wat pata negra of jamón serrano of een lekker stukje paardevlees of wild. Vegetariërs, met alle respect voor hun overtuiging, weten niet wat ze missen...
Vegetarisme is een levensstijl, geen overtuiging. Ik eet ook steeds wat de pot schaft en zal niet moeilijk doen als mijn gastheren of -vrouwen iets anders voorschotelen. Maar zelf maak ik alleen nog heel uitzonderlijk iets klaar met vlees.
Ik ben ook opgegroeid met zelfgekweekte konijnenbillen en kippenbouten. Maar bijna alles wat vandaag in de winkel te vinden is, komt van de intensieve bio-industrie. Het gaat niet alleen om het slachten maar om de gehele levensloop van de dieren. De vleesindustrie in Europe is bijzonder dieronvriendelijk en daar spendeer ik mijn geld dus niet aan. Als consument is dat mijn goed recht.
Vegetariërs missen helemaal niets. De vegetarische keuken is zeer gevarieerd, ontzettend lekker en ook nog eens gezond.
Zowat alle hart- en vaatziekten in ons land zijn het gevolg van te veel (rood) vlees eten. De eerste richtlijn die hartpatiënten krijgen is minder vlees eten.
Wie vlees laat voor wat het is, vermindert ook drastisch zijn of haar ecologische voetafdruk. Want het produceren van die biefstuk of dat varkenslapje neemt enorm veel plaats in en is erg energieverslindend.
18, 6 of 3 ton, het is en blijft gewoonweg een veel te grote berg afval. Slik. Ik houd net van af en toe een mooi juweel.
Gelukkig kan het ook anders. In de daily tip van Ideal Bite van vandag lees ik over Brilliant Earth, een bedrijf dat fair-trade diamanten verkoopt. "Luxe met een geweten," klinkt het bedrijfsmotto. Na al dat nieuws over bloeddiamanten en goud dat bergen afval veroorzaakt klinkt dat alvast een stuk beter.
De diamanten van Brilliant Earth voldoen aan de voorwaarden van fair trade en ze zijn gecertifieerd conflict-vrij. En omdat ze gerecycleerd goud gebruiken, is de vervuilende mijnbouw ook niet nodig. 5% van de bedrijfswinst gaat naar het Diamonds for Africa Fund. Dat fonds stort de middelen door naar de lokale gemeenschap die wordt getroffen door de diamanthandel. Verder gebruikt het bedrijf enkel gerecycleerd papier en de bankverrichtingen gebeuren online.
Ideal Bite wordt gerund door twee groene madammen in de States. Op hun website kan je je inschrijven voor hun dagelijkse eco-tips. Ze maken winst door links te plaatsen naar bedrijven die deze eco-diensten en -producten aanbieden. Ik heb me zelf ook ingeschreven en sommige van die tips zijn inderdaad de moeite. Een aanrader voor elke hippe eco-consument!
Blijkbaar zitten er pseudo-oestrogenen (parabenen) in heel wat verzorgingsproducten (o.a. in mijn shampoo!) die heel je hormonenregeling kunnen ontregelen...
Zo wil de "milieu"minister de industrie teveel CO2 emissierechten toekennen, terwijl de Europese Commissie vraagt dat er net minder emissies door de industrie wordt uitgestoten. Peeters heeft een lijstje met maatregelen die er moeten voor zorgen dat we met z'n allen 3 miljoen ton CO2 minder uitstoten. Alleen zijn die veel te vaag of onvoldoende uitgewerkt, zegt de Commissie. Ze gelooft dus ook niet dat die reductie werkelijk zal plaatsvinden. Maar vooral is er zware kritiek op de “vervuilingsrechten” die Peeters wil aankopen in het buitenland. Dit grapje gaat de Vlaamse belastingbetaler zo'n 210 miljoen euro kosten. Maar vooral: het kopen van gebakken lucht in het buitenland lost natuurlijk de klimaatproblematiek in ons land niet op. Dit bedrag investeren in eigen land zou een heel wat meer impact hebben op het milieu, maar zeker ook op de economie en de tewerkstelling.
Alleen een ecologisch beleid is een antwoord op de vragen van de Europese Commissie: energie besparen, voluit de kaart trekken van energie-efficiëntie en overschakelen op hernieuwbare energiebronnen. Dat doet de regering niet, en Vlaanderen haalt niet eens de Kyotodoelstelling; het Vlaamse klimaat“beleid” wordt door de Commissie volledig met de grond gelijk gemaakt. Minister Peeters heeft er dus met zijn zogenaamd “verstandig groen beleid” werkelijk niets van gebakken.
Droge info vind je op mijn website.
Kletsen doe ik op Twitter.
Ik doe sociaal op Netlog en
Facebook.
Mijn 'serieuze' netwerk onderhoud ik op LinkedIn.
Van Plaxo
weet ik nog niet goed of het nu serieus is of fun.
Interessante links gooi ik op delicious.
En foto's plaats ik op Flickr.
Herman ::
Willy probeerde jarenlang als inwoner van Kapelle-op-den-Bos asbest op de politieke agenda te plaatsen. Ook daarom is het wat cynisch wat hem overkomt. "Het is mijn politieke testament", zegt Willy vandaag. "Je kan de zieken niet genezen en de doden niet tot leven wekken, maar wel voorkomen dat het zich nog voordoet". 
6 reactie(s):
Dag Els,
Als je zegt dat iemands leven ontnemen in strijd is met de mensenrechten, dan zeg je ontegensprekelijk dat je de islam in strijd vindt met de mensenrechten.
Je moet dus ergens kiezen: ofwel oordeel je dat Saddam volgens zijn eigen recht moest worden veroordeeld. In dat geval krijgt hij de doodstraf zoals door de Koran voorzien en kan je dus tegen de uitgebrachte straf niets inbrengen.
Ofwel oordeel je dat hij volgens Westers recht wordt veroordeeld, maar dan ga je automatisch akkoord dat westerlingen ook volgens islamitisch recht mogen worden veroordeeld, net dat recht dat je zelf onmenselijk noemt.
Met andere woorden, de tegenstanders van de executie van Saddam kunnen met geen enkel argument winnen, al heb je met je laatste paragraaf wel degelijk een punt.
Als de internationale gemeenschap met een nieuwe duidelijkheid kan bereiken dat hier en daar een potentaat aarzelt vooraleer aan een massamoord te beginnen, dan is dat winst. Sommige subtiliteiten doen ons verzanden in machteloze afwegingen over en weer. Er is zoiets als een menselijke maat en er bestaat gedrag dat daar ver over is. Wie die maat willens en wetens overschrijdt, door uit kwaadwillig eigenbelang mannen, vrouwen en kinderen te vermoorden, moet weten dat hij (of zij) daarmee het recht op leven verbeurd heeft. Noem het kosmische rechtvaardigheid of wat dan ook. Voor de rest ben ik tegen de
doodstraf.
@ Herman: Ik moet helemaal niet kiezen, voor mij geldt de internationale verklaring voor de rechten van de mens. In de bijbel staat ook een zin 'oog om oog, tand om tand'. En of de doodstaf wordt vermeld in de koran of in de bijbel: het blijft een straf die niet kan.
@ Raf: welke potentaat zou nu ineens wel aarzelen? Integendeel, de kans op martelaarschap voor Saddam Hoessein is nu veel groter geworden. Uiteraard waren zijn daden totaal onmenselijk en ondraaglijk. Net dat is het punt: zijn verantwoordelijkheid voor heel wat andere gruwelijke misdaden wordt nu onder de mat geschoven. Waar is dan de 'winst'?
@Els:
En wat doe je dan met het feit dat diverse islamlanden die universele verklaring niet aanvaarden?
Vind je het terecht dat je een westerse opvatting van die rechten kan opleggen aan een andersdenkende cultuur?
De islamlanden hebben immers een eigen verklaring van de rechten van de mens (http://www.religlaw.org/interdocs/docs/cairohrislam1990.htm).
Daarin staan zaken die haaks tegenover 'onze' verklaring staan.
Vermits je volledig staat achter 'onze' universele verklaring, dan sta je ook achter artikel 18 dat de vrijheid van godsdienst en het uitvoeren van de geboden en voorschriften van die godsdienst garandeert.
Dan kan je niet anders dat het recht van de islamlanden en dus de veroordeling en executie van Saddam verdedigen.
Met andere woorden, jouw volgen van 'onze' universele verklaring zorgt er net voor dat je de executie moet aanvaarden, anders aanvaard je de verklaring van de rechten van de mens niet.
'Net dat is het punt: zijn verantwoordelijkheid voor heel wat andere gruwelijke misdaden wordt nu onder de mat geschoven. Waar is dan de 'winst'?'
Kijk,dat is het nu juist. Dat juristen en de media deze koe willen melken tot ze leeg is, werkt contraproductief. Intussen heeft de overgrote meerderheid van de mensen al afgehaakt. Saddams verantwoordelijkheid voor een aantal misdaden staat in de publieke opinie als een paal boven water. Juristerij heeft er voor gezorgd dat Pinochet in zijn bed is overleden. Er is zoiets als een mondiaal rechtsgevoel.
@ Herman: wat een kromme redeneringen allemaal. Speciaal voor jou nog eens artikel 30: "Geen bepaling in deze Verklaring zal zodanig worden uitgelegd, dat welke Staat, groep of persoon dan ook, daaraan enig recht kan ontlenen om iets te ondernemen of handelingen van welke aard ook te verrichten, die vernietiging van een van de rechten en vrijheden, in deze Verklaring genoemd, ten doel hebben."
@ Raf: Pas in 1997 begon justitie in Chili een strafrechtelijke procedure tegen Pinochet, tewijl zijn bewind liep van 1973 tot 1990. En dat heeft niets vandoen met "juristerij" over de doodstraf, maar alles met de niet-medewerking van regeringen en justitie. Toen de Spaanse onderzoeksrechters Garzón en Castellón twee jaar geleden hun rechterlijke kruistocht tegen de gewezen dictator van Chili begonnen, werden ze vooral uitgelachen. De democratische regeringen van Argentinië en Chili weigerden elke medewerking en beschuldigden de twee rechters ervan dat zij hun neus staken in zaken die hen niet aangingen en de twee konden ook niet rekenen op steun van hun oversten. Met de arrestatie van Pinochet in Londen in 1998 leverde hun twee jaar lange en zeer eenzame strijd wél resultaat op. De Britse overheid weigerde, omwille van gezondheidsredenen, Pinochet uit te leveren aan Spanje. In maart 2000 werd hij dan toch richting Chili gestuurd.
So what dat er een andere zogenaamde "universele" verklaring bestaat? Mensenrechten houden niet op bij landsgrenzen. De mensenrechten zoals vastgelegd in de Universele Verklaring voor de Rechten van de Mens (UVRM) gelden overal en altijd. En vrijwel alle landen ter wereld hebben plechtig beloofd de mensenrechten te respecteren.
Aan ons om er mee voor te zorgen dat nog meer landen die mee onderschrijven. Jullie kunnen dat doen door AI te steunen. Begin alvast hier:
http://www.aivl.be/index.cfm?PageID=717
:: zelf reageren ::