Eindejaarsstokje

Oeps, een stokje, en dat op de valreep van 2007. Hier gaan we:

Drie bands of artiesten die ik dit jaar heb leren kennen

Lalalover kende ik natuurlijk van op de radio en mijn iPod, dus die telt niet mee. Maar sinds ik samen met Tom en Serge de vzw People for Earth uit de grond heb gestampt, vind ik Tom een nog groter artiest, heel intelligent en bevlogen, en dit wilde ik wel even kwijt.

Via Tom leerde ik dan weer Joshua en Gustaph kennen. Vooral van die laatste gaan we nog veel horen en ik zit echt te wachten op zijn eerste plaat. Dé ontdekking van 2007 vind ik evenwel Regina Spektor. Deze Russische die in New York woont, zingt niet over de liefde en verdriet, maar schrijft met een hele rijke fantasie over vanalles en nog wat, en ze verwijst vaak naar literatuur of geschiedenis.

Drie dingen die ik heb gehoord, meegemaakt..., en die me altijd zullen bijblijven

Het overlijden van Willy Van der Stappen, dat me veel harder raakte dan ik had verwacht.

Navelstaarderij alom, met de opkomst van de klimaatstruisvogel als resultaat, en het lijkt erop dat het een blijvertje is: ondanks de overweldigde bewijslast, ondanks dat vele gemakkelijk en minder gemakkelijke oplossingen voorhanden zijn, gebeurt er veel te weinig aan het klimaatprobleem.

Nog meer navelstaarderij, in eigen land: de bijwijlen ronduit genante en ellenlange regeringsonderhandelingen, met de onkunde van de man van 800,000 stemmen als oorzaak. Laagepunt was echt wel de RTBf vergelijken met de verantwoordelijken van een mensonterende genocide in Rwanda.

Drie (vreselijke) blunders die ik sinds dit jaar op mijn naam heb staan

Ik maak regelmatig fouten, maar blunders? Vreselijke dan nog nog? Niet echt. Wel wreed genant dit jaar was mijn allereerste (en voorlopig laatste) interview op de RTBf-radio. Ik was namelijk redelijk pissed omwille van het uitstapje van Flahaut naar An inconvenient Truth, per helicopter godbetert. In het Nederlands klonk mijn commentaar heel relevant, maar live in het Frans op de radio bleef ik steken in een verontwaardigd "C'est scandaleux!". Mijn collega's op het nationaal secretariaat van Groen! in Brussel zijn nog steeds niet bijgekomen van het lachen.

Drie dingen die me heel stiekem ongelooflijk trots maakten

We speelden het alleen klaar dankzij de professionele hulp van Marc, Gert, Jill en Steven, en uiteraard dankzij de onbaatzuchtige inzet van al die artiesten die voor ocharme een warme maaltijd het beste van zichzelf gaven, maar ik ben wreed content van het Art for Earth concert op 8 december in het Koninklijk Circus.

Verder ben ik toch wel fier op mijn debuut als auteur. Het smaakt naar meer.

En in het geniep geniet ik toch van het schitterende persoonlijke resultaat dat ik haalde bij de voorbije Kamerverkiezingen.


Ik gooi het stokje naar Tinne, niet geschoten is altijd mis en outro_spective.

Labels: 2007, stokje

Toon/verberg reacties ::
Blog reacties | permalink | trackback
Mail naar een vriend(in) ::