Onderstaande log werd geschreven door Tom Kestens en verscheen op zijn blog.
Beste lezende voorbijganger,
Vanmiddag duwde men mij de mei-editie van Le Vif Express in handen. Thema van deze editie: ecologie. De voorpagina liegt er niet om: La planète à bout de souffle. De planeet in ademnood. Binnenin staan 30 pagina’s met overweldigende omgevingsfoto’s van Yann Arthus-Bertrand. Een beeld van een overstroomde wijk in New Orleans is hard en aangrijpend. En uiteraard een hoop artikels en interviews over de klimaatverandering. Eén artikel trekt bijzondere aandacht. Het is het verslag van de recente politieke geschiedenis van de Duitse universiteitsstad Freiburg. Dat is de feitelijke hoofstad van het Zwarte Woud. Ik lees het relaas met stijgende verrukking.
Freiburg (een stad met 230.000 inwoners; dat is ongeveer zo groot als Luik) blijkt in alle opzichten een perfect voorbeeld van de succesformule ‘ecologische economie’. Ter inleiding geeft het artikel een korte flash-back. In de jaren 70 werden plannen gesmeed voor de bouw van zeven kerncentrales langs de Rijn. Maar de gealarmeerde wijnboeren van de streek kwamen, gesteund door de studenten, massaal in opstand. Gevreesd werd dat de rook uit de koeltorens nefast effect zou hebben op de kwaliteit van de de druiven en de wijn. Bij de eerstvolgende verkiezingen behaalden de GRÜNEN bijgevolg een klinkende overwinning. Zij zouden de stad voortaan besturen. Meteen werd resoluut gekozen voor hernieuwbare energie (met de installatie van honderdduizenden zonnepanelen over de gehele stad, tot zelfs op de daken van het voetbalstadion), meer openbaar vervoer (bussen,ultra-moderne trammen), aanleg van fietspaden en het aanbod van een duizendtal stadsfietsen, afslanking van het wagenpark, heraanleg van parken etc… In de jaren negentig kwam het ecologische verhaal in een finale stroomversnelling, met de steun van de groenen in de federale regering. SOLAR FABRIK werd opgericht, en is vandaag een van de grootste fabrikanten van zonnepaneel-componenten in Europa. Welvarend Freiburg werd gaandeweg ‘de zonnestad’. Die titel prijkt trots op haar website.
Belangrijk: de inwoners van Freiburg en de plaatselijke industrie hebben vanaf de eerste dag het groene beleid gesteund. En het heeft geloond. Energiefacturen (en CO2-uitstoot) liggen er belachelijk laag. Slechts 1 op 3 gezinnen heeft er nog een wagen. De stad ademt rust uit, en is modern van architectuur. Je wacht er nooit langer dan zeven minuten op de bus of de tram. Momenteel onderzoekt men er de piste van het geo-thermisch verwarmd stadswater. M.a.w. men wil er warm water uit de bodem puren… En zo geeft het artikel nog tientallen concrete voorbeelden. Met als belangrijke voetnoot dat de stad geen elitaire stad voor ‘bourgeois bohèmes’ is geworden. In het Riesefeld kwartier, een stadsgedeelte waar 11000 mensen wonen, is één op vier woningen een sociale woning. Voor gezinnen met een laag inkomen. Die woningen staan er naast passiefhuizen(zie foto), appartementen, particuliere woningen, gemeenschapshuizen etc… De diversiteit in Freiburg is groot. Sounds like my kinda place.
Het kàn dus. Met politieke wil en de steun van industrie en bevolking kàn en zal de ecologische economie de levenskwaliteit voor iedereen verbeteren. En alle sceptici ter wereld zullen dat op een gegeven moment ook moeten inzien. Als ze door ons allen worden geconfronteerd met de harde waarheid: wij willen een beter leven. En wij willen liever voorkomen dan genezen. Ik zeg aan de politici: wacht niet langer bang af. Becijfer de toekomst met een ecologische rekenmachine en ga er dan 100% voor. En doe het met de Groen!en. Want zij (excuus, WIJ) kennen de cijfers. Ook die na de komma.
De warmste nacht van het jaar wordt vast en zeker woensdag 6 juni. Vanaf 21u kan je in 't Arsenaal genieten van muziek, tekst, spel en comedy. De toegang is gratis. Meer info vind je hier.
De kerncentrale van Doel verminderde in de zomer van 2006 tijdelijk haar productie. Het koelwater kon door de aanhoudende hitte niet meer genoeg afgekoeld worden in de koeltorens om het daarna nog in de Schelde te lozen. De Belgische wet verbiedt koelwater warmer dan 33 graden Celsius in de Schelde te lozen. Warmer water tast immers de fauna en flora van de rivier aan en bovendien stimuleert het de groei van algen.
Frankrijk haalt 78% van de elektriciteitsproductie uit kerncentrales. Elk jaar pompen de Franse centrales 19 miljard kubieke meter water uit meren en rivieren om de reactors af te koelen. Ter vergelijking: Doel pompte in 2004 1,389 miljard kubieke meter water uit de Schelde. Omdat het kustwater koeler is dan dat van rivieren, verhoogde Électricité de France sinds 2003 de capaciteit van haar 14 reactors langs de kustlijn verhoogd. Het water is daar koeler dan dat van rivieren. In de hete zomer van 2003 liepen de temperaturen in sommige Franse centrales te hoog op. De regering versoepelde toen maar de veiligheidsvoorschriften (!)
De klimaatopwarming zorgt er op haar beurt voor dat kernreactors moeten stilgelegd worden, zoals in 2006 het geval was in de Spaanse provincie Burgos. De kerncentrale kon geen koelwater meer uit de rivier de Ebro halen, omdat ook daar het water warmer was dan 25 graden.
Energieanalist Patrice Lambert de Diesbach van CM-CIC securities zegt dat de warme zomers een probleem worden: "We zitten aan het maximum van de hoeveelheid warm water die we nog in rivieren kunnen lozen", zegt Diesbach. "Helaas zal het in de toekomst alleen maar verergeren."
Voor de kerncentrales in Europa wordt het best geen tweede uitzonderlijk hete zomer zoals in 2003. Bij grote hitte moeten ze ofwel hun productie verlagen, ofwel de milieuregels overtreden door koelwater in rivieren te lozen dat te warm is. Kernenergie maakt de effecten van de klimaatverandering dus nog erger, en omgekeerd. "We moeten dus het klimaatprobleem oplossen als we willen blijven rekenen op kernenergie, en niet omgekeerd" zegt David Lochbaum, een nucleair ingenieur en lid van de Union of Concerned Scientists.
De oplossing is dan ook voluit kiezen voor energiebesparing, energie-efficiëntie en energievernieuwing.
'In de hete zomer van 2003 liepen de temperaturen in sommige Franse centrales te hoog op. De regering versoepelde toen maar de veiligheidsvoorschriften (!)'
Kan jij even aanduiden waar je dit in het artikel van The International Herald Tribune waarnaar je verwijst, gelezen hebt?
"Tot 2003 zijn gedoogbeschikkingen voor normoverschrijdingen bijna jaarlijks aangevraagd en verstrekt. Dit maakte dat de centrales ook minder hun uiterste best deden om normoverschrijdingen te voorkomen."
Dat milieugroepen boos zijn als er (tijdelijk) koelwater geloosd wordt wordt boven de door de regelgeving opgelegde temperatuurgrens, daar kan ik inkomen. Eigenaardig genoeg lees ik in de link een stukje over de tijdelijke productiebeperking in de kolen- en kerncentrale in Borssele. De beperking van de kolencentrale is tienmaal groter dan die van de kerncentrale, maar daar zal wel een reden voor zijn. Het bewijst alleszins dat de kwestie van het te warme koelwater niet exclusief een nucleair probleem is. Alleszins, ik vind nergens dat er een veiligheidsprobleem was of is, wel dat er een ecologisch probleem kan zijn ter hoogte van de fauna en flora van de rivieren waarin geloosd wordt. Ook ecologische problemen dienen ernstig genomen te worden maar het begrip 'veiligheidsvoorschriften' zoals door jou gebruikt in je bericht zet in de context van de nucleaire centrales de mensen op het verkeerde been. Eens te meer stel ik vast dat het doel de middelen heiligt in de ecologische retoriek.
De voorschriften inzake koelwater gelden algemeen, maar het gaat ook om de veiligheidsvoorschriften die gelden voor kerncentrales.
Het gaat hier echt om veel meer dan wat misnoegde milieugroeperingen. In de zomer van 2003, toen Frankrijk een van de heetste zomers ooit meemaakte, werden in verschillende kerncentrales te hoge temperaturen gemeten.
Een van die centrales was Fessenheim. In augustus 2003 steeg de temperatuur in de centrale tot 48 graden, en naderde daardoor de kritische grens voor oververhitting (50 graden). Een kernreactor die warmer wordt dan 50 graden moet volgens de voorschriften worden stilgezet. Om de temperatuur te verlagen werd de centrale met hogedrukspuiten natgespoten (!)
Omdat zoveel kerncentrales met hetzelfde probleem kampten, besloot de regering dan maar om de veiligheidsvoorschriften te versoepelen, zodat de centrales open konden blijven.
De regelingen werden voornamelijk versoepeld omdat het water van de rivieren even warm was als de loosgrens...het was dus zo goed als onmogelijk om water aan die temperatuur te lozen.
Voor die centrale in fessenheim heb ik er echt geen idee van waaraan dat kan liggen. Maar ik denk dat het eerder een probleem was voor het beton ofzo, daar de temperatuur van meltdowns vele graden hoger ligt...eerder in de zone rond 300°C en meer. En ik heb een heel erg groot vermoeden dat men aan de buitenkant van de centrale aan het sproeien was, daar in gebruik er niemand in de buurt van een kernreactor kan komen.
Nu ik heb het al eens aangehaald, men zou die restwarmte beter doorsturen naar andere bedrijven enzo. Het gaat toch om niet gecontamineerd water!
“Waarom zou ik op sp.a stemmen als Groen! het beste milieu- en klimaatprogramma heeft” vroeg Martine Tanghe aan sp.a-voorzitter Johan Vande Lanotte in het campagnejournaal enkele dagen geleden. Prompt toonde Vande Lanotte een grafiek waaruit moet blijken dat de CO2uitstoot onder paarsgroen nog flink steeg, en van zodra de socialisten het departement Leefmilieu overnamen, flink daalde. “Structureel zelfs” voegt Vande Lanotte er later in de kranten aan toe.
Vande Lanotte goochelt met cijfers net zoals leefmilieuministers Kris Peeters en Bruno Tobback dat eerder al deden. De grafiek zelf is je reinste onzin. Gelijk welk student die dit presteert, moet zelfs niet meer hopen op tweede zit. Het is resultaat is wél veel verwarring, maar vooral, de focus ligt niet langer op de echte inzet: hoe laten we de uitstoot niet met kleine stapjes, maar met sprongen dalen?
Eerst wat over de cijfers. Is de CO2-uitstoot nu gedaald of niet? Ja. Het zou er nog maar aan mankeren. Maar wie de cijfers van dichtbij bekijkt, stelt enkel kleine schommelingen vast, geen grote dalingen. Bovendien is de daling is niet structureel en het verhaal is veel genuanceerder. Eerder al greep minister Tobback de tweede verjaardag van de inwerkingtreding van het Kyotoprotocol aan om hoeraberichten de wereld in te sturen: “De Belgische CO2-emissie-equivalenten zijn in 2005 gedaald onder het niveau van 1990”. Ook dat klinkt beter dan het in werkelijkheid is. Kyoto gaat namelijk over meer dan enkel CO2. Men moet ook rekening houden met andere gassen (lachgas, methaan en fluorgas) die meegeteld worden als CO2-equivalenten. In België lag in 2005 de totale uitstoot in equivalenten 2 procent lager dan in 1990. Die daling is onder meer gerealiseerd door tijdelijke (géén structurele) verminderde activiteit bij Sidmar en Totalfina, en door de sluiting van een Waalse hoogoven.
Dat blijkt ook uit de antwoorden die België in december 2006 aan de Europese Commissie heeft gegeven en die pas na inspanningen van de milieubeweging inzake openbaarheid van bestuur werden vrijgegeven. In dat officiële antwoord geven de ministers aan de Commissie toe dat 2005 een uitzonderlijk jaar is. In Vlaanderen is de CO2-uitstoot zelfs toegenomen: in de periode 1990-2005 met maar liefst 12 procent (MIRA-T 2006). De totale uitstoot aan alle broeikasgassen is dan weer ongeveer gestabiliseerd door de daling van de uitstoot van drie andere broeikasgassen. En laat dat nu ten dele toe te schrijven zijn aan de vermindering van de veestapel onder impuls van de afbouwmaatregelen van voormalig minister van Landbouw, Vera Dua.
De ongemakkelijke waarheid is dat we nog mijlenver verwijderd zijn van de Kyotodoelstelling van ocharme -7,5%. Laat staan dat we nog maar stappen zetten richting -90% tegen 2050. Recent nog bleek dat de mondiale uitstoot van CO2 veel sneller stijgt dan zelfs in de somberste prognoses van het VN-klimaatpanel was voorzien. Oeverloos cijfergegoochel en kinderachtig gezwaai met grafieken helpen ons dan ook geen meter verder.
Integendeel, het leidt de aandacht af van waar het debat werkelijk moet over gaan: namelijk over de keuze voor een andere economisch model, dat wel rekening houdt met grenzen die mens en planeet aankunnen. Daarvoor is een totale ommekeer nodig in onze wijze van consumeren, produceren en verplaatsen. Er is dus een trendbreuk nodig, en die kan Vande Lanotte met zijn grafiekje onmogelijk aantonen. We hebben geen kleine schommelingen in uitstoot nodig, maar drastische reducties. In die zin heeft Vandelanotte dan ook niet geantwoord op de prangende vraag van Martine Tanghe.
De combinatie filmpjes en jouw weblog is echter niet zo leuk: om de X minuten herlaadt de pagina automatisch, waardoor het filmpje vanaf nul herbegint. Kan je dat eens nakijken?
Raf, we zitten midden in de klimaatverandering en als we nu geen klimaatbeleid voeren, dan stevenen we af op een ramp, economisch en ecologisch. Nog nooit is de inzet op vlak van milieu zo groot geweest. Ik stel vast dat mensen zwaar lijden onder het westerse nonbeleid inzake klimaat. Wat zwaaien met een verzuurd vingertje neemt bij mijn zeker het besef van dringendheid niet weg.
Herman, ook jullie gebruiken maar één element in de campagne: tegenstellingen Vlaanderen-Wallonnië om jullie eis tot verdere splitsing in de vitrine te zetten. Waarschijnlijk hebben jullie ook over andere thema's een standpunt, maar jullie houden het beperkt tot een strikje. Meer kan ook niet in één TV-spot.
Bond Beter Leefmilieu heeft het paarse milieubeleid onder de loep genomen, en het verdict is niet mals. "De evaluatie valt veelal negatief uit en in een enkel geval zelfs uiterst negatief". Paars heeft volgens BBL veel te weing geïnvesteerd in hernieuwbare energie en de groene accenten uit het regeerakkoord werden niet verwezenlijkt.
De milieubeweging screende ook de verkiezingsprogramma's van de Vlaamse partijen. Elke partij heeft wel wat actiepunten rond energie en klimaat, maar enkel Groen! heeft een volledig milieuprogramma. Voila, zo hoort u het ook eens van ander ;-)
Raf, jouw opmerking is erg ongepast, want je insinueert dat wij de hand hebben gehad in de evaluatie die zij hebben opgemaakt. Eigenlijk zeg je dat de milieubeweging niet onafhankelijk is.
Dat is verregaand maar vooral manifest onjuist. De milieubeweging is onafhankelijk en wil dat zeker ook blijven en heeft géén banden met Groen!, net zoals ze geen banden heeft met andere politieke partijen.
Toen wij in de regering zaten, hebben ze ook niet nagelaten om ook kritisch te zijn, indien dat nodig mocht zijn.
Ik wilde helemaal niet insinueren dat Groen! de hand heeft gehad in de evaluatie. Ik heb alleen gefocust op 'van een ander', en daarmee aangegeven dat het niet echt van een ander is. Je moet toch toegeven dat jullie vissen in de vijver van de milieubeweging, en ik vind dat niet meer dan normaal.
Toch wel. Wij zijn de politieke vertaling van een ideologie, namelijk het ecologisme. BBL is de koepelorganisatie van de Vlaamse milieuorganisaties, en fungeert onder meer als drukkingsgroep.
Dat betekent onder meer kritiek geven op het beleid. En bij verkiezingen betekent dat uiteraard ook kritisch onderzoeken wat partijen van plan zijn.
Eerder schreef ik over het onbegrijpelijke feit dat sterk verouderde technologie als de gloeilamp (175 jaar oud!), nog mag worden verkocht op de Belgische markt. Er zijn namelijk heel wat alternatieven beschikbaar die veel minder energie verbruiken, en dus beter zijn voor de energiefactuur van burger en bedrijf. Een gloeilamp levert vooral warmte en toevallig ook nog wat licht. Een vrij inefficiënte vorm van energieomzetting, dus.
Nochtans kan het, en zelfs heel eenvoudig. De minister hoeft enkel maar goede productnormen op te leggen. Zolang binnenlandse lampenproducenten niet worden bevoordeligd ten aanzien van buitenlandse, en de regelgeving heel duidelijk is, kan de nationale overheid dit gewoon invoeren, zegt ook de bevoegde Nederlandse minister. Als de Nederlanders het kunnen, dan kunnen de Belgen dat ook. De Europese paraplu blijven openklappen is dus erg ongeloofwaardig geworden.
Elk voordeel heb zijn nadeel. Aldus een bekend voetballer parafraserend verwijs ik naar het artikel 'Elf mogelijke problemen met spaarlampen' op de site van Luc Van Braekel.
Er zijn meerdere alternatieven voor de gloeilamp. De al bekende spaarlamp, in feite een kleine tl-buis, verkleint het stroomverbruik met 75%. Dan is er de nog zuiniger led-lamp, een lamp die nu al in stoplichten wordt toegepast. Er is ook al een tussenvariant beschikbaar: een halogeenlampje in de vorm van een traditioneel peertje. En ook de daglichtlamp, waarover ik recent nog een logje schreef. Iedereen kiest maar wat het beste bij de levensstijl past en bekijkt uiteraard waar een spaarlamp, led-lamp of andere kan worden geplaatst.
Nogal wat nadelen van spaarlampen (koudere licht, even moeten wachten voor ze op volle kracht branden, geen dimmers mogelijk) zijn grotendeels weggewerkt. Ik spreek ook niet over de spaarlampen van de eerste generatie: log en lelijk, wel over de huidige 4de generatie spaarlampen.
Bij elke lampensoort heb je grote individuele verschillen. Ook onder de spaarlampen heb je er goede en slechte (die die lang nodig hebben om op volledige lichtsterkte te komen bijvoorbeeld). Een spaarlamp die pas na ettelijke seconden volle kracht licht geeft, is gewoon een slechte spaarlamp. Dus zeker kijken naar het energielabel en je goed informeren.
Mensen laten inderdaad hun spaarlmap soms langer branden dan nodig. Het "rebound effect" speelt echter bij veel zaken. Wat ben je met zeer zuinige wagens als we dubbel zoveel mogelij kilometeirs afleggeni? Dat is geen argument tegen de spaarlamp maar tegen consumentengedrag dat milieuwinst teniet doet. Hier is veel sensibilisering en informatie voor nodig.
Dat de warmte van gloeilampen kan worden gebruikt om de ruimte verwarmen is te onnozel voor woorden. Verwarmen moet je doen in een goed geïsoleerde woning met een hoogrendementssysteem, niet met enkele gloeilampen.
Indien alle Vlamingen nuttig gebruik maken van de spaarlamp - dus als de spaarlamp wordt gebruikt in het salon, waar de lamp meerdere uren per dag brandt, zal meer worden bespaard dan wanneer de lamp in het toilet hangt, tenzij het hele gezin acute diarree heeft.
Er kan in Vlaanderen zelfs de energie worden bespaard die een klassieke centrale van 100 megawatt opwerkt. Dat komt overeen met een klassieke steenkoolcentrale of ongeveer 20 percent van de jaarlijkse productiecapaciteit van bijvoorbeeld kernreactor Doel 1.
Ik heb door alle gloeilampen stapsgewijs te vervangen door spaarlampen, door een stroomonderbreker en tenslotte aan/uitschakelaars te plaatsen, op één jaar tijd 40% op mijn elektriciteitsfactuur bespaard.
De nadelen lijken mij dus niet op te wegen tegenover de voordelen.
Goh, ik denk dat het effect voor Toyota eerder beperkt is, met dergelijk magere verkoopcijfers.
Bij Philips is er echter een duidelijk effect, met een winststijging in dubbele cijfers. Vooral voor monumenten en straatverlichting (zoals bijvoorbeeld de verkeerslichten in Wallonië) is de aandacht richting Philips-technologie enorm geboomd.
Die 11 "problemen" waar Luc Van Braekel het over heeft zijn volstrekt onzinnig. Ja, er zit kwik in spaarlampen, maar er komt ook kwik vrij bij het verbranden van afschuwelijke brandstoffen als steenkool. De energie die minder verbruikt door spaarlampen, zorgt dus net voor minder kwik in de omgeving. Neemt natuurlijk niet weg dat kwik gevaarlijk is en dat er inderdaad iets aan gedaan moet worden.
Het verhaal over de armaturen is helemaal te gek voor woorden. Er zijn spaarlampen in alle mogelijk vormen en maten. Als je vindt dat ze niet mooi staan in je kristallen kroonluchter, jammer maar helaas.
Ja, spaarlampen zijn duurder om te maken dan gloeilampen. Gloeilampen worden dan ook al 175 jaar gemaakt en het productieproces zal zo naderhand wel op punt staan. Niet zo met spaarlampen. Ze zijn nog relatief nieuw, en het productieproces kan allemaal maar verbeteren in de toekomst. Maar daarvoor hebben de producenten centen nodig, en die krijgen ze alleen als de consumenten spaarlampen kopen.
Het punt over de warmte is nog het meest absurde van al. Een lamp hangt doorgaans aan het plafond. Warmte stijgt nog altijd. Het enige dat je gloeilamp zal verwarmen is je plafond. Lijkt me toch niet zo heel erg nuttig. Of wil je misschien vloerverwarming die bestaat uit gloeilampen?
Seg, en als we het dan toch over kwik(vergiftiging) hebben, doe dan eerst iets aan het gebruik van de echte kwikboosdoener: tandvullingen. Ik ken niemand die spaarlampen opeet, maar al dat kwik in je tanden komt uiteindelijk wel allemaal in je lichaam terecht. Genoeg gezegd.
@ Maarten. Dat is nu net de misvatting van neoklassieke economen: de markt zal het vanzelf oplossen. "De markt" bestaat niet. De consument is helemaal geen rationeel calculerende homo economicus is.
Het is integendeel aan de overheid om voor een juridisch kader te zorgen, zodat wij niet de (valse) keuze moeten maken tussen milieuvriendelijke en milieuschadelijke producten. We maken toch een juridisch kader omtrent veiligheid van producten?
Wel, zoals gouverneur Schwarzenegger enkel nog energie-efficiënte elektro op de markt in Californië toelaat, zo kunnen we in België net hetzelfde doen.
Inderdaad, de consument is niet rationeel. Daarom dient de overheid een juridisch kader te scheppen. De overheid zal uitmaken welke voeding is toegelaten, welke soort woningen, welk vervoermiddel, welke soort verwarming, welke verlichting, welke soort tandvulling, welke soort verpakking, welke soort opinie... En de opinie zal bepalen wie de overheid is...
@ Raf. Ik stel alleen maar vast dat Japanse autoconstructeurs wagens produceren speciaal voor de Europese markt, die in Japan zelfs niet zouden mogen rondrijden. En China werkt aan de 1-liter-wagen, terwijl Europese gemiddeld 6,7l per 100 km verbruiken. Om maar één voorbeeld te geven hoe goede productnormen het gezinsbudget zouden kunnen ontlasten.
De overheid heeft als motief het algemeen belang, daar hoort een proper leefmilieu voor iedereen bij. Dat kan pas met een sterk kader dat ons toelaat groene keuzes te maken. Want nu worden consumenten die groene keuzes bestraft in plaats van beloond.
En wat betreft jouw laatste woorden "en welk soort opinie": da's pas kort kort door de bocht.
@Raf: dat de mens niet rationeel is, is een feit. De mensen beschikken gewoon nooit over alle nodige informatie om een rationele keuze te maken, het korte-termijndenken primeert nog te veel. Dat is niet alleen zo in de politiek ;-)
Een mooie innovatie om energie te besparen én het comfort van werknemers te verhogen, is een daglichtlamp. Op daken van kantoren (het kan ook in woningen) wordt het daglicht opgevangen prisma's of een spiegel en getransporteerd via een reflecterende buis naar de te verlichten ruimte. De armaturen aan het plafond schijnen dan zowel het daglicht door, maar bevatten soms ook lampen. Als het buiten dan donker wordt, kan de kunstverlichting aan.
Het daglicht kan met deze systemen over meerdere meters worden getransporteerd. En de energiekosten zijn nul. Daglicht is ook beter voor het comfort en de gezondheid dan kunstlicht. Omdat het daglichtaanbod nagenoeg synchroon loopt met kantooruren, en ook omdat het verbruik van licht vooral in kantoor- en fabrieksgebouwen zeer hoog is, zijn deze daglichtsystemen eerst rendabel toe te passen in de commerciële sector.
Geniaal dus. Dat men daar niet eerder werk heeft van gemaakt. Ik zoek nog naar een betere naam, maar ik vind dit al goed gevondend ;-)
Dat de oceaan zo snel verzadigd zou zijn, was niet verwacht. Men had dat pas voor over enkele decennia verwacht, zo rond 2050. Corinne Le Quere van de University of East Anglia: "We thought we would be able to detect these only the second half of this century, say 2050 or so. But data from 1981 through 2004 show the sink is already full of carbon dioxide. So I find this really quite alarming."
De verzadiging komt volgens de onderzoekers door meer wind sinds 1958. Twee factoren veroorzaken die: het gat in de ozonlaag, die de temperatuur in de regio doet stijgen, en de global warming of het versterkt broeikaseffect. Deze twee processen veranderen de atmosferische sirculatie over de oceaan, wat resulteert in sterkere winden.
Eerder al was al aangetoond dat ook het leefmilieu in het Brazilianase regenwoud zo sterk verandert. Ook het regenwoud neemt alsmaar minder CO2 op, ook hier als gevolg van global warming.
Ik vind dit alles bijzonder alarmerend. De klimaatverandering wordt meer en meer zichtbaar. Hemeltergend dat de politieke actie niet volgt.
Ik heb me een tijdje geleden een plekje gezocht op MySpace. Kwestie van te netwerken en zo. Dat netwerken lukt trouwens aardig. Alleen de layout van die pagina krijg ik maar niet naar mijn goesting.
De mails die ondertussen mijn MySpacemailbox overspoelen laten zien dat qua 'vriendschappen' de globalisering van de wereld inderdaad een dorp heeft gemaakt. Tjongejonge, ik ga zeker nog van 't straat geraken. Of er leuke vakanties aan overhouden ;-)
De discussie over het Aalsterse crematorium is weer in alle hevigheid losgebarsten. Deze maand dient de gemeenteraad zich uit te spreken over het ruimtelijk uitvoeringsplan (RUP) Aalst West.
Dit plan moet zowat het slechtste RUP zijn dat de vorige bestuurscoalitie heeft laten opmaken. Een groot gebied ten westen van Aalst wordt gewoonweg volgebouwd. Het ASZ en de KAHO mogen uitbreiden, zowat het hele gebied wordt volgestort met beton, en de plekjes die nog open blijven worden netjes groen ingekleurd. 'Stedelijke mozaiektuin' en 'Parkgebied met grootschalige functies' werd dit plan in de wel zeer originele newspeak genoemd.
Het RUP bevat ook de inplanting van de grootschalig crematorium in Aalst. Ik ben de eerste om te stellen dat onze regio nood heeft aan een crematorium, want nu is iedereen verplicht om naar de andere kant van de provincie te rijden. Maar dergelijk grootschalig project hoort niet op de Hoezekouter thuis. Niet alleen heeft men nooit een echte milieustudie naar de effecten van zo'n activiteit op die plaats willen uitvoeren, de schaal is ook gewoon te groot.
Al jaren probeert het stadsbestuur dit grootschalig project er door te drukken, zeer tegen de zin van de buurtbewoners. Nochtans werder eerder al de milieu- en de bouwvergunning voor het geplande crematorium vernietigd. Ook het Bijzonder Plan van Aanleg Hoezekouter werd vernietigd door de Raad van State, na een klacht van het actiecomité Red de Hoezekouter.
Plannen doordrukken tegen beter weten in vooral tegen de wensen van de rechtstreekse betrokken, is niet erg slim. Onze stad zou beter rond de tafel gaan zitten met alle gemeenten van Zuid-Oost-Vlaanderen en zoeken naar een echt geschikte locatie voor alle inwoners van onze streek. Een crematorium in Aalst is namelijk geen oplossing voor pakweg de inwoners van Ronse. Met die gemeenten kan dan een goed samenwerkingsverband worden gesloten om zowel de lusten als de lasten van een crematorium rechtvaardig en eerlijk te verdelen.
Nu, het belooft een spannende gemeenteraad te worden op 29 mei. Want dan moet de gemeenteraad stemmen over de definitieve goedkeuring van het RUP Aalst West. En gezien de CD&V in het verleden zich steeds heeft verzet tegen de crematoriumplannen, en ook nu heeft laten verstaan ze niet goed te keuren, belooft de komende gemeenteraad een echte thriller te worden.
En ondertussen weigert het stadsbestuur nog steeds om op burgerlijk begraven op een meer eerbiedwaardige manier te laten gebeuren. Dat moet nog altijd in weer en wind. Nog steeds heeft men hier geen mouw aan gepast. Arm Aalst!
Op Zita leest ik dat de Nasa dinsdagavond heeft aangekondigd dat een satelliet begin 2005 de afbrokkeling van een grote ijsschots op Antarctica registreerde.
En inderdaad, op de website van Nasa staat het nieuwsbericht. De losgekomen ijsschots had een oppervlakte zo groot als Californië en de afbrokkeling zou het directe gevolg van de opwarming van de Aarde zijn, volgens het Amerikaanse ruimtestation. De afbrokkeling is de belangrijkste die satellieten de laatste drie decennia hebben geregistreerd.
Wow, een ijsoppervlakte zo groot als Californië, de opwarming van de aarde gaat dus echt zo snel als we konden zien in Al Gore's An Inconvenient Truth. Maar wat mij evenzeer verontrust: begin 2005, dat dus is meer dan 2 jaar geleden, en pas nu geeft de NASA dit vrij?!
Het spijt mij, maar dit is een GROTE kwakkel. Wie even de tekst van de NASA erbij neemt, leest dat het over het smelten van de bovenste sneeuwlaag gaat, inderdaad vastgesteld via een satelliet in 2005, en over een gebied ter grootte van Californië. Niets afbrokkelen dus! Gesmolten en terug bevroren sneeuw (want dat heeft zich voorgedaan) heeft een andere albedo en valt dus duidelijk op. Deze kwakkel komt van de De Standaard, maar mogen ecologisten zomaar kritiekloos kwakkels overnemen omdat het doel de middelen heiligt? Verre van mij om het verschijnsel van de opwarming in het algemeen en die van Antarctica (door een tijdelijke warme luchtstroom?) te minimaliseren, maar laat ons het debat voeren op degelijke gronden.
Hier de link naar het artikel waarop de kwakkel van De Standaard is gebaseerd. Mijn uitleg over de albedo-wijziging moet ik eveneens corrigeren: het betrof hier een scatterometrie, waarbij via een radartechniek de verschillen in kristalstructuur worden weergegeven. Sorry.
@ Raf. Afbrokkelen is inderdaad een zeer slechte vertaling. In elk geval lees ik toch duidelijk dat door de opwarming er een gigantische laag is gesmolten, zo groot als Californië. In het verleden waren op Antartactica geen tekenen van versterkt broeikaseffect te zien.
En nu dus wel, en geen klein beetje. Nog nooit is zo'n oppervlakte gesmolten en dat als rechtstreeks gevolg van global warming.
"Increases in snowmelt, such as this in 2005, definitely could have an impact on larger scale melting of Antarctica's ice sheets if they were severe or sustained over time."
Als dat al niet mag worden beschouwd als warning...
Een naar mijn gevoel onbevredigend antwoord na de vaststelling van een kwakkel. Als over heel Californië een laagje sneeuw valt van enkele cm, dan is dat ook na smelting zichtbaar via scatterometrie. Dramatisch? Afbrokkeling van een gigantische ijsschots? Nogmaals, het doel heiligt niet de middelen.
Nog nooit heeft men de rechtstreekse gevolgen van opwarming zo duidelijk vastgesteld, in zo'n grote oppervlakte, en jij bent 'onbevredigd'. Oh boy. Voor mij is het zo klaar als een klontje dat de gevolgen van opwarming zich steeds sneller en sneller laten gevoelen.
Ik citeer nogmaals: "Increases in snowmelt, such as this in 2005, definitely could have an impact on larger scale melting of Antarctica's ice sheets if they were severe or sustained over time."
Dat het eens zou sneeuwen in Californië en dat die sneeuwlaag weer wegsmelt heeft inderdaad weinig gevolgen. In Californië zijn nu eenmaal maar bitter weinig gletsjers te vinden. Die vergelijking doet wat dit betreft dan ook nul komma nul terzake.
In Groenland, of nog in de Alpenlanden zijn wél gletsjers te vinden. En daar gebeurt net hetzelfde als op de poolkappen. Smeltwater kan immers indringen in de gletsjers ('moulins') en dat heeft wel nefaste gevolgen, dat wéét jij ook. Want als ze door al die keren en spleten de bodem bereiken, dan schuiven gletsjers over dat laagje water gewoon weg.
In Groenland kan je dat nu al gewoon zién. Als je een uur blijft kijken, dan heb je de Kangerdlugssuaggletsjer 1,5 m zien verschuiven.
En gaat hier helemaal niet over heilige doelen en dito middelen. De effecten van opwarming zijn voelbaar en de gevolgen zijn nefast. Ik vraag me echt af wat er moet gebeuren voor mensen hier in het Westen eindelijk in actie schieten. Afrika droogt uit (Darfur, Congo, Zuid-Afrika,...), eilanden lopen onder water (Kiribati, Tuvalu,...), de poolkapen smelten af en gletsjers smelten weg (Groenland, Himalaya, Alpen,...). Tel daar de verdwijing van het regenwoud aan snel tempo bij (Congo, Brazilië,...). Maar blijkbaar is dit allemaal niet rampzalig genoeg om er eindelijk iets aan te doen.
'De losgekomen ijsschots had een oppervlakte zo groot als Californië en de afbrokkeling zou het directe gevolg van de opwarming van de Aarde zijn, volgens het Amerikaanse ruimtestation.'
Sorry Els, ik zal mij dan maar duidelijk uitdrukken: een leugen blijft een leugen, ook al is het de bedoeling de mensen bewust te maken. Een partij die zich van pertinente leugens bedient krijgt alleszins, hoe belangrijk de thematiek van de opwarming ook is, mijn vertrouwen niet.
Tja. Ik heb meteen aangegeven dat de vertaling inderdaad slecht is. En ik heb in het bericht zélf duidelijk verwezen naar de bronnen van dit bericht met rechtstreekse links. En ik heb duidelijk uiteengezet wat het gevaar is van doorsijpeling van smeltwater.
Als jij daar per se 'kwaadwilligheid' in wilt zien, en als klap op de vuurpijl ook nog eens leuk beweert dat ik me bedien van pertinente leugens,... tja.
Over alle echt kwaadwillige leugens van de klimaatsceptici en disbelievers heb je het voor het gemak natuurlijk even niet. Nochtans zijn die wél de rechtstreekse oorzaak van het pertinent ontbreken van een klimaatbeleid.
Het is al van bij het begin verkeerd gelopen door klakkeloos een bericht over te nemen. Je hebt verwezen naar de bron, maar je hebt ze zelf niet geraadpleegd of indien wel, alleszins verkeerd geïnterpreteerd. Na mijn eerste reactie heb je inderdaad aangegeven dat de vertaling slecht was. Dat was wel een understatement: een korte, eenmalige oppervlakkige sneeuwsmelt (op zich inderdaad ongewoon, daar niet van) versus het afbrokkelen, ja zeg maar loskomen van een ijsblok ter grootte van Californië! Zelfs ik was door die titel verontrust, en reken mij maar bij de sceptici. Wat is dan het effect van zulk bericht bij 'gevoelige' zielen? Je had op zijn minst de titel moeten herroepen en de werkelijke inhoud van de bron moeten weergeven. Je beperkt je tot een stukje tekst: "Increases in snowmelt, such as this in 2005, definitely could have an impact on larger scale melting of Antarctica's ice sheets if they were severe or sustained over time." Ja kijk, er staat 'could have' en ook 'if they were severe or sustained over time'! Dus 'zou kunnen...indien...'. Omwille van dit alles heb ik het in mijn volgende reactie over een 'onbevredigend antwoord'. Ik geef toe dat mijn voorbeeld van een dunne laag sneeuw over Californië slecht gekozen was, maar het door jou gekozen voorbeeld van een schuivende gletsjer op Groenland was dat ook. De complexe mechanismen op Antarctica zijn niet zomaar vergelijkbaar met die van Groenland. Nogmaals, het ging hier over een 6 á 7-dagen durende oppervlaktesmelt van de bovenste sneeuwlaag, éénmaal waargenomen in januari 2005. Ik was op zondagmorgen teleurgesteld toen ik zag dat mijn boodschap niet overkwam. Dat verklaart waarom ik besloot duidelijk te zijn en over een leugen te spreken. Een kwakkel (un canard in het Frans) betekent een loos of een vals bericht. Als dat niet of onvoldoende wordt herroepen of rechtgezet, ondanks een of meerdere reacties, begint er naar mijn gevoel iets anders te spelen. Groen! zit inderdaad op de hype van de global warming, maar ik vind dat altijd zal blijven gelden dat de informatie daarrond zorgvuldig en waarheidsgetrouw dient te zijn. Het zou je gesierd hebben als je op een andere manier had gereageerd. Het rechtzetten van een vergissing had je niet geschaad, integendeel!
Ik ben met een campagnedagboek gestart. Deze blog wil ik namelijk niet te veel overladen met campagnenieuwtjes. Dus gelijk welk nieuws over mijn campagne, verslagen van debatten, activiteiten, acties, een overzicht van mijn geplande activiteiten,... je kan alles daar nalezen.
Ik geloof niet in het effect van verkiezingsaffiches op het aantal stemmen. Gewoon goed liggen als partij is een eerste voorwaarde voor een goed verkiezingsresultaat. En daarnaast zijn persoonlijk contact, goed overkomen in debatten en vooral media-aandacht voor individuele kandidaten veel effectiever. En dat niet alleen in verkiezingstijden, maar doorlopend.
Ik kreeg in het verleden echter veel opmerkingen over mijn (on)zichtbaarheid in affichevorm. Ik neem dan ook de proef op de som en heb voor de eerste keer flink wat persoonlijke verkiezingsaffiches laten drukken.
Voila dus: dit is ze, mijn verkiezingsaffiche. Wie er eentje wil, hoeft enkel te mailen naar els.keytsman@groen.be. Ik kan ze leveren in A2 en A1 formaat. De enige voorwaarde om er eentje te krijgen is plechtig beloven ze op een zichtbare plek te hangen ;-)
Op de website van De Standaard kan je testen welke partij het dichtst bij jouw opvattingen staat. Kieskompas is een Nederlandse test die in oktober 2006 door het dagblad Trouw werd ontwikkeld in samenwerking met de Vrije Universiteit Amsterdam. De Standaard heeft het Kieskompas gevraagd om een Belgische versie te ontwikkelen.
Het Kieskompas plaatst de bezoeker in een politiek landschap. De analyses zullen in aanloop naar de verkiezingen op 10 juni in De Standaard worden gepubliceerd. Kieskompas leverde voor mij alvast een beeld op dat 100% klopt:
Ik heb wel enig voorbehoud om aan de hand van een vraag of dertig iemands partijpolitieke voorkeur te bepalen, maar ik moet toegeven dat ze er waarschijnlijk wel goed opzitten. Die partij die het verst van me afligt die kende ik al natuurlijk.
Vanaf dinsdag 1 mei tot aan de federale verkiezingen van 10 juni stelt Actua-TV elke dag van de week 2 politici in spe voor. Het gaat om kandidaten die op een kieslijst staan en die nog nooit hebben gezeteld in Kamer of Senaat. Elke kandidaat gaat tijdens de voorstelling in op een vijftal thema's: waarom stapt u in de politieke rat race, wie zijn uw grote politieke voorbeelden, wat heeft uw partijkeuze bepaald, wat wil u nooit doen in de politiek en hebt u nagedacht over de impact die een politieke carrière heeft op uw persoonlijk leven?
Elke kandidaat brengt ook een voorwerp mee naar de studio. Dat voorwerp symboliseert zijn of haar politieke ambities. Soms kan dat vreemde vormen aannemen zoals een vizier van een jachtgeweer, een gitaar, een hulpstuk van een ziekenbed of doodgewoon een agenda.
Jammer van die auto-refresh op al je pagina's. Ik heb het filmpje niet volledig kunnen uitkijken, de pagina herlaadde na een tijdje en ik mocht herbeginnen...
Je hoeft niet helemaal terug van in het begin te kijken (als je dat niet wilt). Je kunt gewoon scrollen op de balk onderaan om te spoelen in het interview.
Mijn overbuur wordt een fransoos: Tate & Lyle wordt verkocht aan een Franse groep. In de media was eerder al sprake van de Franse suikercoöperatie Tereos. Slecht nieuws voor de Aalsterse economie, want de verkoop gaat mogelijk gepaard met een 150-tal ontslagen.
In Aalst maakt men niet alleen zetmeelderivaten, men heeft er ook grote delen van de administratie ondergebracht, zoals de ondersteunende diensten "human resources" en "research and development". Het lijkt er dus op dat niet zozeer de productiearbeiders maar wel de kaderleden en de bedienden in de brokken delen. Nog maar eens een voorbeeld van hoe globalisering vaak negatieve gevolgen heeft voor lokale gemeenschappen.
Uitgeverij Kluwer is gestart met een groepsblog over fiscaliteit, accountancy, audit en vennootschapsrecht: Tax Talk. Ook nieuws, opinie en praktische informatie, maar ook boekbesprekingen en verslagen van seminaries krijgen hun plekje op deze groepsblog. Bovendien zijn alle artikels vrij toegankelijk en gratis. En de blog bestaat zowel in het Nederlands als in het Frans.
Saai? Helemaal niet, we krijgen allemaal te maken als burger met de fiscus en als consument met bedrijven. Zelf vind ik onze fiscaliteit veel te ingewikkeld maar vooral heel onrechtvaardig en niet meer bij de tijd. Arbeid draagt in verhouding veel te zwaar bij terwijl vermogen en vervuiling dat haast niet doen. De fiscus discrimineert ook: zo worden de alleenstaanden in België het zwaarst belast. En milieufiscaliteit in ons land is een lachertje. Het jongste wapenfeit van de paarse regering is een taks op zilverpapier en wegwerpbestek...
Voer genoeg dus om af en toe een stukje te plegen op TaxTalk ;-)
Met een heuse Groenste Show schuimt Jong Groen! de komende twee weken de belangrijkste steden in Vlaanderen af. Luckas Van der Taelen ontvangt in deze show heel wat politieke en cultuurbeesten.
Maandag 7 mei strijkt De Groenste Show neer in de Zebrastraat in Gent. Ik zit in de sofa, samen met Stefaan Van Hecke, Meryem Kaçar, Vera Dua, Anne Provoost, Gert Bettens en Tom Kestens.
Sorry, ik ben er dan toch niet meer geraakt, ben blijven plakken met iemand waarmee ik nog een babbel wou doen en die eerst nog wou binnenspringen bij zijn vriendin...
Yves heeft je wel mijn groeten overgebracht zeker?
Via via (groene weg) kwam ik naar de groenste show en het was de moeite ! Stilletjes aan verschuift mijn rode kleur naar een mooier groen. De groenste show gaf deze metamorfose nog een extra duwtje. En uw boek neem ik dit weekend door. succes met de verkoop !
Eerder al verschenen in De Zondag en in Het Nieuwsblad mooie artikelen naar aanleiding van deze boekvoorstelling
Uitbaatster Joke zorgde na de uitleg over de inhoud van het boek, voor een glaasje wijn. Het deed ferm veel plezier om zoveel mensen te mogen ontvangen. Ik wil iedereen die er was nog eens van harte bedanken voor de enthousiaste aanwezigheid!
Het klimaatboek werd uitgegeven door EPO en is te koop in de boekhandel voor 15 euro.
Gisterenavond was ik in het Vlaams Parlement om mee het glas te heffen op 30 jaar Scholierenparlement. Het Scholierenparlement, nu gecoördineerd door Globelink, is een rollenspel. Elke deelnemer leeft zich in in zijn of haar rol, en verdedigt van daaruit een stelling. Er worden echte parlementszittingen gehouden en op het einde van het werkjaar wordt over moties gestemd.
Zo'n 16 jaar geleden was ik als leerlinge aan het KTA Herzele al deelnemer aan het scholierenparlement. Het was toen het eerste scholierenparlement in de streek. Drijvende kracht toen waren Filip De Bodt van het Uilekot en leraar Moraal Theo Dierickx. Sinds mijn toezegging aan de feestelijke zitting vroeg ik me al dagenlang af wat nu het thema was dat we behandelden. Filip wist me het gisterenavond te vertellen: algemeen stemrecht in Zuid-Afrika. Het apartheidsregime was toen heer en meester en de zwarte inwoners hadden geen stemrecht. Uiteindelijk hadden we toen in ons parlement het principe "one man, one vote" goedgekeurd.
De tussenkomsten van de vertegenwoordigers van de mensen uit Shanghai, de Triodosbank, de ABVV-jongeren, de Unicef-ambassadeurs,... waren bijwijlen spitant, gevat en vooral met zeer veel zin voor humor. Ik heb me kortom geweldig geamuseerd.
Zelf speelde ik een Peruaanse woordvoerster van de zelforganisatie Manthoc. Net als onder meer Bert Anciaux, Els Van Weert, Patrick Janssens, Cas Goossens, Reginald Moreels en Hugo Van Dienderen hadden we de rol van 15-jarige jongeren die heel assertief het recht op waardige en zinvolle arbeid voor kinderen en jongeren verdedigen. Die arbeid zorgt namelijk niet alleen voor een inkomen, broodnodig om het gezinsbudget te spijzen, maar leert ons ook zelfstandigheid, assertiviteit, leren samenwerken, leren luisteren naar medewerkers,... kortom allemaal zaken die je niet op de gewone school kan leren.
Inleven in mijn rol deed me nadenken over wat wij als verwerpelijke kinderarbeid beschouwen en wat als uitbuiting van jongeren. De Peruaanse jongeren van Manthoc zijn heel zelfstandig, ze pleiten zelfs voor vertegenwoordiging in de internationale arbeidersvereniginge en eisen zeggenschap op internationale fora. Door zich te verenigen, leren ze elkaar ook wat hun rechten en plichten zijn, en kunnen ze een vuist maken naar werkgever die kinderen willen uitbuiten. Ze pleiten voor waardige arbeid, die hen tegelijk veel bijbrengt, en vragen ook het recht op onderwijs.
Na de geweldige parlementzitting konden we nog bijpraten op de feestelijke receptie. Scholierenparlement heet nu Kras. Ik wens ze er van harte nog eens 30 jaren bij!
Onderstaand opiniestuk verscheen in De Standaard van 3 mei 2007
Op 1 mei lanceerde het ABVV het idee van de graaitaks, een lelijke term uit Nederland die een schoon principe huldigt: boven een bepaald bedrag het inkomen door belastingen afromen en herverdelen. Ceo’s krijgen soms een vertrekpremie uitbetaald die hoger is dan het totale verdiende salaris in een hele loopbaan. Het voorstel van de graaitaks past dan ook in een pleidooi voor een meer rechtvaardige fiscaliteit. De huidige fiscaliteit is niet meer van deze tijd: ze tast de werkgelegenheid aan, is sociaal onrechtvaardig en laat vele kansen liggen voor een toekomstgericht milieubeleid. Inkomsten uit arbeid worden zwaar belast terwijl inkomsten uit kapitaal zowat ongemoeid worden gelaten, en de milieufiscaliteit staat nog in de kinderschoenen.
Wij pleiten dan ook voor een grondige belastinghervorming die leidt tot een rechtvaardiger belasting. Rechtvaardiger betekent dat de laagste inkomens ten volle kunnen genieten van een verlaging van de fiscale druk én dat discriminaties worden aangepakt. Zo worden alleenstaanden in België het zwaarst belast. De fiscus discrimineert ook tussen arbeid en kapitaal: eveneens sociaal onrechtvaardig.
Daarom pleiten wij samen met de vakbonden voor een echte vermogensbelasting door een extra belasting op vermogensinkomsten. Vermogens tot 500.000 euro worden vrijgesteld en de bestaande vermogensbelastingen worden herzien. Het gaat er niet om de intrest op het zuurverdiende spaargeld of de eigen woning extra te belasten, maar bijvoorbeeld wel om grote winsten bij de verkoop van aandelen ook te laten bijdragen.
Het blijft een even gerechtvaardigde eis om de ontslagvergoedingen van ceo’s tot een minimum te beperken. Het kan niet dat John Brock in december 2005 door InBev wordt ontslagen omdat hij niet voldoet, maar daarvoor wel een ontslagvergoeding van 10 miljoen euro krijgt, dat hij in april 2006 elders aan de slag gaat en tussendoor nog eens 20 miljoen euro wil vangen. Staatssecretaris Bruno Tuybens is twee jaar geleden wel een mediacampagne over grote toplonen begonnen, maar behalve wat kleine correcties is er weinig veranderd. Waarom niet binnen de vennootschapsbelasting de aftrekpost ’toplonen’ beperken? Bedrijven kunnen dan die graailonen vanaf een bepaald niveau niet langer inbrengen als bedrijfskost. Zeker zou de code inzake corporate governance, de regels voor goed bestuur, niet alleen moeten slaan op de ondernemingen, maar ook op de topverdieners. Dat zij dan maar eens publiekelijk uitleggen aan werknemers, aandeelhouders en stakeholders, waarom ze zoveel moeten verdienen.
Voor een onderneming is sociale rust een zegen voor de bedrijfsontwikkeling, voor de vakbonden is een integere bedrijfsleider de beste garantie voor een gehandhaafd en continu arbeidsproces. Het is stuitend dat sommige ceo’s -ongeacht hun prestaties - miljoenen vangen, en zelfs nog durven te zeuren over gemiste aandelenopties. Het toont aan dat ze met al dat geld niet gelukkig (kunnen) zijn. Het zijn geldzieke mensen. Veel mensen slagen erin gelukkig te zijn met aanzienlijk lagere inkomsten. Het is evident dat een bedrijf beter geleid wordt door een gezonde geest die de bedrijfsdoelstelling voor ogen houdt. Waarom dan nog kiezen voor het soort manager die, goede of slechte resultaten, uiteindelijk vooral uit is op een zo groot mogelijk eigen gewin?
Op de arbeidsmarkt is voldoende potentieel dat bereid is voor aanzienlijk lagere bedragen op een verantwoorde manier een bedrijf te leiden. Niet omwille van snel gewin, wel omwille van gezonde winstcijfers over een langere periode. De vakbond kent het arbeidspotentieel en kan dus mee zoeken naar de leiders die bedrijven op een gezonde manier kunnen doen groeien. Vakbonden kunnen fungeren als headhunters voor bedrijven. En in tegenstelling tot een echte headhunter is de winst voor de vakbond niet dat hij de persoon aanbrengt, wel dat hij de werkzekerheid van de arbeiders verhoogt.
Vera Dua is voorzitster van Groen. Els Keytsman is in Oost-Vlaanderen kandidaat voor de Kamer voor Groen!
Vandaag was een heerlijke 1 mei dag. Naar goede gewoonte trok ik met familie en vrienden en collega's van Groen! naar het Aalsterse volkshuis, waar na de obligate speeches de optocht zich op gang trok. Voor het eerst heb ik die niet helemaal uitgelopen, want ik had met alweer andere vrienden, dit keer Gentse, afgesproken om 1 mei ook in Gent te vieren. Een stralende zon, een frisse pint en een goede babbel, het leven kan mooi zijn.
In haar 1 mei speech drukte Freya Van den Bossche op de noodzaak om de wet op de kernuitstap onverkort door te voeren en niet toe te geven aan de Electrabels/Suez-bonzen Hansen en Mestrallet. Fijn, we staan daarin dus niet alleen. Maar er bekroop me een gevoel van hypocrisie want de sp.a heeft volop meegewerkt, en werkt nog mee, aan de geruisloze voorbereiding op het vernietigen van de wet op de kernuitstap. Zo werden de bevoegdheden van de regulator, de CREG, ingeperkt. En bij de overname van Electrabel door Suez, toen de regering harde eisen kon stellen inzake marktwerking, koos ze voor het laisser faire. En ook heeft ook sp.a-voorzitter Van de Lanotte met Electrabel/Suez een Pax Electrica II afgesloten, en heeft hen daarmee een fiscaal stabiel reglementair kader gegarandeerd tot 31 december 2009.
Uiteraard gaat de belofte van Van den Bossche enkel om het om afdekken van de groene flank, met 10 juni in zicht. Groene woorden spreken, maar tezelfdertijd de rode loper uitrollen voor kernenergie, helpt ons echter geen stap verder. Bovendien mogen socialisten hun core business niet verder vergeten. Zo is zeggen dat je niet in de regering stapt als de fiscale fraude niet wordt aangepakt, totaal ongeloofwaardig nadat je 4 keer fiscale amnestie hebt goedgekeurd. En de armoede is onder paars sterk toegenomen. Een schande!
Ook daarom ben ik voor een graaitaks, of vermogensrendementsbelasting. Al jaren pleiten wij ecologisten voor een echte vermogensbelasting waarbij de lasten op arbeid drastisch verlagen. De fiscale druk wordt dan verschoven naar inkomsten uit vermogensinkomsten vanaf 500.000 euro. Die hele grote vermogens dragen nu in verhouding niet bij tot onze maatschappij. Dat moet dus dringend veranderen.
Een andere piste: binnen de vennootschapsbelasting de aftrekpost "toplonen" beperken. Bedrijven kunnen dan die graailonen vanaf een bepaald niveau niet langer inbrengen.
Maar zeker de ontslagvergoedingen moeten tot een absoluut minimum worden beperkt. Het kan absoluut niet dat John Brock in december 2005 door InBev wordt ontslagen omdat hij niet voldeed, maar wel een fraaie ontslagvergoeding van 10 miljoen euro krijgt, dat hij dan in april 2006 elders aan de slag en dan maar nog eens extra 20 miljoen euro vraagt. Bruno Tuybens is twee jaar geleden wel een sexy mediacampagne over de te grote toplonen begonnen, maar behalve een aantal kleine correcties is er ondertussen weinig of niets veranderd.
Op zijn minst zou de code inzake corporate governance, de regels voor goed bestuur, niet alleen moeten slaan op de ondernemingen maar ook op de topverdieners. Dat zij dan maar eens publiekelijk uitleggen aan de werknemers, de aandeelhouders en de stakeholders, waarom ze nu per se zoveel zouden mogen verdienen.
Gezien sp.a te druk bezig is met het vissen in andermans vijver, maar aan de groene kiezers vooral fraaie lippendienst bewijst, wel, dan moeten wij ecologisten maar des te harder strijden voor meer rechtvaardigheid en een betere herverdeling, dus een eerlijker economie. Zeker wat betreft fiscaliteit! Want van partijen die doelbewust mee de fiscale amnestie organiseren, kan men niet bijster veel meer verwachten dan wat mooie woorden op een zonnige meidag.
Hoe aantrekkelijk die graaitaks ook lijkt, het is een populistische uitspraak. Schieten op de 'patroons' is een dagelijkse gewoonte voor links, maar vaak wordt een boemerang afgeschoten.
Het is immers nu al zo dat in vele bedrijven werknemers enkel kruimels krijgen omdat de raad van bestuur en vooral de aandeelhouders zich alle winst toeëigenen.
Als er een graaitaks komt, dan zullen de werknemers zelfs die kruimels niet meer krijgen. Wie heeft er dan baat gehad met die taks?
In plaats van voor de vuist weg een idee te lanceren, zou het beter zijn eerst de details en de gevolgen te overdenken...
Wat jij zegt is dat we maar content moeten zijn met kruimels. Ik volg die redenering totaal niet. Er moet dringend eerlijk herverdeeld worden, en dan gaat het om meer dan wat kruimels.
Daarom ook spreken wij niet van graaitaks voor CEO's maar van vermogensbelasting: eindelijk een eerlijke belasting, op alle inkomsten, ook die uit vermogen?
Ons belastingssysteem is verouderd en fundamenteel oneerlijk. Zo dragen hier de alleenwonenden met een bescheiden inkomen het *meest* af aan de fiscus.
Droge info vind je op mijn website.
Kletsen doe ik op Twitter.
Ik doe sociaal op Netlog en
Facebook.
Mijn 'serieuze' netwerk onderhoud ik op LinkedIn.
Van Plaxo
weet ik nog niet goed of het nu serieus is of fun.
Interessante links gooi ik op delicious.
En foto's plaats ik op Flickr.
0 reactie(s):
:: zelf reageren ::