Wat hebben Lalaover-frontman
Tom Kestens, klimaatambassadeur van Al Gore voor België én ecodesigner
Serge Degheldere en ikzelf gemeen? Een oprechte bezorgheid om de penibele toestand van onze planeet, maar ook het optimistische inzicht dat een ecologische omslag in de manier waarop we consumeren en produceren, ons zowel ecologisch als economisch veel zal en kan opbrengen.
Er is al zoveel mogelijk, zeker op technologisch vlak. Talloze voorbeelden uit het buitenland tonen dat keer op keer. Alleen ontbreekt de politieke moed om er een stimulerend juridisch kader voor te creëren. En dagelijks ontmoet ik mensen die maar wat graag groene keuzes willen maken, maar hun weg niet vinden of verdrinken in de onsamenhangende informatie.
Daarom hebben we met z'n drieën
de vzw People for Earth opgericht. Enerzijds gaan we onder noemer 'Art for Earth' concerten organiseren waar men niet enkel kan genieten van fijne muziek, maar ook concrete informatie kan verkrijgen. Anderzijds willen we
seminars organiseren waarbij we bedrijven, wetenschappers en politici zullen samenbrengen. Bedoeling is om ervaringen en deskundigheid inzake ecologisch ondernemen samen te brengen. En we willen ook een website/databank lanceren waar alle eco-informatie wordt gebundeld.
Ecologie en economie kunnen elkaar versterken, daarvan zijn we overtuigd. Dat gaan we ook aantonen. U hoort nog van ons!
Labels: ecologie, economie, people for earth
Onderstaand opiniestuk verscheen iets ingekort in De Standaard van 24/7/2007In Zweden is nucleair veiligheidsmedewerker Homer Simpson geen fictief tekenfilmfiguurtje meer, hij blijkt er ook echt rond te lopen: deze maand moest de directie van de Zweedse kerncentrale Ringhals van het grootste elektriciteitsbedrijf van het land Vättenfall, enkele werknemers ontslaan wegens dronkenschap en het lastig vallen van vrouwelijk schoonmaakpersoneel. Dit incident deed bovendien zich voor ná een vernietigend rapport over dronken werknemers en een slechte naleving van de veiligheidsmaatregelen in de Forsmarkkerncentrale. Beide centrales werden het afgelopen jaar ook herhaaldelijk stilgelegd wegens brand en andere technische problemen.
Vorige maand brak door kortsluiting brand uit in de Duitse kerncentrale van Krümmel nabij Hamburg. Het vuur had de kernreactor niet bereikt, en er werd eerst beweerd dat de kernreactor zelf niet was bedreigd. Onderzoek van de veiligheidsautoriteiten wees toch wel op
“meerdere onregelmatigheden” mét gevolgen voor de reactor van de centrale. De kernreactor is van de Duitse energiegroep E.on en van het Zweedse Vättenfall. Eerder dit jaar vroeg Vättenfall om de kerncentrale Brunsbüttel langer te mogen exploiteren. Die kerncentrale moest echter op dezelfde dag, ook al wegens kortsluiting, stilgelegd worden.
“Wir müssen von diesen Gefährdungsreaktoren weg” stelt Leefmilieuminister Gabriel dan ook onomwonden. Kernreactoren als Krümmel en Brunsbüttel moeten volgens de minister sneller worden gesloten dan oorspronkelijk wettelijk verplicht. Volgens de Duitse wetgeving moeten de zeventien huidige kerncentrales tegen 2021 geleidelijk aan gesloten worden
Vorige maandag veroorzaakte een aardbeving in Japan niet alleen veel menselijk leed, ook de kerncentrale van Kashiwazaki-Kariwa deelde in de brokken. Eerst beweerde de uitbater van de centrale, het energiebedrijf Tokyo Electric Power (Tepco), dat de reactoren niet beschadigd waren en dat er geen radioactiviteit was vrijgekomen - tot grote woede van de Japanse regering. Want elke dag wordt de omvang van de zware aardschok duidelijker: een reactorlek deed radioactief water in zee vloeien, er zijn radioactieve kleren en handschoenen op de grond gevallen, en er vielen vierhonderd vaten met nucleair afval om, en bij veertig vaten viel het deksel waarbij de radioactieve inhoud gewoon de vloer oprolde. Er brak ook brand uit in een transformator. De grootste kerncentrale ter wereld heeft echter geen mensen in dienst die een brand kunnen bestrijden en omdat de brandweerdiensten overstelpt werden met noodoproepen, duurde het meer dan twee uur vooraleer de brand kon worden geblust. Tepco heeft nu na opgelegd onderzoek een 50-tal problemen gedetecteerd.
Deze recente nucleaire incidenten tonen aan dat kernenergie gewoonweg niet veilig kan zijn. Na de ramp in de kerncentrale van Tsjernobyl werd ons verzekerd dat zo’n ongeluk in de westerse kerncentrales niet mogelijk is. Onze veiligheidsvoorschriften zijn veel strenger, de veiligheidscultuur veel beter, en de centrales zijn beter geconcipieerd, klonk het geruststellend. Of men zwaait met ontwerpen van derde en zelfs vierde generatie reactoren - zogezegd veiliger types dan voorheen. De getroffen Japanse kerncentrale is er echter één van de derde generatie, blijkt nu pal op de breuklijn van de aardschok te liggen, en is bestand tegen schokken met een sterkte van slechts 6,5, waar de schok van maandag 6,8 sterk bleek.
Japan kent trouwens een lange nucleaire calamiteitenlijst en de veiligheid van de Japanse kerncentrales is in het verleden al sterk bekritiseerd. Niet alleen omwille van de vele aardbevingen in de regio, maar ook omwille van een te lakse veiligheidscultuur, de hardnekkige karaktertrek om incidenten toe te dekken of te vergoelijken. Na elke calamiteit beloven de Japanse nucleaire bedrijven om de veiligheidsprocedures te verbeteren, maar pas dit jaar gaven de 12 energiebedrijven toe dat de voorbije incidentenrapportages duizenden ongeregeldheden bevatten. Zo heeft energiebedrijf Hokuriku toegegeven dat in 1999 een gevaarlijke kettingreactie was opgetreden in een van zijn kernreactoren.
Nucleaire ongelukken doen zich dus niet alleen voor in een obscuur Verweggistan. Zweden, Japan, Duitsland: ongelukken kunnen overal voorkomen. Uiteraard kunnen ingenieurs de veiligheid van nucleaire installaties verder verbeteren, maar “inherente veiligheid” is een loze belofte. Want zoals elk industrieel proces is en blijft een kerncentrale afhankelijk van de menselijke factor, maar ook natuurrampen als een aardbeving voorkomen kan de mens al evenmin. Daarom wil en kan ook het Internationaal Atoomagentschap (IAEA) de term niet meer gebruiken. Een veilige kerncentrale bestaat dus enkel in de hoofden van optimistische ingenieurs en dito politici. Ook bij ons valt een ernstige kernramp gewoonweg niet uit te sluiten. De kerncentrale van Doel ligt zowat in het petrochemische hart van Europa, en Antwerpen telt bijna een half miljoen inwoners. Een ongeval in de kerncentrale van Doel, waarbij zelfs maar een fractie van de radioactiviteit van Tsjernobyl zou vrijkomen, zou zowel op economisch als op ecologisch vlak dramatisch zijn. Blijft het nemen van het nucleaire risico dan wel verantwoord?
Bart Staes, Europees parlementslid Groen!
Els Keytsman, co-auteur van
"Het klimaatboek. Pleidooi voor een ecologische omslag"Labels: kernenergie
Men werkt al een tijdje aan onderwaterturbines. Een onderwaterturbine lijkt op een windturbine, maar wordt onder water geplaatst en maakt daar gebruik van de getijdekracht om stroom op te wekken.
Deze hernieuwbare energiebron is de testfase zowat voorbij en blijkt stilaan klaar om te worden gecommercialiseerd.
Dit jaar nog zal het bedrijf
SeaGen een getijdenturbine van 1.2MW installeren in Strangford Lough. Sea Generation Ltd is een project van 5 jaar van Marine Current Turbines Ltd. Na jarenlang testen van kleinere turbines wordt nu een concreet project onder water gelaten. Het is de laatste testfase vooraleer grootschalige installaties worden gecommercialiseerd.
Het is echter niet de eerste Britse onderwaterturbine. In Groot-Brittannië werkt men ook al heel concreet aan een heuse
getijdencentrale onder zee voor de kust van Cornwall. Die zou 20MW elektriciteit opwekken, genoeg voor 7,500 gezinnen of 3% van de huishoudelijke behoefte aan elektriciteit in Cornwall. Het pretendeert daarmee de grootste wave farm ter wereld te zijn.
En een tijd geleden werden ook vlakbij de Queensborough Bridge in New York City
twee getijdenturbines geplaatst. Op termijn komen er zes van zulke hernieuwbare energiebronnen. De onderwaterturbines zijn goed voor stroom aan 8.000 gezinnen uit de Big Apple.
Labels: energie, waterkracht
Nissan Motor gebruikt nu voor de coating van hun autotextiel een milieuvriendelijkere grondstof:
eierschaalmembraan. Voor hun Bluebird Sulphy, een model dat wordt verkocht in Japan, wordt dat zelfs standaard.
Eierschaalmembranen worden gebruikt in de tradionele Chinese geneeskunde om littekens te behandelen - sumoworstelaars smeren er zich om die reden ook mee in. De coating van eimembraan zou het textiel beter bestand maken tegen water, vermindert statische elektriciteit en zorgt voor beter comfort. De membranen worden geleverd door Idemitsu Techno Fine, die hiervoor eierschalen betrekt van een Japanse mayonaisefabricant.
Het product wordt nu al gebruikt in schoenen en kleding. Zo maakt
Descent golfbroeken met eierschaalmembranen.
Afval wordt grondstof met andere woorden, of
cradle tot cradle in de praktijk én gecommercialiseerd. Cradle to cradle is een toekomstgerichte productiestrategie die streeft naar
zero afval. Ook in ons
klimaatboek pleiten Tom Jones en ervoor dat deze strategie de standaard zou worden.
Labels: cradle to cradle, Japan
De Japanse overheid gaat de kerncentrale van Kashiwazaki-Kariwa, die beschadigd werd door de zware aardschok van vorige maandag,
een jaar sluiten. In dat jaar wil men de veiligheid in de centrale onderzoeken. Hoewel eerst sussend werd gezegd dat er niet veel aan de hand was,
worden de nucleaire gevolgen van de aardschok elke dag duidelijker.
Tepco, de uitbater van de centrale, werd door de Japanse overheid alvast al flink berispt. De bevolking werd heel laat op de hoogte gebracht en er werd, naar aloude hardnekkige gewoonte, eerst beweerd dat er niets ernstig aan de hand was. Na opgelegd onderzoek geeft Tepco nu een 50-tal storingen toe.
Kashiwazaki-Kariwa is de grootste kerncentrale van de wereld maar beschikt niet over personeel dat brand kan bestrijden. De brandweer werd -uiteraard!-overstelpt met noodoproepen van slachtoffers van de aardbeving, waardoor het meer dan 2 uren duurde vooraleer de brand in de centrale kon worden geblust. Het beeld van een brandende kerncentrale, totaal verlaten en niemand die iets ondernam om de brand te blussen, veroorzaakte grote psychologische stress bij de bevolking.
Ook het radioactieve lek werd eerst vergoelijkt, maar nu blijkt dat het water dat in zee werd gelekt 50% radioactiever is dan eerst toegegeven.
Rekenfoutje. Er werd ook eerst gezegd dat slechts 100 vaten radioactief afval waren omver gevallen. Dat zijn er ondertussen 400 geworden en 40 ervan verloren hun deksel, waardoor het nucelaire afval gewoon de grond oprolde. De centrale herbergt echter ongeveer 22.000 vaten met afval, en nog niet de helft is al onderzocht.
Tepco gaf gisteren ook toe dat centrale niet was opgewassen tegen de kracht van de aardbeving. De centrale is gebouwd dat ze slechts aarbevingen met een kracht van 6.5 op de schaal van Richter aankan, maar de aardschok had een kracht van 6.8. En bizar genoeg blijkt de centrale gebouwd pal boven de breuklijn die de aardbeving heeft veroorzaakt. Geologisch onderzoek uit 1980, opgezet voor men startte met de bouw van de centrale, dat er in de omgeving maar liefst 4 breuklijnen zijn, maar men concludeerde toen dat die niet meer actief waren. Tjee, het is zoals met de meningen rond de links-rechts breuklijn. Ook die wordt echter af en toe actief.
Japan plande 13 bijkomende kerncentrales tegen 2018, twee ervan zijn in aanbouw. Japan registreert ook elke paar minuten aardschokken en -schokjes. Een berekend risico? Na Tsjernobyl werd ons voorgehouden dat zo'n ongeluk bij ons niet mogelijk is. Onze technologie is beter, de veiligheidsprocedures strenger, blablabla. Na de
dronken nucleaire medewerkers in Zweden, de stroomstoringen annex brand in de Duitse kerncentrales en nu het nucleaire ongeluk in Japan, weten we beter.
Kerncentrales zijn ontworpen en gebouwd door mensen, en dus onderhevig aan fouten, net als de veiligheidsprocedures. Inherent veilig bestààt gewoonweg niet. Ik ben het dan ook volmondig eens met de Duitse leefmilieuminister: sluiten die radioctieve handel, en liefst zelfs vroeger van wettelijk vastgelegd.
Labels: kernenergie
We worden -alweer- verwend op een goeie documentairefilm:
Manufactured Landscapes van
Jennifer Baichwal over de fotograaf
Edward Burtynsky. Burtynsky is gekend voor zijn foto's over de transformatie van onze leefomgeving door industrialisatie.
In
deze documentaire volgt Baichwal de fotograaf naar China, waar hij de effecten van de industriële revolutie op het landschap op de gevoelige plaat vastlegt. Zoals
An Inconvienient Truth ons deed nadenken over klimaatverandering, en
Our Daily Bread en
We feed the world lieten zien hoe we ons voedsel kweken en telen, laat
deze documentaire ons nadenken over hoe onze levensstijl, de huidige globalisering en industrialisering, een vernietigende impact hebben op de planeet.
Voorlopig is de DVD nog niet te koop in ons land, hopelijk komt daar vlug verandering in! Wie nu al kennis wil maken met het werk van Burtynsky:
zie de uiteenzetting op Ted.comLabels: China, milieu
Een aardbeving in Japan vorige maandag veroorzaakte
heel wat dodelijke slachtoffers en gewonden en ook stoffelijke schade: bijna driehonderd gebouwen gingen tegen de vlakte, wegen en bruggen raakten beschadigd en in de grond zaten scheuren tot een meter breed. Het was de zwaarste beving in Japan sinds 1995 in de westelijke stad Kobe.
De stad
Kashiwazaki is het zwaarst getroffen. Een kerncentrale bij de stad sloeg bij het begin van de beving automatisch af, maar in de buurt van één van de vier kernreactoren brak brand uit. Eerst werd gezegd dat de reactoren niet beschadigd waren
en dat er geen radioactiviteit was vrijgekomen, maar nu blijkt dat
weldegelijk radioactief water te zijn gelekt en in zee terecht te zijn gekomen.De huidige kerncentrales zijn vrijwel alle van de tweede generatie, terwijl de kerncentrale van Kashiwazaki er één is van de derde generatie - het is een
"Advanced Boiling Water Reactor" (ABWR), een zogezegd veiliger type dan voorheen. De
veiligheid van kerncentrales is gebaseerd op het
'defense in depth' principe. Dat kent drie verdedigingslinies: voorkomen dat een incident kan plaatsvinden, een incident zo snel mogelijk onder controle brengen, en tot slot de gevolgen van een incident beperken. Bij de generatie II-centrales ligt de nadruk meer op de laatste twee punten, terwijl bij de generatie III-centrales ook de eerste twee punten meer aandacht krijgen.
De veiligheid van nucleaire installaties kan uiteraard verder verbeterd worden, maar inherente veiligheid is niet te bereiken. Zoals elk industrieel proces blijft een kerncentrale afhankelijk van de menselijke factor, en daarom wil en kan ook het Internationaal Atoomagentschap (IAEA) de term "inherent veilig" niet meer gebruiken. En een aardbeving voorkomen kan de mens vooralsnog al evenmin.
100% veilige kerncentrales bestaan dan ook enkel als schets op de tekentafel van optimistische ingenieurs.
Update 17 juli 2006: De aardbeving in Japan heeft
ergere gevolgen gehad dan eerst gedacht. Duizenden mensen zijn getroffen door de aarbeving en werden ondergebracht in evacuatiecentra. Velen moeten het stellen zonder stroom en water.
De Japanse overheid heeft nu een onderzoek bevolen naar een mogelijk tweede radioactief lek in de Kashiwazaki Kariwa kerncentrale. Eerder al bleek radioactief water van de centrale in zee te zijn gelekt, en nu blijkt dat zo'n 100 vaten met laagradioactief afval door de aarbeving zijn omver gevallen. Van sommigen is het deksel geopend.
De veiligheid van de Japanse kerncentrales is al
meermaals bekritiseerd, omwille van de vele aardbevingen in de rigio, maar ook omwille van de te lakse veiligheidscultuur en de karaktertrek om incidenten niet openbaar te maken.
Update (2) 17 juli 2006: De Japanse regering beraadt zich dinsdag over een betere beveiliging van de kerncentrales tegen aardbevingen. Maandag veroorzaakte een zware aardschok in Japan een lek in reactor nummer 6, waardoor radioactief water in de zee vloeide. Er brak ook brand uit in een transformator en naar verluidt vielen zo'n 100 vaten met nucleair afval om. Dinsdag gaf
Tokyo Electric Power (Tepco), dat de kerncentrale uitbaat, toe dat er ook radioactiviteit is ontsnapt uit reactor 7. En intussen blijkt dat er radioactieve kleren en handschoenen op de grond gevallen zijn bij de aardbeving.
Er is nu een onderzoek aan de gang naar de risico's. Minister van Economie Amari uitte kritiek op het feit dat slechts heel laat het nucleaire lek werd gemeld, maar ook op het feit dat de brand in de transformator maar langzaam bestreden werd.
De minister gaf Tepco de opdracht de kerncentrale te sluiten totdat een aantal controles is gebeurd. Tepco kreeg ook een berisping van de Japanse regering.
"Ik erken dat onze bluswerken niet helemaal efficiënt verlopen zijn", zo excuseerde Tsunehisa Katsumata, de voorzitter van Tepco, zich.
De beursnotering van het bedrijf daalt ondertussen flink in waarde.Labels: Japan, kernenergie
Ongelooflijk maar waar. Nu zendt ook Nederlandse televisie vanavond
"The Great Global Warming Swindle" uit. Deze "documentaire" wil aantonen dat niet de mens maar de zon de grote oorzaak is van het versterkte broeikaseffect, beschuldigt in één adem het
IPCC van "censuur en bedrog" en klasseert de gangbare broeikaseffecttheorie onder "politiek en propaganda."
Zucht. Er is al genoeg
inkt gevloeid,
artikel na
artikel geschreven en
digitale ruimte vrijgemaakt om aan te tonen dat deze "documentaire" zélf één grote zwendel is.
Sommige wetenschappers werden
verkeerd gequoted of op zijn minst heel selectief aan het woord gelaten.
Het is nochtans duidelijk. De wetenschap is het over eens: het versterkte broeikaseffect wordt vooral door de mens veroorzaakt. De enige oplossing is een drastische vermindering van de uitstoot van broeikasgassen. Punt uit.
Toch blijft de "documentaire" aandacht krijgen. Ook
(pdw) vond het een tijd geleden dringend nodig om reclame te maken voor deze zwendeldocu, daarin
gezwind gevolgd door opperblogger lvb. Voor de geïntereseerden zet ik hier de meest grove fouten, leugens en onjuistheden uit deze "documentaire" nog eens op een rijtje (zie ook
Wikipedia).
De zwendeldocumentaire verwijst naar een grafiek uit een rapport van het IPCC om aan te tonen dat in de middeleeuwen nog warmer zou zijn geweest. Nu dateert deze grafiek uit 1990 (!), en toont die slechts temperaturen tot... 1975. Ondertussen zijn we 17 jaar nieuw onderzoek verder en daaruit blijkt dat de stelling gewoonweg niet klopt.
De zwendeldocu gebruikt een NASA-grafiek om aan te tonen dat de gemiddelde temperatuur van de Aarde sterk afnam tussen 1940 en 1980. NASA heeft echter nooit een dergelijk grafiek gepubliceerd met betrekking op de gehele aarde. De temperatuur op het noordelijk halfrond nam weliswaar af tussen 1940 en 1976, maar niet zo sterk als in het docu wordt gesteld.
De documentairemakers focussen sterk op die temperatuurdaling tussen 1940 en 1976. De CO2-uitstootstijging komt niet overeen met de temperatuurstijging in de 20ste eeuw, zeggen de documakers. Dat is juist, maar is totaal irrelevant. In het programma wordt hier heel lang bij stil gestaan, om de gangbare theoriëen onderuit te halen. Van enige misbruik van grafieken zijn de documakers niet gespeend; men focust
vooral op de lagere temperaturen over vier decennia (!). De lagere temperaturen tussen 1940 en 1970 zijn echter al langer wetenschappelijk uitgelegd en het fenomeen is gekend als "global dimming". Ook in het eerste hoofdstuk in
"Het klimaatboek" leggen Tom Jones en ikzelf dit uit.
Vulkanen produceren meer CO2 dan mensen, volgens de zwendeldocumakers. Van deze uitspraak wordt geen bron gegeven. Deze uitspraak is bovendien onwaar.
Variatie in de zonnecyclus is de verklaring voor de stijgende temperatuur. De in de "documentaire" gebruikte grafiek loopt slechts tot 1975, is niet afkomstig uit bekend wetenschappelijk werk en een bron wordt niet gegeven.
Recent onderzoek wijst uit dat er zeker in de laatste decennia geen correlatie is tussen activiteit van de zon en de temperatuur op Aarde. Ook de ‘alternatieve’ zonnetheorie werd door het IPCC uitgebreid behandeld en de conclusie op basis van de huidige literatuur luidt dat de invloed van de zon in de afgelopen 50 jaar 5 tot 10 maal kleiner is dan de invloed van de broeikasgassen.
Vanavond zendt de KRO een
ingekorte en gekuiste versie van de documentaire, gevolgd door een debat. Zo zal in het debat worden uitgelegd dat het IPCC geen ‘milieustandpunt’ verkondigt, maar alleen verantwoordelijk is voor het verzamelen en samenvatten van alle relevante wetenschappelijke literatuur. Het blijft wel ontzettend jammer dat zendtijd wordt verpild aan klimaatsceptici. Want terwijl de klok verder tikt, nemen politici geen maatregelen om de klimaatverandering tegen te gaan. Uiteraard is net dat de bedoeling van de waterdragers van de
denial industry.
Labels: denial industry
De Chinese stad Guangzhou zal tegen 2010
alle stadsbussen en taxi's doen overschakelen naar LPG. Vandaag rijdt 85% van de stadsbussen en taxi's op LPG en daarmee heeft de stad nu al de grootste LPG-vloot ter wereld. Deze omschakeling zal zorgen voor een besparing van 4710.000 ton diesel en benzine. Overschakelen op LPG is ook beter voor de luchtkwaliteit. Er zal na de operatie maar liefst 22.000 minder CO worden uitgestoten, 2.430 ton minder NOx, en 417 ton minder fijn stof.
Tegelijk wil de stad ook de LPG-technologie verbeteren, zodat nog meer energie kan worden bespaard. Guangzhou zet de doelstelling voor LPG-brandstofverbruik op 62 liter per 100km voor bussen, en 12 liter per 100 km voor taxi's. Vandaag verbruiken de stadsbussen 65 liter, waar dat in 2003 nog 83 liter bedroeg. Ook taxi's zijn zuiniger geworden: ze verbruiken vandaag nog 13,2 liter per 100 km, waar dat in 2003 nog 16,6 liter bedroeg. De totale LPG-consumptie van bussen bedroeg 29,21 miljoen liter minder dan in 2005. Dat leverde een besparing op van 100 miljoen yuan, of 13,16 miljoen dollar.
De stad
wilde eigenlijk al eind 2006 alle stadsbussen doen overschakelen, maar strandde dus op "slechts" 85% LPG-voertuigen in plaats van 100%. Hopelijk lukt het dit jaar wel.
Cleantech, een onderneming uit San Francisco, wil tegen 2011 de grootste zonnefarm ter wereld gebouwd hebben bij Fresno in California.
Volgens het bericht van Reuters zal de 80-megawatt farm ongeveer 260 hectare beslaan. De farm zal stroom leveren voor maar liefst
20.800 Amerikaanse gezinnen.
De
"San Joaquin Valley Customer Choice Solar Farm" zal dan 17 keer groter zijn dan de huidige grootste zonnefarm in de VS, of 7 keer groter dan de huidige grootste ter wereld en 2 keer groter dan de grootste geplande farm, beide in Duitsland. Californië wordt daarmee met de vingers in de neus gewoon de wereldleider inzake grote zonneprojecten, en steekt Duitsland de loef af.
"We're pretty confident that solar farms on this scale are going to have an industry-changing impact. We think it's the wave of the future. This scale of project, I think, creates a tipping point for renewable energy…the impact for it will be similar to the impact of the computer chip." klinkt het bij Bill Barnes, CEO van Cleantech.
Labels: Californië, zonnestroom
Tom Kestens, frontman van Lalalover, wil met ART FOR EARTH ecologie hoog op de Belgische politieke agenda zetten.
"Want jonge mensen hoef je niet te overtuigen van ecologie," zegt Tom. En ook omdat hij dagelijks
"een bange overheid" aan het werk ziet, is hij bezig met de voorbereiding van een evenement dat Belgische muzikanten, acteurs, schrijvers, stand-uppers,... bijeenbrengt, samen met vooraanstaande milieuwetenschappers rond
global warming.
"Het is een uitdaging waarvoor zelfs scenario's bestaan. Wetenschappers en economen van New York tot Tokyo hebben die allang in kaart gebracht. Het is dus gewoon een kwestie van politieke wil. Een kwestie van prioriteiten. Om het even cru te stellen: de splitsing van Brussel-Halle-Vilvoorde versus het redden van planeet en economie. Een klein kind begrijpt dat dat niet echt een keuze is." zet Tom zijn beweegredenen uiteen in
een vrije tribune die vandaag in
De Morgen werd geplubliceerd.
"De planeet en onze portefeuille redden, daar gaat het in de eerste plaats over," schrijft Tom terecht. En:
"Politici mogen niet langer talmen en rond de pot draaien. Ze moeten nú vooruitgang boeken en wel op zeer korte termijn. Daartoe is een vrank debat nodig, dat sneller naar oplossingen zal leiden dan het voorzichtige gesprek. Daartoe is vooral een eerlijk discours nodig, en niet een Letermiaanse vaagheid die zo min mogelijk voor de borst stuit. Dat is oude politiek. Die luxe hebben we jammer genoeg niet meer."Labels: België, opwarming
Taiwan wil over drie jaar alle verkeerslichten hebben vervangen door LED-lampen. Er werden al 350.000 lichten overgeschakeld en vanaf 2008 start men met de omvorming van nog eens 420.000 verkeerslichten. Het
Ministerie van Economische Zaken trekt hiervoor zo'n 7 miljoen dollar uit. Als dat werk achter de rug is, komt in Taiwan de straatverlichting aan de beurt.
LED-lampen -light emitting diode- leveren net als
spaarlampen en
daglichtlampen grote besparingen op. Ze gaan langer mee, verbruiken minder nergie en gaan veel minder snel stuk. Uit onderzoek van het Taiwanese Ministerie blijkt een totale energiebesparing van 85% voor de verkeerslichtenoperatie. Naast de al gekende toepassingen in verkeerslichten en straatverlichting, worden andere toepassingen aan een razend tempo ontwikkeld.
Taiwan ziet in de LED-productie een groeisector van de toekomst. Het land verleent
forse steun om het onderzoek naar en de ontwikkeling van nieuwe standaarden te ontwikkelen. En in april kondigde het Ministerie aan dat het de
komende 45 jaar 60,6 miljoen dollar steun zal verlenen om de LED-industrie in het land mee te helpen ontwikkelen.
Labels: energiebesparing
Hoge gebouwen vangen veel wind. Wie veel door steden wandelt maakt het regelmatig mee: je loopt de hoek om en je krijgt de wind van voren.
Microwindturbines maken gebruik van deze windstuwing. Ze passen op daken van gebouwen, ze zijn klein, transparant, geluidsarm en trillingsvrij, vergen geen onderhoud en kunnen zonder kraan worden geplaatst. Ze kunnen dus in steden voor heel wat stroom zorgen.
Je ziet dergelijke turbines nu op veel Nederlandse gebouwen staan. Het
stadhuis van Den Haag heeft er een en in Tilburg zorgt een turbine op de Bachflat voor een opbrengst van 5.000 kWh, wat ongeveer het verbruik van twee modale gezinnen dekt. Maar ook in andere landen duikt de stadsturbine op.
In het Britse Manchester staan op het Co-operative Insurance Services building 19 turbines. De turbines van 3 meter hoog zullen jaarlijks één ton CO2-uitstoot vermijden. De investering is op 5 jaar terugverdiend, en het eenvoudige idee kon relatief vlug en goedkoop worden uitgevoerd.
In België is het plaatsen van zo'n turbine onmogelijk. De regeltjes van de ruimtelijke ordening laten vooralsnog niet toe. Of beter, er is geen regelgevend kader. Over de toelating wordt namelijk door de gemeente beslist, en die kan tal van redenen aangrijpen om een aanvraag af te keuren: de bouwhoogte, het uitzicht, bezwaren van omwonenden,...
Jammer, want als gezinnen zelf windstroom zouden kunnen opwekken, levert hen dat meer op dan een spaarboekje. Met kleinschalige windturbines gecombineerd met zonnepanelen zouden ze netto-elektriciteitsproducenten kunnen worden. En we hebben elke duurzame hernieuwbare energiebron nodig om het energievraagstuk op te lossen.
Labels: windkracht
Op vorige donderdag, 28 juni,
brak brand uit in de kerncentrale van Krümmel nabij Hamburg. Waarschijnlijk veroorzaakte kortsluiting de brand in het koelsysteem van het transformatorhuis. Het vuur had de kernreactor niet bereikt, en er werd ook eerst gezegd dat de kernreactor zelf niet was bedreigd. Uit voorzorg werd die wel stilgelegd.
Nu hebben de veiligheidsautoriteiten na onderzoek toch wel
'meerdere onregelmatigheden die opgetreden zijn bij het doven van de reactor' vastgesteld, en die hadden ook gevolgen voor de reactor van de centrale. 'Maar ondanks de problemen met de reactor is de veiligheid van de installatie verzekerd', aldus de minister die eerder had gemeld dat de reactor zelf niet getroffen was door de brand.
De kernreactor is eigendom van de Duitse energiegroep E.on en van het Zweedse bedrijf
Vättenfall. Eerder dit jaar vroeg Vättenfall
om een andere kerncentrale (Brunsbüttel) langer te mogen exploiteren. Die kerncentrale moest ook al wegens kortsluiting bij een onderhoud, en ook al vorige donderdag, stilgelegd worden.
Volgens de Duitse wetgeving moeten de zeventien huidige kerncentrales tegen 2021 geleidelijk aan gesloten worden. Duitsland houdt vast aan de kernuitstap. Dergelijke incidenten tonen ook aan waarom dat een slim idee is: hoe ouder, hoe onveiliger, en vooral hoe moeilijke en duurder om de veiligheid te garanderen.
Labels: kernenergie
De Chinese overheid verplichtte de
Wereldbank om
een rapport over de milieuvervuiling in het land te censureren.
Het Chinese milieuagentschap
SEPA en het
Ministerie van Gezondheid eisten dat de cijfers over de menselijke tol van de vervuiling werden geschrapt.
Jaarlijks sterven 750.000 mensen voortijdig door milieuvervuiling. Zware luchtvervuiling in Chinese steden leidt tot 350.000 à 400.000 vroegtijdige doden per jaar. Nog eens 300.000 mensen sterven vroegtijdig aan slechte binnenhuiskwaliteit, en 60.000 sterven vroegtijdig door een slechte waterkwaliteit, met als gevolg zware diaree maar ook maag-, lever en blaaskanker. Maar ook een kaart die aangeeft welke regio's het ergst worden getroffen, lag te gevoelig. Eerder al bleek uit onderzoek van de Wereldbank dat 16 van de 20 meest vervuilde steden ter wereld in China liggen.
"De informatie lag te gevoelig en zou voor relletjes kunnen zorgen", verdedigt een medewerker van het onderzoek de censuur. Deze cijfers tonen nochtans aan dat de vaak bejubelde Chinese groei helemaal geen groei is.
Want wanneer je de kosten van milieuvervuiling verrekent, dan kom je helemaal niet uit op economische winst. Een gezonde economie verkrijg je nooit op een ecologisch kerkhof. De Wereldbank zou dan ook beter het vrijgeven én verrekenen van dergelijke informatie verplichten.
Labels: China, ecologie, economie
Er is een sociaal akkoord bereikt tussen Opel en de vakbonden. De onslagpremie en de brugpensioenregeling oogstten meteen een storm van kritiek. "Immoreel," noemde Peter Leyman, ex-Volvo en nu CD&V-Kamerlid het bereikte akkoord. Het VBO was al even kritisch.
Mag het even? Heel wat Opelwerknemers kregen te horen dat ze waarschijnlijk hun job kwijt zijn. Niemand heeft daar gevraagd om ontslag, en die fameuze ontslagpremie van 144,000 euro is trouwens belastbaar. En zeggen dat zelfs minister Vanvelthoven het akkoord ook al niets vond. Die man is sp.a-minister...
Ik vind vooral die kritiek immoreel, en al zeker hypocriet. Dat Opel koudweg herstructureringen (lees: ontslagen) mag aankondigen, vinden patronaat en sommige politici blijkbaar doodnormaal. Over de torenhoge "gouden handdrukken" die managers krijgen wanneer zij hun mandaat verliezen mag niets worden gezegd, of men krijgt de wind van voor. En wie zelfs nog maar durft te pleiten voor een vermogensbelasting of zelfs een matige 'graaitaks' wordt vlotjes beschuldigd van afgunst. Wie is hier eigenlijk immoreel?
Labels: België, economie
0 reactie(s):
:: zelf reageren ::