Op zaterdag 8 december is het
Climate Action Day in Brussel. Tientallen organisaties komen vanaf 14u30 op straat voor een beter klimaat en een rechtvaardig klimaatbeleid. Het wordt een kleurrijke en creatieve optocht, die start aan het Zuidstation en eindigt op de Kunstberg, waar aansluitend een eco-markt plaats vindt.
's Avonds is er dan een heus
klimaatconcert. Treden op:
Yevgueni,
Lalalover,
Woodface,
Hooverphonic,
Stef Kamil Carlens,
Joshua,
Flip Kowlier,
Stan Van Samang,
Think of One,
Mudflow,
Tine Reymer, Nathalie Meskens, Tom Pintens,
Stash,
Fatty K & ABDL,
Gustaph,
Maskesmachine. Begeleiding door de
“Art for Earth”band onder de artistieke leiding van Gert Bettens. Stand up comedy van Freddy De Vadder. Wetenschap door Dirk Draulans, Serge de Gheldere en Jill Peeters.
Tickets kosten slechts 7 euro en zijn te koop in Fnac Brussel, of via de website van het Koninklijk Circus (
www.botanique.be). De
NMBS voorziet een B-Klimaatticket voor 08/12: voor 7 euro heen en terug naar Brussel vanuit elk Belgisch station. Het concert eindigt op tijd, zodat je de dag zelf terug kan met de trein.
People for Earth is een initatief van Tom Kestens (Lalalover, ex-Das Pop), Serge de Gheldere (klimaatambassadeur van Al Gore in België) en ikzelf. Meer info op
www.peopleforearth.euEn voor het klimaatconcert "Art for Earth" kun je bij Groen! kaarten winnen. Doen!
Labels: 8 december, art for earth
Alweer surfgewijs een
fijne ecotech-innovatie ontdekt. In Groot-Brittannië installeert men
SolarLite Smart Studs op een aantal donkere wegen. Deze 'solar studs' zijn niet alleen de traditionele "kattenogen", het zijn tegelijk ook LED-lampjes met een klein zonnepaneeltje.
Voor chauffeurs betekent dit een 10 keer betere zichtbaarheid (van 90 meter tot 900 meter), en dus een pak verkeersveiliger. In sommmige gevallen kunnen deze zonneLEDs de traditionele straatverlichting volledig vervangen, wat betekent dat aansluiting op het elektriciteitsnet niet meer hoeft. Het grote verschil tussen de kattenogen en de nieuwe LEDs is dat de LEDs bij het vallen van de avond vanzelf gaan branden, terwijl een kattenoog het licht van een koplamp nodig heeft om te reflecteren.
De lampjes gaan 10 jaar mee, en zelfs daarna zijn ze nog nuttig: ze fungeren dan als gewonene reflecterende veiligheidsstrips.
Britse testen zouden alvast een vermindering in het aantal nachtelijke verkeersongelukken tonen met maar liefst 70%.
Foto via http://www.goodcleantech.com/Labels: cleantech, energiebesparing
Nog steeds worden de Witte en Gouden Gids netjes op de stoep tot bij je thuis gebracht. De papieren Gouden Gids weegt 2,5 kg. Maar wie over internet beschikt, surft naar
www.1207.be of naar
www.goudengids.be om een telefoonnummer of adres op te zoeken. Veel gemakkelijker, en je vindt er trouwens gegevens voor gans België, terwijl die zware papieren boekdelen per regio worden gedrukt en verdeeld.
Wie die papieren gidsen niet meer in de bus wil krijgen, kan zich
hier uitschrijven (dankuwel
bart). Dat bespaart 5 kg CO
2, dus tel uit die winst als de helft van de 2 miljoen mensen die jaarlijks de gidsen in de bus vinden dat zouden doen!
Labels: energiebesparing
Straffe cijfers die Oxfam op tafel gooide, dit weekend.
"Het aantal zware natuurrampen is de laatste twintig jaar verviervoudigd. Van gemiddeld 120 per jaar begin jaren '80, tot 500 vandaag. Dat betekent ook veel meer klimaatslachtoffers: van gemiddeld 174 miljoen per jaar tussen 1985 en 1994, tot 254 miljoen slachtoffers per jaar tussen 1995 en 2004" valt er te lezen in het recente
Weather Report.
Weerrampen komen vandaag vaker voor, zijn extremer, maar minder voorspelbaar.
"Er moeten stappen gezet worden om voorbereid te zijn op nieuwe rampen, anders zullen humanitaire hulpverleners overstelpt worden en zal de gerealiseerde ontwikkeling en vooruitgang ongedaan gemaakt worden", zegt Jeremy Hobbs van Oxfam International.
De klimaatcrisis is vooral de verantwoordelijkheid van Westerse industrielanden. De gevolgen zijn echter het zwaarst in die landen die het vandaag al moeilijk hebben, en die veel minder bijdragen tot het probleem. Het klimaatprobleem is dus vooral een sociaal probleem. Het zijn de arme mensen in de armse landen die de gevolgen dragen van onze verspillende levensstijl.
Oxfam pleit daarom voor een nieuw wereldwijd klimaatakoord. In december vindt in Bali een klimaatconferentie plaats. Oxfam doet een oproep naar de regeringen van rijke landen en de Verenigde Naties om de symtomen van weerkundige rampen beter aan te pakken. De humanitaire hulp moet sneller, eerlijker en meer flexibel zijn. Een nieuw akkoord moet ontwikkelingslanden helpen om zich aan de gevolgen van de klimaatverandering aan te passen.
Want, niet alleen zijn de armste landen de grootste slachtoffers, ze hebben niet het geld om zich aan de klimaatverandering aan te passen.
Neem nu het voorbeeld van Nederland en Bangladesh: dat laatste land draagt haast niet bij tot de klimaatverandering, maar draagt er wel de zware gevolgen van. Nederland draagt wel in grote mate bij tot het klimaatprobleem, maar de gevolgen zullen minder zwaar zijn. Nederland investeert ook miljarden aan dijkverzwaring. Dat land heeft er ook het geld voor, terwijl Bangladesh, ook een land dat grotendeels onder de zeespiegel ligt, dat geld niet heeft.
Maar uiteraard moet daarnaast de uitstoot van broeikasgassen verminderd worden. Daarbij moeten de rijke landen de eerste en de grootste stappen zetten, want zij dragen de grootste verantwoordelijkheid voor de klimaatcrisis. Milieuproblemen zijn per definitie sociale problemen, en een gezond en proper milieu is allesbehalve een luxe maar een recht. Daarom is het dubbel erg dat Westerse industrielanden nog steeds geen doortastend klimaatbeleid voeren.
De uitstoot stijgt zelfs. De concentratie aan het broeikasgas CO2 in de atmosfeer heeft vorig jaar haar hoogste niveau ooit bereikt, met een mondiale stijging op jaarbasis van 0,53 procent,
zegt de Wereld Meteorologische Organisatie (WMO). België slaagde er wel in om de uitstoot de doen dalen, maar het bijlange niet voldoende om zelfs nog maar de beperkte Kyotodoelstelling te halen (voor België bedraagt die slechts 7,5% minder uitstoot tegenover 1990).
Als een Bangladeshi jaarlijks gemiddeld minder dan één ton CO2 uitstoot terwijl onze levensstijl elk jaar ruim 14 ton CO2 de atmosfeer injaagt, is het alleen maar billijk om ervoor te zorgen dat onze economie tegen 2050 tien keer minder CO2 uitstoot. Maar wanneer wordt er nu eens echte actie wordt ondernomen? De onverschilligheid van de oranjeblauwe onderhandelaars wat dat betreft, is stuitend.
Labels: ecologie, energiebesparing, klimaatneutraal, Oxfam Fairtrade
Op initiatief van
Groen! Aalst wordt jaarlijks een 'Groene Pluim' uitgereikt. Deze prijs (een duurzaam geschenk) wordt uitgereikt aan een persoon, bedrijf, school, of vereniging die zich in 2007 verdienstelijk maakte met een ecologisch initiatief in de brede zin van het woord. Het kan onder meer gaan om zorg voor milieu, energiebesparing of groene energie, inspanningen inzake verkeersveiligheid of mobiliteit, of nog sociale acties & samenlevingsopbouw, wereldsolidariteit. Heel wat Aalstenaars zijn immers intens bezig met zulke eco-logische projecten.
Kandidaten moeten minstens 1 jaar in Aalst wonen of minstens 1 jaar lid zijn van een Aalsterse vereniging. Verenigingen moeten minstens 1 jaar actief zijn op het grondgebied van Aalst. Wie al een groene pluim heeft gekregen, komt niet meer in aanmerking. Elke Aalstenaar, bedrijf of vereniging van Aalst, kan een voorstel indienen tot uiterlijk 31 december 2007 bij Groen! Aalst, met een mail naar
aalst@groen.be. Je vermeldt naam en adres van de kandidaat, en een degelijke motivatie waarom hij/zij de Groene Pluim kan verdienen.
Het kan ook per brief, naar mijn adres. Ik ben namelijk benoemd tot voorzitter van de jury die de kandidaturen zal beoordelen. Wow, ik vrees dat het een moeilijk taak wordt. Het reglement vermeldt verder nog dat de jury kan besluiten de prijs niet toe te kennen als geen enkele kandidatuur aan de voorwaarden voldoet. Maar ik denk niet dat dit het geval zal zijn.
Labels: Aalst
Vandaag wordt veel gezegd en geschreven over de stijgende voedselprijzen. Het klopt: graan, mais en andere grondstoffen stijgen sterk in prijs door de grotere vraag naar agrobrandstoffen, door speculatie, mislukte oogsten. Maar het verhaal is erg genunanceerd. Aardappelen bijvoorbeeld zijn het voorbije jaar
16% in prijs gedaald.
Maar dat is niet de enige nuance. We gooien met z'n allen ook enorm perfect eetbaar voedsel weg. Britten gooien ongeveer
een derde van hun voedsel gewoon weg. Dat koste een gemiddeld Brits gezin naar verluidt 375 euro per jaar. De Britten doen daarmee even slecht als hier.
Eerder schreef ik al logjes over die spilzucht.
Ook Nederlanders gooien meer dan een derde van hun voedsel weg, en ze verspillen daarmee jaarlijks tussen de 3,9 en 4,8 miljard euro. Een gemiddeld Nederlands gezin gooit zo’n 330 euro per huishouden aan voedsel per jaar in de vuilnisbak, ofwel zo’n 10 à 15% van al het eten dat ze aanschaffen. En uit Kortrijkse cijfers bleek dat een gemiddeld Belgisch gezin in 2004 gemiddeld 165 kilogram eten (of 330 euro per jaar) in de vuilnisbak gooit.
Cijfers om van te duizelen.
Het weggooien van al dat voedsel is bijzonder milieubelastend. Het kost evenveel aan energie als het verwerken van al de wegwerpverpakkingen.
Iedere kilo weggegooid eten komt overeen met één liter benzine., dus een jaarlijkse verspilling van 110 kilo voedsel staat gelijk aan de energie van 110 liter benzine. Mochten de Britten dat voedsel niet weggooien maar opeten, dan zouden ze jaarlijks 20% van de CO
2-uitstoot van de wagens op de Britse wegen uitsparen.
Al dat weggooien is blijkbaar een levensstijl: we kopen te vaak eten zonder vooraf in de koelkast en de voorraadkast te controleren wat we precies nodig hebben. En we kopen vaak te veel, gaan op onverwachte tijdstippen uit eten en laten verse producten thuis in de koelkast verleppen. Jonge mensen met een baan gooien het vaakst ongeopende producten weg maar ook gezinnen met kinderen in de schoolleeftijd zijn eveneens verspillers, blijkt uit het Britse onderzoek. Dat voedselverspilling sterk generatiegebonden is, waren ook de Nederlanders al achtergekomen: jongeren gooien het meeste eten weg. Voedselverspilling is overigens niet inkomengerelateerd, hebben de Nederlanders ontdekt: rijken gooien net zoveel weg als armen.
Maar ook supermarkten en restaurants werken verspilling van voedsel in de hand door slogans als
“twee kopen, één gratis” of
“eet zoveel je kan voor 15 euro”. In de horeca en voedingsindustrie (landbouw, fabrieken en supermarkten) wordt voor bijna evenveel voedsel. In supermarkten gebeurt dat doorgaans omdat de producten 'over datum' zijn.
Kopen, kopen,kopen, maar niet opeten, met andere woorden.
We zijn dus een volkje van smossers. En het gaat niet alleen om eten.
We verbruiken zomaar 32% teveel elektriciteit en
spoelen jaarlijks maar liefst 30 à 40 liter zorgvuldig gezuiverd drinkwater door het toilet.
Pervers als je weet dat miljoen mensen gewoon sterven van honger.
In Congo is 71% van de bevolking ondervoed. In Oeganda vertoont 48% van de kinderen tekenen van een groeistoornis als gevolg van chronische onevenwichtige voeding. Meer dan de helft van de voedselcrisissen in Afrika wordt veroorzaakt door conflicten en oorlog, maar ook de klimaatsveranderingen hebben verwoestende gevolgen. Onderzoekers voorspellen dat zo’n 60 miljoen Afrikanen door honger dreigen om te komen door een stijging van de globale temperaturen tegen 2080. Onze levensstijl is er niet alleen eentje van smossen en verspillen, we veroorzaken er ook grote armoede en honger mee aan de andere kant van de wereld.
Eten weggooien is levens vergooien.
Zeker met volgend cijfer in het achterhoofd: 70 euro volstaat voor Unicef om 7 straakinderen een maand lang te verzorgen, voeden en naar school te laten gaan.
De Britten zijn alvast een nationale campagne gestart:
Love food hate waste. Een website bevat tal van tips om voedsel beter te bewaren. Topchefs geven recepten met restjes vrij. Je vindt er een programmaatje dat uitrekent hoeveel rijst je bijvoorbeeld nodig hebt als je kookt voor twee volwassenen en twee kinderen.
De Nederlanders startten eerder al met het project
Fresh on Demand om aan het wegwerpschandaal paal en perk stellen. De universiteit van Wageningen, levensmiddelenindustrie, horeca en supermarkten en elektronicagigant IBM willen met hun samenwerkingsverband binnen vijf jaar de jaarlijkse verspilling met 1,2 miljard euro verminderen.
Eenvoudig
een boodschappenlijstje gebruiken blijkt alvast heel effectief om de spilzucht tegen te gaan.
Labels: energie, klimaat, landbouw
Siemens werkt aan een ecologische gigaset telefoon. Over twee jaar zou die op de markt worden gegooid. De telefoon wordt gemaakt van witte biologisch afbreekbare materialen, en het oplaadstation met zonnepaneel(tje) zorgt ervoor dat je deze gsm niet meer hoeft op te laden via het gewone stroomnet.
Ecocool ziet het zo:
"De toekomst is aan de autarkische/zelfvoorzienende apparaten, dit is er weer een klein voorbeeldje van. In het huis van de toekomst is nog maar ergens 1 stopcontact voor wat oude apparaten, de nieuwe zijn zelfvoorzienend. En dat ene stopcontact wordt gevoed door flinterdunne organische zonnepanelen die iedereen in zijn vensterbank of op zijn dak heeft, of waar dan ook." I agree.
Via Ecocool.Labels: cradle to cradle, energie
Voor mannen ook te doen natuurlijk, maar
CO2 voor dames* (*en heren) werd gemaakt door enkele vrouwen die hun eigen huishouden kritisch onder de loep hebben genomen. Een beetje meten en rekenen, en energieverspilling en geldverlies worden zo opgespoord. Met kleine veranderingen kan je vaak heel wat minder elektriciteit verbruiken, een pak geld uitsparen en heel wat minder CO2 uitstoten. Heel vaak brengen deze kleine veranderingen ook meer comfort in huis.
Meer info:
www.co2minderen.beLabels: energiebesparing, klimaat
In
Het klimaatboek stellen Peter Tom en ik veel vraagtekens bij de hele zogenaamde biobrandstoffenhype. Het milieueffect en de energie-efficiëntie van heel wat plantaardige brandstoffen is dubieus, en zelfs volledige overschakeling kan nooit een oplossing zijn voor het klimaatvraagstuk.
Dat zegt ook de OESO. En laten we maar spreken over plantaardige brandstoffen, of nog beter agrobrandstoffen. Met bio hebben ze namelijk niets vandoen. Integendeel, vaak gaat het om erg vervuilende landbouw.
Bovendien wakkert de stijgende vraag naar deze agrobrandstof de voedselprijzen aan. Grondstoffen zijn nu over het algemeen duurder door een combinatie van de ongunstige weersomstandigheden, de opkomst van agrobrandstoffen en de economische boom in Azië. Eerder al betoogden
Mexicanen tegen stijgende tortillaprijzen. De VS kocht namelijk complete oogsten op voor agrobrandstof. Italianen protesteerden ook al tegen stijgende pastaprijzen. Telkens voedsel voor "de gewone mensen".
Eten of rijden? Of:
"Starving the People To Feed the Cars" zoals
Lester Brown het formuleert. Dat is vandaag dus de vraag.
In Swaziland is deze ethische kwestie wel erg scherp gesteld.
Daar laat de regering liever haar eigen bevolking verhongeren, om de oogst te gebruiken voor agrobrandstof die wordt uitgevoerd naar het rijke Westen.
"It doesn’t get madder than this. Swaziland is in the grip of a famine and receiving emergency food aid. Forty per cent of its people are facing acute food shortages. So what has the government decided to export? Biofuel made from one of its staple crops, cassava. The government has allocated several thousand hectares of farmland to ethanol production in the district of Lavumisa, which happens to be the place worst hit by drought. It would surely be quicker and more humane to refine the Swazi people and put them in our tanks. Doubtless a team of development consultants is already doing the sums." stelt
George Monbiot.
Welshe schaapsboeren hebben de rekensom al gemaakt. Een extreem lage marktprijs voor lamsvlees, gecombineerd met erg hoge veevoederprijzen, maken dat boeren kiezen voor de £15 per lammetje die de Welshe regering aanbiedt. De lage marktprijs is het gevolg van de sterk aangroeiende veestapel omdat de boer zijn lammeren moest laten weiden omwille van mond- en klauwzeer, terwijl de Brit eigenlijk niet gek is op lamsvlees. De hoge veevoederprijs is dan weer het gevolg van de stijgende vraag naar agrobrandstof. De Welshe regering koopt de lammeren op... om er brandstof van te maken. Kan het cynischer?
Voor mij is het antwoord duidelijk: de beschikbare landbouwgrond moet in de eerste plaats gaan naar voedsel. Het kan niet dat mensen in de armoede belanden omwille van sterk stijgende voedselprijzen. Het is gewoonweg misdadig om voedsel te gebruiken voor het laten rijden van auto's, zolang een groot deel van de wereldbevolking honger lijdt.
Labels: bio, klimaat
De vergrijzing laat zich echt wel alsmaar meer en sterker voelen: het aantal zeventigplussers dat betrapt wordt op diefstal is in vijf jaar tijd met meer dan 50% gestegen. Bij zestigplussers is de stijging nog sterker: plus 71%. De oorzaken van de stijging zijn de vergrijzing -er zijn gewoon meer ouderen- maar ook de eenzaamheid en te lage pensioenen. Hiermee wordt de trend
die in ons land al eerder werd opgemerkt, dus versterkt.
Of: na de jeugdcriminaliteit, de seniorencriminaliteit.
In Japan, het meest vergrijsde land ter wereld,
hadden ze al eerder te maken met dit fenomeen. Het aantal grijze criminelen steeg in de periode 2000 tot 2006 met maar liefst 160%. Winkeldiefstal bleek het voornaamste misdrijf, met 54% van het totaal aantel delicten.
Straffen heeft geen zin, stelt
geriater Lucien De Cock:
"Die ouderen hebben toch niets meer te verliezen. Voor hen is bijzondere hulp nodig. Vergeet ook de factor dementie niet. Veel senioren weten gewoonweg niet meer dat ze iets uit de rekken hebben gehaald, als ze aan de deur worden tegengehouden."De opvallende groei van het aantal ‘grijze gedetineerden’ heeft in Japan wel alvast geleid tot
een speciale seniorenafdeling in de Onomichi-gevangenis in Hiroshima: voorzien van handgrepen langs de muren, rollators en groteletterromans. 22% van de gevangenisbevolking in Onomichi zijn senioren.
Vooraleer een Everberg-seniorie in te richten, kunnen we misschien eerst iets doen aan de eenzaamheid van veel oudere mensen, of de schandalig lage pensioenen inderdaad optrekken.
Foto: Ko Sasaki voor The New York TimesLabels: vergrijzing
Het goede nieuws blijft maar komen. Dit weblog is gepromoveerd in het ecosysteem van The Truth Laid Bear. Van een multicellular microorganism is het opgeklommen naar een lowly insect, en heeft daarbij de tussenliggende fases van een wiggly worm en crunchy crustacean gewoon geskipped.Het is nog geen higher being, maar Rome is ook niet op één dag gebouwd ;-)Vergeet al het voorgaande. Dit weblog is weer gewoon een
multicellular microorganism. Geen idee wat er is foutgelopen ;-)
Labels: trivia
Sommigen hadden het
misschien al opgevangen: op 1 januari verander ik van job en ga ik voor
Oxfam Wereldwinkels werken, als diensthoofd politiek. Met deze beslissing heb ik blijkbaar nogal wat mensen verrast. Maar vrienden en familie wisten dat ik al wat langer uitkeek naar een uitdagende job bij een dynamische ngo.
En bij Oxfam Wereldwinkels heb ik die zeker gevonden! 208 wereldwinkels en 7.500 vrijwilligers die door de verkoop van fairtradeproducten zorgen voor een rechtvaardiger wereld:
voor zo’n organisatie wil ik me ontzettend graag volop inzetten. Oxfam Wereldwinkels strijdt voor
eerlijke handel, en dat ligt me als ecologische econome uiteraard nauw aan het hart. Ik wil geen producten kopen die door kinderhanden zijn gemaakt, of waarvoor de boer niet meer dan een hongerloon krijgt, of waardoor het milieu wordt kapot gemaakt.
Oxfam Wereldwinkels heeft haar kantoor in
Gent. Dus na 14 jaar ruil ik werkplek
Brussel in voor Gent… spannend! Gevolg is ook dat ik
mijn mandaat in de gemeenteraad van Aalst zal loslaten. Ik wil die job ook geloofwaardig kunnen uitoefenen. Dat doet een beetje zeer, maar er zijn ergere dingen in het leven. En
Groen! heeft met
Karine Kindermans een hele goede opvolgster in de Aalsterse raad.
Links:
:: interview op website Oxfam Wereldwinkels:: interview Het NieuwsbladFoto: oww.beLabels: fairtrade, gemeenteraad, Oxfam Fairtrade, politiek
Wel wel wel. Ik heb zowaar de top-10 van
politieke blogs uit de Lage Landen (dat is dus Nederland én België hé) gehaald. Mijn ijdelheid is dus alweer gestreeld ;-) Stadsgenoot
Herman haalde zelfs plaats 5. Twee ajuinen in de top-10! En het is
inderdaad fijn om te zien dat in die top
nog drie andere ecologisten staan vermeld.
De Blog-50 wordt maandelijks samengesteld door Yellow Lemon Tree - Creative Media op basis van de Google Pagerank, de Technorati Rank en het aantal Bloglines subscribers van dat weblog. Je moet je (Nederlandstalig) weblog wel eerst aanmelden.
Via David Rietveld.Labels: trivia
Kathleen Cools heeft
een stukje geblogd over het veel te lange formatieberaad en vraagt zich af wanneer die politici eindelijk gaan besturen in plaats van uren te verliezen aan de onderhandelingstafel:
"Ik schaamde me voor zoveel clichés en koppigheid en domheid. Voor zoveel verbale krachtpatserij. Voor zoveel arrogantie. Aan beide uitersten van de onderhandelingstafel in Brussel. Mag ik ook eens arrogant klinken. Kunnen we de slogans achter ons laten en dan eindelijk eens overgaan tot goed bestuur?"Ja, goeie vraag. De onderhandelingen zijn een trieste soap geworden: telkens dezelfde gezichten die dezelfde slogans debiteren. En je weet dat als je een nieuwsuitzending of krantenartikel hebt gemist, je de dag erna zonder problemen de verhaallijn kan blijven volgen.
Kathleen mijmert wat af tijdens haar vakantie. Ze is op bezoek bij haar nichtje, die in Wallonnië woont.
"Sophie woont in Luik en ondermeer aan haar spenderen wij Vlamingen 2,5 euro per dag. Zoals een Luikenaar zei in Panorama: elke dag ’n pintje van een Vlaming voor een Waal. Van haar willen de Bart De Wevers van deze wereld scheiden. Zij is de luie potverteerder, zo’n kleine arrogante Madame Non in de dop."Separatistisch Vlaanderen kan hier niet om lachen en bestookt de weblog van Kathleen met de zure splitsingsslogans die ook ik al wekenlang beu ben. Nou moe. Separatisten hebben blijkbaar niet door dat half Vlaanderen de formatie ondertussen kotsbeu is. Terwijl Kathleen toch duidelijk de onderhandelaars viseerde
langs beide kanten van de taalgrens. De reacties zijn weliswaar beter geschreven dan
TH-fans dat zouden doen, maar de onverdraagzaamheid is even groot.
Terwijl ik dit logje intyp ben ik nog steeds luidop aan het lachen. Na een weekje vakantie in Frankrijk had ik eindelijk tijd om wat bloggewijs bij te lezen. Zit ik dus rustig interessante nieuwe berichten na te lezen, en bots ik op een uitleg van
Pietel over
hoe je meer lezers naar je blog lokt. Eén van de tips is om wat controverse uit te lokken, en hij verwijst hiervoor naar het hilarische debat op de blog van Dominiek over Tokio Hotel.
Een klik leidt me naar een uur leesplezier.
Het logje van Dominiek over TH houdt op zich echt helemaal niets in: hij schrikt zich gewoon een ongeluk dat de zangeres van het groepje een zanger blijkt te zijn (kijk, dat wist ik dus ook niet), dat hij die muziek van TH toch niet zo goed vindt en dus ook niet snapt dat ze met een massa TMF-awards onder de arm naar huis zijn mogen gaan. En dat hij toch wel heimwee heeft naar Boy George.
Wow, dat logje leverde dus meer dan 500 reacties op. TH blijkt dus een heuse fanbase te hebben die toevallig op dat logje bleek te zijn gebotst. En hun reacties liegen er niet om: irritante chatboxspelling, comments vol tik- en taalfouten, heel onverdraagzame reacties, en nog bijzonder grof gebekt ook.
Wat heb ik hieruit geleerd? 11-jarige fans van TH kunnen geen vier woorden na elkaar in deftig Nederlands schrijven (om van hun schabouwelijke Engels en Duits nog maar te zwijgen), ze zijn kei- en kei-onbeleefd, en ironie staat ook al niet in hun woordenboek. Plus: het Vlaamse blogwereldje en die puberale chatboxverslaafde TH-fans zijn echt wel aparte communities.
Maar wél gelachen! Dankuwel Dominiek :-)
Labels: Tokio Hotel
0 reactie(s):
:: zelf reageren ::