Met een beetje vertraging -Gedichtendag wordt traditioneel op 31 januari georganiseerd- publiceer ik een gedicht. Ik had al een tijdje geleden onderstaand gedicht van Eddy Van Vliet uitgekozen, maar had nog geen kans gezien mijn blog bij te werken. Nu ik een paar dagen vakantie heb genomen om carnaval te vieren, zet ik dat dus recht.
Eddy Van Vliet schreef "Het wordt tijd" in 1989. De uitdagingen en idealen van toen blijken nog steeds heel actueel:
Het wordt tijd
Het wordt tijd dat wij orde op zaken stellen.
De woede verzamelen. Een republiek voorspellen.
Een vlag ontwerpen naar Jackson Pollocks model.
Het wordt tijd dat wij de vette gans
van de zakelijkheid villen en samen met haar
de boswachters die hout en wild ruilen voor goud.
Het wordt tijd dat wij verloochenen wat aangeslibd is
en kiezen ons niet langer verlamt. Dat een vuist
de littekens in de handpalm vervangt.
Het wordt tijd dat wij prikkeldraad om ons heen zetten en
met rode letters op een groen vlak verkondigen: Ontoegankelijk.
Herstel van landschap. Een decennium is voorbij.
Eddy van Vliet (1942-2002), Gigantische dagen, een keuze uit de gedichten 1978-2001, De Bezige Bij, 2002, Amsterdam. Oorspronkelijk verschenen in De Morgen, 30 december 1989.Foto "Jackson Pollock painting", Summer 1950 van Hans Namuth. Via http://www.nga.gov.au/Pollock/Labels: gedichtendag
Stem op mij! Nu!
Amai, khad nooit gedacht dat ik zo vlug alweer stemmen moest gaan ronselen ;-) Maarre... deze keer hoef je niet uit bed op zondag. Nee hoor: gewoon rustig surfen
naar deze site, de url van je drie favoriete blogs intikken, verzenden en klaar!
Stem in één moeite ook op
aalstdailyphoto en
muggenbeet. Doen!
Labels: bwards
Update: De Groene Pluim 2007 werd door Freya Piryns uitgereikt aan Wim D'Haeseleer van Natuurpunt. Proficiat! Foto's van de nieuwjaarsreceptie vind je
hier en
hier.
Het wordt één van mijn laatste wapenfeiten als gemeenteraadslid in Aalst: de voorstelling van de vijf genomineerden voor de Groene Pluim 2007.
De uitreiking van deze eco-prijs gebeurt op de nieuwjaarsreceptie van
Groen! Aalst op zondag 20 januari. Na een welkomstwoord door voorzitster Karine Kindermans zal ik de genomineerden voorstellen. Senator Freya Piryns (foto) overhandigt een kunstwerk van
Magdelien Roobroeck aan een Aalsters ecologisch initiatief dat die pluim verdient.
De jury koos uit de ingestuurde kandidaturen de volgende vijf genomineerden:
-
Wim D'Haeseleer, sinds jaren stille maar bijzonder actieve en sterke kracht achter Natuurpunt Honegem
-
Anny en Dirk Lingier-Smets die hun woning in Erembodegem energiezuinig verbouwen, en binnenkort zelfs zonne-energie inschakelen voor elekriciteit en warm water
-
IBSO "De Horizon", erkende groene school die ook een kortfilm maakte over het sorteren van afval
-
stedelijke basisschool Tinnenhoek, erkende groene school waar de leerlingen geen frisdranken uit een automaat voorgeschoteld krijgen, maar fris water uit drinkwaterfonteintjes
- De Waterkant, meer bepaald
De Milieuboot, een milieuorganisatie die zich door acties en projecten inzet voor schoon water
Zondag wordt dus de laureaat bekend gemaakt.
En verder... live-muziek van de Chileense groep
Tiano Fernandez en Gabriel, ontmoeting, en veel plannen voor het nieuwe jaar! Twintig jaar Agalev-Groen! in de Aalsterse gemeenteraad is alvast iets om in 2008 te vieren.
U wordt verwacht op zondag 20 januari vanaf 11u in
buurthuis De Brug, Hertshage 11 in Aalst.
Labels: Aalst, nieuwjaar
Een
reportage van het New Yorkse tv-station WCBS over slapende veiligheidsagenten veroorzaakte een schok bij de Amerikaanse publieke opinie over kernenergie. De zender zond namelijk beelden uit van indommelende veiligheidsagenten van veiligheidsfirma
Wackenhut in de
Peach Bottom kerncentrale in Pennsylvania, in wat
“the ready room” wordt genoemd. De veiligheidsagenten zouden er steeds klaarwakker moeten zijn om te kunnen ingrijpen bij gelijk welk incident. De kerncentrale van Peach Bottom is één van de grootste van de VS.
Het verhaal werd naar buiten gebracht door werknemer Kerry Beal. Die was geschokt dat veel van zijn collega's dutjes deden tijdens hun permanentie. De man verwittigde eerst zijn oversten, maar het management vond dat hij meer teamgeest moest tonen en droeg hem op zijn mond te houden. Beal vroeg dan raad aan een vriend en voormalig veiligheidsadviseur bij Wackenhut. Die schreef
een brief aan naar het regionale kantoor van de Amerikaanse nucleaire regulator, de
Nuclear Regulatory Commission. Die lieten de zaak ook maar voor wat ze was, toen
Exelon, de eigenaar van de kerncentrale, liet weten geen bewijzen te hebben gevonden van slapende veiligheidsagenten.
Een ongeruste Beal speelde dan maar voor
undercover journalist en filmde zijn slapende collega's. Het filmpje werd de basis van een hele reportage over de haperende veiligheidscultuur in de kerncentrales. Oorzaak van de oververmoeide agenten blijkt het helse werkritme. Het veiligheidspersoneel klopt 60 to 72 uren per week, wat ze ook zonder morren doen omdat ze flink onderbetaald worden.
Resultaat van de reportage?
Wackenhut ontsloeg Kerry Beal; Exelon
verbrak het contract met veiligheidsfirma Wackenhut. Alweer niet bepaald een toonbeeld van goed management: wie zal nu nog durven praten in geval van fouten?
Een
onderzoek van de NRC legde de vinger op de wonde: een te lakse veiligheidscultuur, de karaktertrek om incidenten niet openbaar te maken en klachten onder mat te schuiven. Gelijkaardige
onderzoeken van de Japanse nucleaire regulator leggen trouwens dezelfde pijnpunten bloot.
Alweer een bewijs van de inherente onveiligheid van kerncentrales. Zelfs als zijn nucleaire veiligheidsprocedures waterdicht (als dat al mogelijk zou zijn), de menselijke factor blijft een onbetrouwbare factor. En zolang een regulator klachten en onthullingen blijft beschouwen als iets vervelend waar je niet hoeft op in te gaan, zit de sector met een groot probleem. In deze onzekere tijden van terrorismedreiging zou men toch beter moeten weten.
Via planetsave.com.
Bronnen: Washington Post, The Examiner, YouTube Labels: kernenergie
Dat dolfijnen slimme dieren zijn, is algemeen bekend. Een bijzonder sterk bewijs leverden onlangs vijf Flippers van het
dolfinarium Harderwijk in een beleggingswedstrijd georganiseerd door het Nederlandse
Financieele Dagblad .
Nu het beursjaar bijna ten einde loopt, is duidelijk dat de dolfijnen goed hebben gekozen. De analisten haalden een rendement van een pijnlijke -10%, de dolfijnen klokten af op +27%. Daarmee verslaan de dolfijnen met een enorme afstand de vijf hoogopgeleide en duurbetaalde analisten van ABN Amro, ING, Van Lanschot, Theodoor Gilissen en Iris (Rabo en Robeco).
Hun techniek was blijkbaar even simpel als feilloos. De groep dolfijnen selecteerde willekeurig vijf ballen uit een bad van 49 genummerde ballen. Deze stonden voor alle 49 grote en middelgrote Nederlandse beursfondsen. Daar zaten twee kleppers bij: TomTom (+62%) en ABN Amro (+57%).
Heeft het zin om de adviezen van analisten te volgen? Of is een willekeurige selectie aandelen even kansrijk? De analisten tonen zich in elk geval slechte verliezers. Ze stellen dat het dolfijnenrendement op toeval berust, en dat van hen op logica en berekeningen.
Via Argus BlogtLabels: trivia
Gelukkig nieuwjaar, Zoet, en dank je voor het oude.
Mijn jaren duren lang en die van ons zijn kort.
Je kerstboom staat zijn groen nog in het rond te neuriën
Van de bossen ginder, allemaal zijn zij gekomen
Naar de Daenenstraat om ons hiertoe te geuren.
Gelukkig nieuwjaar, Zoet, en dank je voor het oude.
Die dag in maart dat jij mij langzaam overkwam
Is ook vandaag mijn zon. Hij sneeuwt de kamer onder
Met herinneringen die wij worden, warm en koud
Zijn wij voortaan elkaars geheugen en vergetelheid.
Ook straks gaan wij gearmd en stil dit wit in daar.
Gelukkig nieuwjaar, Zoet, en dank je voor het oude.
Leonard Nolens
Uit: Het is vandaag de datum.Labels: 2008, nieuwjaar
0 reactie(s):
:: zelf reageren ::