Els Keytsman: december 2008

Eindejaarslijstje: foto's

Change we can believe in

2008 was zeker een historisch jaar, alleen al omwille van de verkiezing van de zwarte jonge senator Barack Obama tot de 44e president van de Verenigde Staten. Ik had weliswaar gehoopt maar nooit kunnen denken, dat dit zou gebeuren. Exit Bush (eindelijk!). Barack wordt de eerste zwarte president en zijn vrouw Michelle de eerste zwarte First Lady. Hopelijk kan Obama ook veel van zijn verkiezingsbeloftes in daden omzetten. Wat klimaatbeleid betreft, doet de benoeming van onder meer klimaatwetenschappers in zijn kabinet, alvast vermoeden dat hij het echt meent.

Dit vind ik een zeer mooie foto van Obama met zijn gezin. Ik koos niet voor een foto van de glamoureuze overwinningsavond, maar voor een doodgewoon tafereeltje. Hier op de foto met hun kinderen Malia and Sasha lijken ze echter een doordeweeks gelukkig gezin zoals dertien in een dozijn. Maar je kan onmogelijk zo naar deze foto kijken, want je weet wat voor een bijzondere mensen het zijn.

Soy pacifista

De regering-Sarkozy telt heel veel vrouwen, en die ministers werden daarom al gauw "Sarkozettes" gedoopt. Ook de Spaanse regering van Zapatero telt heel veel vrouwen, de ministers daar kregen, u raadt het al, het label "Zapettes". (Ike Turner noemde zijn achtergrondzangeressen ook vrij denigrerend "Ikettes" maar deed veel andere lelijke dingen met hen). Mocht ik niet in een goede bui zijn, ik zou me ergeren aan het neerbuigende van die labels.

De vrouwen zelf overstijgen de labeltjes. Deze foto toont de Spaanse minister van Defensie, Carmen Chacón. Zij is de eerste vrouwelijke minister van Defensie in Spanje en dus baas van het leger. Ook dat is vrij historisch te noemen, want het Spaanse leger is erg conservatief, staat niet bekend om veel vrouwriendelijkheid en was bovendien een steunpilaar van de dictatuur van generaal Franco. En nu heeft men dus een vrouw als minister van Defensie benoemd. Een zwangere vrouw, bovendien. En om het plaatje helemaal af te maken: één die geen geheim maakt van haar pacifisme. "Wie de gruwelen van de oorlog kent, kent het belang van de vrede". liet ze optekenen. Eat that, Crembo!

Ode aan Yang Peiyi

Kleine Yang vonden de Chinezen te lelijk, kleine Lin zong dan weer niet zuiver genoeg. De openingsceremonie van de Olympische Spelen moest de wereld laten zien dat de Chinezen perfecte mensen zijn, en dus lipte de mooie Lin Miaoke de "ode aan het moederland", terwijl het lied in werkelijkheid werd ingezongen door Yang Peiyi.

Vlaanderen afgescheurd!

Geen reden tot bezorgdheid (of grote vreugde, naargelang de gezindtheid van de lezer): Vlaanderen scheurde in 2008 niet echt af, natuurlijk. Tot nader orde leven we nog steeds in het Koninkrijk België. Wat wél bijzonder veel reden tot bezorgdheid moet geven, is het afscheuren van de Wilkins-ijsplaat op Antarctica.

In februari toonden satellietbeelden hoe een groot stuk van 415 km² is losgebroken van de ijsplaat, die zo werd gereduceerd tot een 6 km strook. Eind mei brak een oppervlakte van 160 km² af, wat de plaat nog kleiner maakte tot 2,7 km. Tussen 30 mei en 9 juli ging de desintegratie nog verder en brak zo'n 1.350 km² af.

Die grootte komt overeen met de oppervlakte van Vlaanderen.

Slechts een smalle ijsstrook van 6 kilometer verbindt deze ijsplaat nog met Antarctica. De Wilkins-ijsplaat is zo'n 13.680 km² groot, dat komt ongeveer overeen met de oppervlakte van Vlaanderen.

Het is één van de tekenen dat de klimaatverandering sneller gaat dan ooit werd gedacht. De reactie van het beleid daarentegen is van een ontstellende traagheid.

Erger dan een nachtmerrie

Zondagnacht kwamen vijf zusjes om bij een bommenaanslag. De zusjes Baalousha sliepen op het moment van de aanslag. Ze woonden in een Palestijns vluchtelingenkamp, vlabijk een moskee die het doelwit van het Israëlische leger was. Het stalen dak van hun huis stortte in bij de aanval, die de hele familie onder het puin bedolf. Jawaher (4), Dina, (8), Samar (12), Ikram (14) en Taharir (17) kwamen om. De meisjes zijn eergisteren begraven door een woedende massa.

Het aanhoudende conflict tussen Israël en Palestina maakt veel burgerslachtoffers, maar de ravage is enorm onder kinderen en jongeren. Zoals Femke Halsema het stelt, is wat gebeurt in de Palestijnse gebieden des te erger, als je weet dat 40% van de Gazanen jonger is dan 15 jaar. "Uit psychiatrische studie, gedaan door de Palestijnse arts Kahlid Dahlan, blijkt dat 99,4% van de onderzochte Gazaanse kinderen is getraumatiseerd. De meest voor de hand liggende redenen zijn: van 92,2% was hun huis gebombardeerd, 97,5% was blootgesteld aan traangas, 96,6% was getuige geweest van schietpartijen en 95,8% van bombardementen. Bijna een kwart van de onderzochte kinderen zag dat familieleden gewond raakten of werden gedood." lees ik op haar blog.

Een verloren generatie?

Labels: 2008, foto's, lijstje

Eindejaarslijstje: TV-series

De DVD-speler staat zeker op mijn lijstje van uitvindingen waar ik al bijzonder veel plezier aan heb beleefd. Ik kijk graag naar films, en ik ben dan ook bijzonder opgetogen met de kwaliteitsseries die vooral door HBO worden gemaakt. De ordinaire TV-serie werd door hen echt wel op een hoger niveau gebracht, en maakte de weg vrij voor een rits andere kwaliteitsseries. Voordeel van DVD is natuurlijk het gebruiksgemak in combinatie met de digitale kwaliteit.

Heuse kijkmarathons hebben dan ook al voor veel kijkplezier gezorgd. Wanneer ik mijn lijstje met favorietes tv-series uit 2007 er op nalees, valt wel op dat ik dit jaar genoten heb van krek dezelfde series als vorig jaar. Ik ben dus ietwat saai & voorspelbaar, maar ook TestAankoop heeft gelijk: zolang digitale TV in ons land te duur blijft en technisch achterop blijft lopen, houd ik het bij DVD-tjes kijken, en het liefst tijdens vakanties of lange weekends. Een goed glas wijn en hapjes maken het kijkfeest compleet.

In 2008 genoot ik vooral van: