Energiebesparen is vaak poepsimpel. Ongeveer 7 à 13% van het verbruik van elektriciteit door Westerse huishoudens wordt immers gewoonweg verspild aan standbyverliezen, en die zijn in hun totaliteit gigantisch. Voor Amerikanen betekent dit een jaarlijkse
onnodige elektriciteitsfactuur van 3 miljard dollar en het onnodig laten draaien van 18 doorsnee elektriciteitscentrales. Een gemiddeld gezin kan dan ook gemakkelijk 72% van het standbyverbruik besparen mocht het enkel elektrische apparaten gebruiken die slechts 1 Watt verbruiken in de standby-stand. Technisch zijn deze toestellen ook perfect mogelijk te produceren. Ik heb dan ook
nooit begrepen waarom de markt overspoeld mag worden met energieverslindende elektro en kantoorapparaten.
Al in 1999 ontwierp het Internationaal Energie Agentschap de
1-Watt-regel als norm voor stand-by consumptie. In de Verenigde Staten is deze norm zelfs al verplicht. Oud-president Bush
legde deze norm op na de Californische energiecrisis voor de aankopen door Amerikaanse overheidsinstellingen. En sinds januari 2005 gelden in het Californië van gouverneur Schwarzenegger
gelijkaardige verplichte productnormen. DVD-spelers die in stand-by meer dan 3 Watt verbruiken, mogen niet meer verkocht worden. Voor adapters geldt sinds 2007 een norm van 0,75 Watt in 2007 en 0,50 Watt in 2008.
Vandaag kreeg ik -eindelijk!- fantastisch nieuws in de mailbox. De Europese commissie heeft nu ook zo'n normen aangenomen. Experts van de 27 EU-lidstaten stemden maandag in met een verordening die nieuwe normen vastlegt voor televisietoestellen, magnetrons, computers, ovens en andere huishoudelijke toestellen en kantoorapparaten. Naargelang hun functionaliteit mogen deze toestellen vanaf 2010 in stand-by maximaal 1 tot 2 Watt verbruiken. En vanaf 2013 wordt het maximale energieverbruik nog eens gehalveerd naar 0,5 tot 1 Watt.
Blijkbaar wilden de experts van de Europese Commissie ook een aan/uit knop op de toestellen verplichten. Veel toestellen kan je vandaag zelfs niet meer uit zetten, enkel in slaapstand zetten is nog mogelijk, wat betekent dat veel stroom verspild wordt.
Maar blijkbaar verzetten enkele producenten zich hiertegen.
Deze nieuwe normen vatten in de hele EU 3,7 miljard toestellen. Tegen 2020 gaat het om 4,6 miljard energiezuinige apparaten. Dit levert een besparing op die overeenkomt met het jaarlijkse energieverbruik van Denemarken. Of nog: de hoeveelheid stroom die wordt bespaard is
tien keer de elektriciteitsproductie van alle windturbines die in januari in Nederland stonden opgesteld. De vermindering van de CO2-uitstoot is ook al niet min: 14 miljoen ton per jaar.
Een goede beslissing dus. De kans is groot dat de wet begin volgend jaar wordt aangenomen. Fabrikanten krijgen daarna een jaar de tijd om hun producten aan te passen. Alleen jammer dat het zo lang duurde om te kiezen voor kwaliteit.
Labels: beleid, consumenten, economie, energiebesparing
Vaak wordt beweerd dat in ons kikkerlandje geen potentieel bestaat voor zonne-energie, maar niets is minder waar. Elk huis, elk kantoor heeft een dak, en vaak zijn die daken geschikt om er zonnepanelen op te plaatsen. Nog meer dan stroom opwekken met zonnepanelen, is water verwarmen met zonneboilers dan ook een vernuftige oplossing. Ook voor gezinnen. Van het Belgische potentieel voor zonne-energie is vandaag ongeveer 0% benut. Zonde.
Maar er is eigenlijk nog véél meer plaats om van zonne-energie te genieten. De rijweg, bijvoorbeeld. Een Nederlands bedrijf,
Ooms Avenhorn Holding, heeft een asfaltzonnecollector gemaakt. Hun idee: zonne-energie is zeer efficiënt om water te verwarmen. Dat combineren met ondergrondse opslag, en je hebt een systeem waarbij je 's winters kan verwarmen, en 's zomers kan koelen. Met hun Road Energy System® (RES) worden de buizen niet op het dak gelegd, maar in het asfalt van een verkeersweg.
Met zo'n asfaltzonnecollector wordt het verwarmde water ondergronds op 150m diepte gebufferd, zodat het daar op constante warme temperatuur wordt gehouden. Als het buiten dan koud is, wordt met een warmtepomp die energie gebruikt om gebouwen te verwarmen. Wanneer het water die warmte heeft vrijgegeven, wordt het koud bewaard om zo gebruikt te worden voor koeling in de zomer. Dit systeem bestaat uit een asfaltzonnecollector waarmee energie in de bodem gebufferd kan worden.
Schitterend gevonden toch? Want met een beetje zon, wordt asfalt inderdaad al vlug heel heet. En in ons land liggen véél asfaltwegen, ook in onze steden. Deze combinatie van zonne-energie, geothermische verwarming en koeling, zorgt dus het jaar rond voor een lagere gasvraag en dus minder vervuiling. Vandaag is de kost vrij hoog (de aanleg van de weg wordt duurder), maar het onderhoud van wegen en bruggen wordt goedkoper, en de levensduur langer. Nog een voordeel: ijzel en sneeuw vormen een minder gevaarlijke factor voor het verkeer.
Het idee wordt vandaag al commercieel toegepast in een bouwproject in het Nederlandse
Avenhorn. Men bouwt er een appartementencomplex met seniorenwoningen. De verwarming en koeling van de appartementen gebeurt via het Road Energy System. Ook een industriepark in het nabijgelegen Hoorn gebruikt het Road Energy System. En de landingsbanen van de Nederlandse luchtmacht zorgen met het systeem voor warme hangars.
Volgens de fabrikant levert dit 50% minder CO2-uitstoot op in vergelijking met conventionele verwarmingssystemen.
Eigenlijk zou dit bij nieuwe verkavelingen of bij de aanleg van nieuwe industrieterreinen, of nog, bij de aanleg van grote parkings, waar schaarse open ruimte wordt ingepalmd, gewoon de regel moeten worden.
Via The Economist, Flex your power en EcoGeek.org
Foto's via Treehugger.com/Labels: ecologie, energiebesparing
Alweer surfgewijs een
fijne ecotech-innovatie ontdekt. In Groot-Brittannië installeert men
SolarLite Smart Studs op een aantal donkere wegen. Deze 'solar studs' zijn niet alleen de traditionele "kattenogen", het zijn tegelijk ook LED-lampjes met een klein zonnepaneeltje.
Voor chauffeurs betekent dit een 10 keer betere zichtbaarheid (van 90 meter tot 900 meter), en dus een pak verkeersveiliger. In sommmige gevallen kunnen deze zonneLEDs de traditionele straatverlichting volledig vervangen, wat betekent dat aansluiting op het elektriciteitsnet niet meer hoeft. Het grote verschil tussen de kattenogen en de nieuwe LEDs is dat de LEDs bij het vallen van de avond vanzelf gaan branden, terwijl een kattenoog het licht van een koplamp nodig heeft om te reflecteren.
De lampjes gaan 10 jaar mee, en zelfs daarna zijn ze nog nuttig: ze fungeren dan als gewonene reflecterende veiligheidsstrips.
Britse testen zouden alvast een vermindering in het aantal nachtelijke verkeersongelukken tonen met maar liefst 70%.
Foto via http://www.goodcleantech.com/Labels: cleantech, energiebesparing
Nog steeds worden de Witte en Gouden Gids netjes op de stoep tot bij je thuis gebracht. De papieren Gouden Gids weegt 2,5 kg. Maar wie over internet beschikt, surft naar
www.1207.be of naar
www.goudengids.be om een telefoonnummer of adres op te zoeken. Veel gemakkelijker, en je vindt er trouwens gegevens voor gans België, terwijl die zware papieren boekdelen per regio worden gedrukt en verdeeld.
Wie die papieren gidsen niet meer in de bus wil krijgen, kan zich
hier uitschrijven (dankuwel
bart). Dat bespaart 5 kg CO
2, dus tel uit die winst als de helft van de 2 miljoen mensen die jaarlijks de gidsen in de bus vinden dat zouden doen!
Labels: energiebesparing
Straffe cijfers die Oxfam op tafel gooide, dit weekend.
"Het aantal zware natuurrampen is de laatste twintig jaar verviervoudigd. Van gemiddeld 120 per jaar begin jaren '80, tot 500 vandaag. Dat betekent ook veel meer klimaatslachtoffers: van gemiddeld 174 miljoen per jaar tussen 1985 en 1994, tot 254 miljoen slachtoffers per jaar tussen 1995 en 2004" valt er te lezen in het recente
Weather Report.
Weerrampen komen vandaag vaker voor, zijn extremer, maar minder voorspelbaar.
"Er moeten stappen gezet worden om voorbereid te zijn op nieuwe rampen, anders zullen humanitaire hulpverleners overstelpt worden en zal de gerealiseerde ontwikkeling en vooruitgang ongedaan gemaakt worden", zegt Jeremy Hobbs van Oxfam International.
De klimaatcrisis is vooral de verantwoordelijkheid van Westerse industrielanden. De gevolgen zijn echter het zwaarst in die landen die het vandaag al moeilijk hebben, en die veel minder bijdragen tot het probleem. Het klimaatprobleem is dus vooral een sociaal probleem. Het zijn de arme mensen in de armse landen die de gevolgen dragen van onze verspillende levensstijl.
Oxfam pleit daarom voor een nieuw wereldwijd klimaatakoord. In december vindt in Bali een klimaatconferentie plaats. Oxfam doet een oproep naar de regeringen van rijke landen en de Verenigde Naties om de symtomen van weerkundige rampen beter aan te pakken. De humanitaire hulp moet sneller, eerlijker en meer flexibel zijn. Een nieuw akkoord moet ontwikkelingslanden helpen om zich aan de gevolgen van de klimaatverandering aan te passen.
Want, niet alleen zijn de armste landen de grootste slachtoffers, ze hebben niet het geld om zich aan de klimaatverandering aan te passen.
Neem nu het voorbeeld van Nederland en Bangladesh: dat laatste land draagt haast niet bij tot de klimaatverandering, maar draagt er wel de zware gevolgen van. Nederland draagt wel in grote mate bij tot het klimaatprobleem, maar de gevolgen zullen minder zwaar zijn. Nederland investeert ook miljarden aan dijkverzwaring. Dat land heeft er ook het geld voor, terwijl Bangladesh, ook een land dat grotendeels onder de zeespiegel ligt, dat geld niet heeft.
Maar uiteraard moet daarnaast de uitstoot van broeikasgassen verminderd worden. Daarbij moeten de rijke landen de eerste en de grootste stappen zetten, want zij dragen de grootste verantwoordelijkheid voor de klimaatcrisis. Milieuproblemen zijn per definitie sociale problemen, en een gezond en proper milieu is allesbehalve een luxe maar een recht. Daarom is het dubbel erg dat Westerse industrielanden nog steeds geen doortastend klimaatbeleid voeren.
De uitstoot stijgt zelfs. De concentratie aan het broeikasgas CO2 in de atmosfeer heeft vorig jaar haar hoogste niveau ooit bereikt, met een mondiale stijging op jaarbasis van 0,53 procent,
zegt de Wereld Meteorologische Organisatie (WMO). België slaagde er wel in om de uitstoot de doen dalen, maar het bijlange niet voldoende om zelfs nog maar de beperkte Kyotodoelstelling te halen (voor België bedraagt die slechts 7,5% minder uitstoot tegenover 1990).
Als een Bangladeshi jaarlijks gemiddeld minder dan één ton CO2 uitstoot terwijl onze levensstijl elk jaar ruim 14 ton CO2 de atmosfeer injaagt, is het alleen maar billijk om ervoor te zorgen dat onze economie tegen 2050 tien keer minder CO2 uitstoot. Maar wanneer wordt er nu eens echte actie wordt ondernomen? De onverschilligheid van de oranjeblauwe onderhandelaars wat dat betreft, is stuitend.
Labels: ecologie, energiebesparing, klimaatneutraal, Oxfam Fairtrade
Voor mannen ook te doen natuurlijk, maar
CO2 voor dames* (*en heren) werd gemaakt door enkele vrouwen die hun eigen huishouden kritisch onder de loep hebben genomen. Een beetje meten en rekenen, en energieverspilling en geldverlies worden zo opgespoord. Met kleine veranderingen kan je vaak heel wat minder elektriciteit verbruiken, een pak geld uitsparen en heel wat minder CO2 uitstoten. Heel vaak brengen deze kleine veranderingen ook meer comfort in huis.
Meer info:
www.co2minderen.beLabels: energiebesparing, klimaat
Taiwan wil over drie jaar alle verkeerslichten hebben vervangen door LED-lampen. Er werden al 350.000 lichten overgeschakeld en vanaf 2008 start men met de omvorming van nog eens 420.000 verkeerslichten. Het
Ministerie van Economische Zaken trekt hiervoor zo'n 7 miljoen dollar uit. Als dat werk achter de rug is, komt in Taiwan de straatverlichting aan de beurt.
LED-lampen -light emitting diode- leveren net als
spaarlampen en
daglichtlampen grote besparingen op. Ze gaan langer mee, verbruiken minder nergie en gaan veel minder snel stuk. Uit onderzoek van het Taiwanese Ministerie blijkt een totale energiebesparing van 85% voor de verkeerslichtenoperatie. Naast de al gekende toepassingen in verkeerslichten en straatverlichting, worden andere toepassingen aan een razend tempo ontwikkeld.
Taiwan ziet in de LED-productie een groeisector van de toekomst. Het land verleent
forse steun om het onderzoek naar en de ontwikkeling van nieuwe standaarden te ontwikkelen. En in april kondigde het Ministerie aan dat het de
komende 45 jaar 60,6 miljoen dollar steun zal verlenen om de LED-industrie in het land mee te helpen ontwikkelen.
Labels: energiebesparing
Eerder schreef ik over het onbegrijpelijke feit dat sterk verouderde technologie als de gloeilamp (175 jaar oud!), nog mag worden verkocht op de Belgische markt. Er zijn namelijk heel wat alternatieven beschikbaar die veel minder energie verbruiken, en dus beter zijn voor de energiefactuur van burger en bedrijf. Een gloeilamp levert vooral warmte en toevallig ook nog wat licht. Een vrij inefficiënte vorm van energieomzetting, dus.
Australië bant de gloeilamp,
Californië wil dat ook doen, Blair had het ook in zijn energienota staan.
In Nederland is de discussie ook losgebarsten. En
behalve wat blabla bij bevoegd minister Tobback, heeft hij nog niets ondernomen.
Nochtans kan het, en zelfs heel eenvoudig. De minister hoeft enkel maar goede productnormen op te leggen. Zolang binnenlandse lampenproducenten niet worden bevoordeligd ten aanzien van buitenlandse, en de regelgeving heel duidelijk is, kan de nationale overheid dit gewoon invoeren, zegt ook de bevoegde Nederlandse minister. Als de Nederlanders het kunnen, dan kunnen de Belgen dat ook. De Europese paraplu blijven openklappen is dus erg ongeloofwaardig geworden.
De
alternatieven zijn beschikbaar. Verouderde technologie die de energiefactuur de hoogte injaagt wordt beter gebannen.
Een spaarlamp bijvoorbeeld levert jaarlijks 8 euro netto winst op. Weg met de gloeilamp dus.
Labels: beleid, energiebesparing
Een mooie innovatie om energie te besparen én het comfort van werknemers te verhogen, is een daglichtlamp. Op daken van kantoren (het kan ook in woningen) wordt het daglicht opgevangen prisma's of een spiegel en getransporteerd via een reflecterende buis naar de te verlichten ruimte. De armaturen aan het plafond schijnen dan zowel het daglicht door, maar bevatten soms ook lampen. Als het buiten dan donker wordt, kan de kunstverlichting aan.
Het daglicht kan met deze systemen over meerdere meters worden getransporteerd. En de energiekosten zijn nul.
Daglicht is ook beter voor het comfort en de gezondheid dan kunstlicht. Omdat het daglichtaanbod nagenoeg synchroon loopt met kantooruren, en ook omdat het verbruik van licht vooral in kantoor- en fabrieksgebouwen zeer hoog is, zijn deze daglichtsystemen eerst rendabel toe te passen in de commerciële sector.
Geniaal dus. Dat men daar niet eerder werk heeft van gemaakt. Ik zoek nog naar een betere naam, maar ik vind dit al goed gevondend ;-)
Labels: energie, energiebesparing
Al Gore ligt onder vuur. De man die recent
nog een Oscar won voor zijn klimaatdocumentaire
"An Inconvenient Truth", wordt door een conservatieve organisatie aangevallen over zijn elektriciteitsverbruik.
Het
Tennessee Center for Policy Research heeft blijkbaar beslag kunnen leggen op de energiefactuur van de familie Gore, en het
stulpje van de kandidaat-president verbruikt maar liefst 12 keer meer dan het gemiddelde Amerikaanse gezin. Slik. Want het gemiddelde Amerikaanse gezin heeft al veel te grote ecologische voetafdruk.
De verdediging van Gore is nogal pover: het zwembadwater wordt verwamd met energie opgewekt door zonnepanelen, en de DVD en
flat screen TV zijn zeer zuinig. De energierevolutie gaat uiteraard niet alleen om energievernieuwing (overschakelen op hernieuwbare energiebronnen als zon, wind en plantaardige brandstoffen) maar ook om energiebesparing en energie-efficiëntie (meer doen met minder Watt).
Jammer, want de klimaatboodschap van Gore is sterk, heel goed onderbouwd en wetenschappelijk correct: de wereld zal kiezen voor een energierevolutie (energiebesparing, energie-efficiëntie en energievernieuwing) of zal ten onder gaan. Iedereen zal moeten meedoen, of het lukt niet. Door niet te doen wat hij zegt dat iedereen zou moeten doen, wordt natuurlijk de aandacht afgeleid van de boodschap, en het is ook nefast voor de geloofwaardigheid.
Hoog tijd dus om mijn eigen energiefactuur te lekken. De jaarlijkse afrekening krijg ik steeds met plezier in mijn bus, maar dit keer was het echt goed nieuws: mijn gasverbruik is op één jaar tijd gedaald met meer dan 50 procent, en mijn elektriciteitsverbruk met meer dan 40 procent.
Het lagere gasverbruik ligt natuurlijk voor een stuk aan de zachte winter, maar het
hoogrendementsglas dat ik vorig jaar liet plaatsen levert niet alleen een mooiere gevel op, maar ook overduidelijk onmiddellijk financieel resultaat. Ik verbruik nu jaarlijks nog 877 m
3 aardgas, of omgerekend 10.152 kWh. Dat kan nog beter.
Al een aantal jaren na elkaar daalt mijn elektriciteitsverbruik, maar nu dus met sprongen. Dat is het mooie resultaat van zeer eenvoudige inspanningen: elke gloeilamp is ondertussen vervangen door een spaarlamp, ik heb een
power saver aangesloten om het
standby verbruik van DVD, TV en video in te dammen, en overal waar nodig heb ik een aan/uit schakelaar aangebracht. Allemaal maatregelen die me werden aangeraden in de elektriciteitsaudit die ik liet uitvoeren.
Daar waar een
gemiddeld Belgisch gezin een verbruik heeft van 3.500 kWh, zit ik aan 957 kWh elektriciteit. Ik ben
single, dus is het logisch dat ik minder verbruik dan het gemiddelde gezin, maar de besparingen blijven zeer oké. En of je met 4 naar TV kijkt of alleen, dat verbruik blijft uiteraard hetzelfde.
Grote besparingen dus, en van zodra het kon dankzij de liberalisering van de energiemarkt, was ik meteen overgeschakeld naar een leverancier die 100% groene stroom levert. Maar het kan nog beter, en hierna doe ik de grotere investeringen: het dak en de muren isoleren en het warm water in de keuken aansluiten op de gasboiler van de badkamer. Vooral dat laatste zal volgens mijn audit gigantische besparingen opleveren.
Maar voor niets gaat de zon op. Ik laat nog uitzoeken wat het meest voordelige is: een zonneboiler of fotovoltaIsche panelen te plaatsen, of misschien wel beide. Met een zonneboiler kan ik genieten van 3 à 4 maanden gratis opgewarmd water. En enkele m
2 zonnepaneel volstaan al om jaarlijks zo'n 800 kWh elektriciteit te produceren. Met nog een beetje besparingen te gaan, kan ik dus mijn jaarlijks elektriciteitsverbruik zelf opwekken.
Labels: energie, energiebesparing, milieu
Het cynisme van deze regering kent geen grenzen.
Minister
Tobback laat weten dat hij ook in België de verkoop van gloeilampen aan banden wil leggen. Een supergoed idee - eerder al hield ik op dit blog pleidooien voor het
verbieden van de verkoop van gloeilampen, ook in ons land.
Alleen getuigt het van electoraal cynisme dat hij het pas na de verkiezingen op de onderhandelingstafel wil gooien.
Een paar dagen geleden klonk het bij de regering nog dat België niet bevoegd was om dergelijke maatregelen te nemen.
Nonsens natuurlijk. Via de
"wet op de productnormen" is het perfect mogelijk om de verkoop van gloeilampen te verbieden, of enkel nog toestellen toe te laten die hoogstens 1 Watt in stand by verbruiken of er voor te zorgen dat alleen nog toestellen met A-label worden verkocht. Zo valt de valse keuze tussen energiezuinige en energievretende toestellen voor de consument weg.
Iedereen kan dan genieten van energiezuinige toestellen. Niemand hoeft zich dan nog blauw te betalen aan hoge elektriciteitsfacturen.
Blair kondigde deze maatregelen al aan in
zijn energieplan. Als Blair het kan, kan Tobback het ook, want bij mijn weten ligt Groot-Brittannië in de EU. In Californië ligt ook al langer een voorstel op tafel om de verkoop van gloeilampen aan banden te leggen. En vandaag
laat Australië weten dit ook te willen doen.
Het kan dus plotsklaps wel, als minister je bevoegdheid via de wet op de productnormen voluit inzetten. Dat wil dus zeggen dat Tobback vier jaar lang verzuimd heeft te doen wat hij gewoonweg had moeten doen: de elektriciteitsfactuur van gewone gezinnen structureel en drastisch te verlagen. Energiebesparing levert een gemiddeld Belgisch gezin zeker 13% koopkrachtverhoging op. Dat heeft deze regering ons dus 4 jaar lang ontzegd.
Labels: beleid, België, energie, energiebesparing
0 reactie(s):
:: zelf reageren ::