Ga naar het originele berichtGeert Bourgeois, Vlaams minister van Binnenlands Bestuur, verhindert de West-Vlaamse gemeente Alveringem een taks op windturbines in te voeren. Dergelijke taks is volgens de minister juridisch onmogelijk.
Alveringem is de eerste Vlaamse gemeente die besliste om een jaarlijkse windturbinebelasting in te voeren. De gemeente dacht aan een taks van
12.500 euro per jaar per windturbine met een vermogen van meer dan 300 kilowatt, te betalen door de elektriciteitsmaatschappij. Alveringem is goed gelegen voor windenergie. Er staan nog geen turbines in Alveringem, maar er lopen wel vier aanvragen. De gemeente wilde met de belasting de komst van de windturbines op haar grondgebied vermijden. De lokale partij
Gemeentebelangen bedacht de taks en ook
OpenVLD was voorstander van zo'n gemeentelijke windturbinetaks. Meerdere West-Vlaamse gemeenten zijn gekant tegen windmolens omwille van het "landschappelijk uitzicht".
Maar die belasting is volgens minister Bourgeois in strijd met de Europese richtlijnen om het gebruik van energie uit hernieuwbare bronnen te bevorderen.
Daarom heeft hij de gouverneur gevraagd deze beslissing te schorsen.
België loopt ondertussen flink achterop inzake windenergie.
Volgens de European Wind Energy Association (EWEA) is windenergie in Europa de snelst groeiende energiebron. Behalve in België: vorig jaar bekleedde ons land inzake investeringen in windenergie een schamele veertiende plaats, één plaats lager dan het jaar voordien. België is daarbij bovendien voorbijgestoken door... Polen.
Dankzij de schorsing is de Alveringemse gemeentaks op windturbines alvast een ideetje dat geen navolging meer kan krijgen van andere gemeenten.
Labels: TaxTalk, windkracht

Hoge gebouwen vangen veel wind. Wie veel door steden wandelt maakt het regelmatig mee: je loopt de hoek om en je krijgt de wind van voren.
Microwindturbines maken gebruik van deze windstuwing. Ze passen op daken van gebouwen, ze zijn klein, transparant, geluidsarm en trillingsvrij, vergen geen onderhoud en kunnen zonder kraan worden geplaatst. Ze kunnen dus in steden voor heel wat stroom zorgen.
Je ziet dergelijke turbines nu op veel Nederlandse gebouwen staan. Het
stadhuis van Den Haag heeft er een en in Tilburg zorgt een turbine op de Bachflat voor een opbrengst van 5.000 kWh, wat ongeveer het verbruik van twee modale gezinnen dekt. Maar ook in andere landen duikt de stadsturbine op.
In het Britse Manchester staan op het Co-operative Insurance Services building 19 turbines. De turbines van 3 meter hoog zullen jaarlijks één ton CO2-uitstoot vermijden. De investering is op 5 jaar terugverdiend, en het eenvoudige idee kon relatief vlug en goedkoop worden uitgevoerd.
In België is het plaatsen van zo'n turbine onmogelijk. De regeltjes van de ruimtelijke ordening laten vooralsnog niet toe. Of beter, er is geen regelgevend kader. Over de toelating wordt namelijk door de gemeente beslist, en die kan tal van redenen aangrijpen om een aanvraag af te keuren: de bouwhoogte, het uitzicht, bezwaren van omwonenden,...
Jammer, want als gezinnen zelf windstroom zouden kunnen opwekken, levert hen dat meer op dan een spaarboekje. Met kleinschalige windturbines gecombineerd met zonnepanelen zouden ze netto-elektriciteitsproducenten kunnen worden. En we hebben elke duurzame hernieuwbare energiebron nodig om het energievraagstuk op te lossen.
Labels: windkracht

Recent werden vlakbij de Queensborough Bridge in New York City twee getijdenturbines geplaatst.
Op termijn komen er zes van zulke hernieuwbare energiebronnen. Zo'n onderwaterturbine lijkt op een windturbine, maar wordt onder water geplaatst en maakt daar gebruik van de getijdekracht om stroom op te wekken.
Van de installatie van de twee turbines zou op de
website van NY Times ook een video te bekijken zijn (
:: via Treehugger), maar technisch is me dat niet gelukt.
New York City telt meer dan 8 miljoen inwoners op 785,2 km² land en is dus dichtbevolkt (10.199 inw/km²). De onderwaterturbines werden ontworpen door onderzoekers van de New York University. De zes turbines zijn goed voor stroom aan 8.000 gezinnen. NYC plant ook nog windturbines op een heuvel op de voormalige Fresh Kills Landfill. Die windkracht is goed voor stroom aan 5.000 gezinnen op Staten Island.

Met creatieve en innovatieve eco-tech heeft men dus geen kilometers kustlijn nodig om te kiezen voor hernieuwbare energie. En in tegenstelling tot grootschalige hydro-elektriciteitsopwekking met dammen grijpt men veel minder in op het landschap.
Nog zo'n eco-tech ontwikkeling is de microwindturbine:
turbines die passen op daken van gebouwen, en dus zelfs in steden kunnen zorgen voor stroom.
In het Britse Manchester staan op het Co-operative Insurance Services building alvast 19 turbines. De turbines van 3 meter hoog zullen jaarlijks één ton CO2-uitstoot vermijden. De investering is op 5 jaar terugverdiend, en het eenvoudige idee kon relatief vlug en goedkoop worden uitgevoerd. Als gezinnen zelf windstroom zouden kunnen opwekken, levert hen dat meer op dan een spaarboekje.
Ondertussen komt bij ons de hernieuwbare energie maar niet uit de startblokken. Wat wil je, met de Belgische en Vlaamse verkrampte klassieke politieke partijen. Iedereen herinnert zich nog de onverkwikkelijke soap over de
near shore windparken: na een klacht van een 80-jarig vrouwtje met blijkbaar geweldig goede ogen en schrik voor een veranderende kustlijn, schorste de Raad van State enkele vergunningen voor de bouw een windtubinepark voor de kust in Knokke, komt daar later terecht op terug, maar verklaarde Johan Van de Lanotte dan maar met één pennentrek de hele Belgische Noordzeekust windturbinevrij.
Microwindturbines mogen in Vlaanderen dan weer niet omdat de regelgeving rond ruimtelijke ordening het niet toelaat. Windkracht 0, met andere woorden.
Geen wonder dat België van alle industrielanden zowat het slechtst scoort in
de ranking van Ernst & Young inzake hernieuwbare energie, mét bijhorend verlies van duizenden jobs. Ons land bekleedt een povere 18de plaats en laat enkel Finland en Oostenrijk achter zich, terwijl China is opgerukt naar de 6de plaats. Zelfs India slaagt in ambitieuzer hernieuwbare energieplannen dan hier in Vlaanderen en haalt de top-3.
Labels: energie, windkracht
1 reactie(s):
Waren die liberalen niet tegen alle mogelijke gemeentelijke "pestbelastingen" en voor ondernemerschap?
:: zelf reageren ::